Ji Misrê rêwîtiyek îlhambexş a têkoşînê
Zeyneba ku di 6 saliya xwe de roniya çavê xwe ji dest da, dest bi rêwîtiyek pîroz kir û niha jî astengdarên dîtinê di aliyê teknolojiyê de perwerde dike.
ÎMAN SEMÎR ELÎ
Misir – Astengdarî dikare gelek kesan ber bi bêhêvîtiyê ve bibe lê bi piştgirî, hevgirtin û îradeyê, dikare ji bo gelek jin û keçan bibe çavkaniyek motîvasyonê ya bihêz. Zeyneb Bedr, ji bajarê Asyut a Misrê ye. Di rêwîtiyek ku îlham dide û tijî sebir û hêz de, korbûna xwe û windahiyên xwe veguherîne hêvî û berhemdariyê. Zeyneb ji zarokatiya xwe ve ji ber nexweşiyeke genetîkî ya kêmdîtinê, dest bi windakirina çavên xwe kir. Wê dê û bav û du xwişk û birayên xwe jî winda kirin. Tevî van hemû zehmetiyan, wê ezmûna xwe ya kesane veguherand çîrokeke serkeftinê û bû mînakek îlhamdar a mamosteyek komputerê ji bo kesên ku roniya çavên xwe ji dest dane.
Bi piştgiriya malbata xwe perwerdehiya xwe domand
Rêwîtiya wê ya bi astengdariyê re, di 6 saliya xwe de dema ku malbata wê rewşa wê dît destpê kir. Zeyneb li Asyut û Qahîreyê bi bijîşkan şêwirî, hemûyan teşhîsa nexweşîna kêmdîtinê ya bi navê "Retinitis Pigmentosa" danîn. Tevî zehmetiyan jî Zeyneb bi piştgiriya malbata xwe perwerdehiya xwe domand. Perwerdehiya xwe ya dibistana seretayî, navîn û amadeyî temam kir, piştre jî Dîplomaya Teknîkî ya Çandiniyê di perwerdehiya teknîsyena laboratîfê de wergirt. Zeyneb dibêje, "Min dixwest li Enstîtuya Rêberiya Çandiniyê bixwînim, lê tenê xwendekarên ku çavên wan tune bûn hatin qebûlkirin û ji ber rewşa tenduristiya xwe, min nikarîbû qeyda xwe çêkim.”
Dixwaze di pêşeroja nêzîk de perwerdehiya negirêdayî pêşkêş bike
Piştre, tevlî navendeke perwerdeya ji bo astengdarên dîtinê ku li Asyut hat lidarxistin bû û di perwerdehiya komputerê de bû pispor. Beşdarî qursên navenda bangê bû û di heman demê de dest bi hînkirina jêhatiyên komputerê ji bo astengdarên dîtinê kir. Di 5-6 salên borî de, Zeyneb fêrî jêhatiyên komputerê kiriye û gelek kesan ji Asyut û parêzgehên din ên Misrê û heta hin welatên Ereb perwerde kiriye. Hemû perwerdehiya wê niha serhêl e û ew plan dike ku di pêşeroja nêzîk de perwerdehiya negirêdayî pêşkêş bike. Di warê tevger û veguhestinê de, Zeyneb ji malbat û hevalên xwe piştgiriyek mezin distîne. Bi taybetî hevala wê ya zarokatiyê Esma Îsam û xwişkên wê bi berdewamî li gel wê ne, ewlehî û piştgirî peyda dikin. Tevî karê wê, xewna wê ya perwerdehiyê berdewam dike. Zeyneb li Dibistana Nur ji bo astengdarên dîtinê qeyd bû. Wê salên yekem û duyem ên lîseyê bi serkeftî qedand û bû yek ji xwendekarên herî baş ên dibistanê. Ew niha di sala xwe ya dawîn a lîseyê de ye û armanc dike ku îsal jî serkeftî be.
Ji bo xurtkirina tenduristiya xwe berê xwe da werzîşê
Ji perspektîfeke mirovî ve Zeyneb Badr jî demên dijwar derbas kiriye. Wê du xwişk û bira û dê û bavê xwe winda kirine. Pêşî, birayê wê yê mezin ji ber koronavîrusê mir, dû re salek û çar meh şûnda bavê wê, xwişk û birayê wê yê din ji nexweşiya gurçikan û demek kurt piştî wê, diya wê mir. Salek di ser mirina diya wê re derbas bû. Tevî giraniya van trajediyan, Zeyneb dev jê berneda. Bi saya piştgiriya xwişk û bira, heval, cîran û kesên li dora wê, ew bi hêz ma. Ji bo xurtkirina tenduristiya xwe ya psîkolojîk û laşî, berê xwe da werzîşê. Ji ber eleqeya wê ya bi karateyê re, tevlî Klûba Sporê ya Asyut bû û kemberek porteqalî qezenc kir. Armanca wê ew e ku bighîje kembera reş.
Waliyê bajêr erka perwerdekirina xwendekaran da Zeyneb
Yek ji xalên girîng ên werzîşê di jiyana wê de ew bû ku Waliyê Asyutê ji ber têkoşîn û çîroka wê ya îlhamdar, ew tayîn kir. Zeyneb erkên xwe li Dibistana Nur a ji bo Kesên Bi Çavan re girt ser xwe û di destpêka sala nû ya akademîk de dest bi xebata bi xwendekaran re kir. Ew xwendekarên dibistana seretayî û navîn fêrî jêhatîbûnên bingehîn ên komputerê, xwendina Braille û jêhatîbûnên bingehîn ên teknolojîk dike. Armanca wê pêşxistina şiyanên wan û zêdekirina baweriya wan bi xwe ye.
Xewna wê pêşxistina astengdaran e
Zeyneb Badr xewna xwe bi van gotinan tîne ziman: “Xewna min ew e ku ez alîkariya her kesî bikim, çi kêmendamên dîtinê bin, çi xwedî kêmendamiyên din bin, an jî heta kesên ku dibînin jî, da ku komputer û teknolojiyê çêtir bikar bînin. Ez dixwazim tirs û dudiliya li dora bikaranîna cîhazên elektronîkî ji holê rakim û wan di warê zanîn û jêhatîbûnên pîşeyî de bihêz bikim.”