سرمایهداری ایران، بهعنوان یک دولت–ملت خارج از مدار امپریالیستی، در برابر فشارهای ساختاری امپریالیسم بیهژمون قرار گرفته است؛ فشاری که نه بهدنبال ساختن نظم جدید، بلکه بهدنبال بازتوزیع قدرت در لحظهی فروپاشی نظم قدیم است.
با وجود افزایش حضور زنان در عرصههای شغلی در اقلیم باشور کوردستان، بسیاری از آنان همچنان با موانعی مانند سنتهای اجتماعی، محدودیت فرصتهای کاری و نبود حمایت کافی روبهرو هستند؛ چالشهایی که دستیابی به جایگاهی برابر در بازار کار را دشوار کرده است.
در دشت برچی کابل، نمایشگاه نقاشی دخترانی برگزار شده که از ادامه تحصیل محروم ماندهاند؛ رویدادی که در بستر محدودیتهای آموزشی و فشارهای اجتماعی، به بازتابی از مقاومت، مطالبهگری و تلاش زنان برای حفظ حق آموزش و بیان خود تبدیل شده است.