Di bin siya şer de: Rastiya bazara reş
Her çendî rayedarên fermî dibêjin ku di dabînkirina derman û xwîna ji bo nexweşên talasemiyê de tu pirsgirêk tune ye jî; raporên ku şert û mercên şer nîşan didin, kêmasiyên zêde yên dermanan û hebûna bazareke reş nîşan didin.
Navenda Nûçeyan – Rêveberê Giştî yê Komeleya Talasemiyê ya Îranê diyar kir ku niha di dabînkirina xwîna pêwîst a ji bo nexweşan de tu pirsgirêk tune ye û belavkirina dermanên hawirdekirî berdewam dike di rojên pêş de dê bigihîje wan. Li gorî wî, dermanên ku li hundir tên hilberandin jî dê ji bo sala li pêş bê pirsgirêk werin dabînkirin. Wekî din hat tekezkirin ku dabînkirina xwînê li parêzgehên ji şerê dijwar bi bandor bûne, wekî Tehran, Mazenderan, Gîlan, Hormozgan, Kerman û Yezdê, baş tê kirin.
Lêkolîna daneyan û raporên heyî tabloyeke tevlihev nîşan didin
Di hefteyên dawî de, raporên ji hinek dezgehên medyayê yên herêmî yên fermî, di nav de ILNA, Mehr û Salamat News hebûn û her wiha daxuyaniyên endamên parlamentoyê, bal kişandin ser kêmasiyên dermanan û avakirina bazareke reş. Ev rewş bi gelemperî dema ku di belavkirinê de astengî yan jî gihîştina dermanan kêm dibe derdikeve holê. Di heman demê de, medyaya biyanî jî zêdebûna bihayên dermanên girîng û zehmetiyên ji bo nexweşan di gihîştina hinek dermanên taybet de ragihand.
Li gorî pisporên tenduristiyê, di şert û mercên şer de, her çendî stokên dermanan hebin jî faktorên wekî astengiyên di îtxalatê de, pirsgirêkên veguhestinê, zêdebûna ji nişka ve ya daxwazan û qelsiyên di tora belavkirinê de dikarin ji bo nexweşan zehmet bikin ku bi rastî bigihîjin dermanan. Di vê rewşê de, valahiya di navbera "dabînkirina asta makro" û "gihîştina asta takekesî" de fireh dibe.
Nexweşên talasemiyê ku bi berdewamî bi derman û karûbarên dermankirinê ve girêdayî ne, ji komên din bêhtir xeternak in. Hinek rapor destnîşan dikin ku nexweş ji bo bidestxistina dermanên ku hewce ye berê xwe didin bazara nefermî; ev bazar xetera bihayên bilind û her wiha belavkirina dermanên sexte bi xwe re tîne.
Bi gelemperî, ezmûna krîzên bi vî rengî di salên borî de nîşan daye ku gotina "îstîqrara di dabînkirinê de" her gav nayê wateya gihîştina domdar ji bo hemû nexweşan, nemaze dema ku binesaziya aborî û lojîstîkî di bin zexta şer de be.