MEMÎHAN HILBÎN ZEYDAN

Wan – Di ser destpêkirina pêvajoya “Aştî û Civaka Demokratîk” ku ji hêla Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan ve hatiye destpêkirin de, zêdetirî salek derbas bû. Dewletê, heta niha ji bilî dayîna sozên cûrbecûr û lidarxistina axaftinên parlementoyê yên li ser aştiyê, tiştekî din nekiriye. Lê belê, gel daxwazên xwe yên ji bo aştiyê, gavên pêwîst ên qanûnî û azadiya fîzîkî ya Abdullah Ocalan didomîne û ji bo vê armancê çalakî û çalakiyên cûrbecûr li dar dixe.

Dayîkên ku di şer û pevçûnan de zarokên xwe di têkoşîna azadiyê de winda kirine, wekî pêşengên pêvajoya aştiyê têne dîtin. Hin ji wan, tevî ku gelek zarok an xizmekî nêzîk winda kirine jî, dev ji israra xwe ya li ser aştiyê bernadin.

‘Divê deriyên girtîgehan niha bên vekirin’

Zelîha Bor, endama Dayîkên Aştiyê yên li Wanê ye. Kurekî wê jî ji ber sedemên siyasî di girtîgehê de ye. Zelîha Bor tekez kir ku ji bo xurtkirina baweriya bi pêvajoya aştiyê, berdana girtiyên siyasî pêwîst e û wiha got: “Divê deriyên girtîgehê niha werin vekirin. Em dixwazin rêberê xwe di nav xwe de azad bibînin. Bila pêvajo pêş bikeve û aştî di zûtirîn demê de pêk were. Bi salan e rêberê me di girtîgehê de hiştine; êdî bes e, em dixwazin wî di nav gelê xwe de bibînin.”

‘Êdî bes e, ji bo azadiya wî ya fîzîkî pir dereng e’

Dayîka Aştiyê Emîne Enguder jî diyar kir ku pêvajoya aştiyê divê tenê bi Tirkiyeyê ve sînordar nebe û got, “Banga me ji bo cîhanê ye; bi taybetî jin û dayîk divê piştgiriyê bidin vê pêvajoyê. Pêvajo ji hêla Rêber Apo ve salek û nîv berê dest pê kir, lê mixabin, dewletê hîn jî di derbarê pêvajoyê de gavek neavêtiye. Daxwaza jin, dayîk û gel ew e ku azadiya fîzîkî ya Rêberê me bê mîsogerkirin. Mîna hemû rêberan, em dixwazin rêberê me bi gelê xwe re be. Divê ew bikaribe li ser maseyek rûne û bi hemî beşên gelê xwe re biaxive. Roja ku em Rêberê xwe azad bibînin, ji bo me tê wateya azadiyê. Heta ku azadiya wî ya fîzîkî neyê mîsogerkirin, em nikarin li ser azadiya xwe biaxivin. Êdî bes e, ji bo azadiya wî ya fîzîkî pir dereng e.”

‘Bila dayîkên Kurd û Tirk negirîn’

Gulbeyaz Mihçî, behsa mîtîngên ku li çar bajaran ji bo Abdullah Ocalan hatine lidarxistin kir û wiha got: “Rêberê Gelê Kurd pêvajoyek pîroz da destpêkirin. Sal û nîvek ji destpêka vê pêvajoyê derbas bû, lê mixabin dewletê gavek jî neavêtiye. Em hemû aştiyê dixwazin, mîna Rêberê me. Rêberê me dixwaze şer raweste. PKK xwe fesih kir, çekên xwe şewitandiye; niha divê dewlet gavek bavêje. Bila gelên Kurd û Tirk bi hev re di nav aştiyê de bijîn. Bila êdî xwîn nerije, bila dayîkên Kurd û Tirk negirîn. Bila ew jî mîna me ji bo aştiyê destên xwe bidin hev. Wekî Dayîkên Aştiyê, ji destpêka pêvajoyê ve em di vê rêyê de ne. Ji ber ku em bedêla herî giran didin. Bila tu dayîk zarokê xwe winda neke.”

‘Em aştiyê dixwazin, aştî, aştî’

Dayîka Aştiyê Gulbeyaz Mihçî gotinên xwe wiha domand: “Divê tavilê gav bên avêtin. Divê deriyên zindanan bên vekirin û girtiyên nexweş tavilê bên berdan. Nabê fermanên darvekirina ti girtiyan bên şewitandin. Em hemû bi îradeya Rêber ve girêdayî ne. Ew yekane rêber e ku mafan pêşkêşî jinan dike. Ji ber vê yekê, bi taybetî jin li kêleka wî radiwestin û azadiya wî ya fîzîkî dixwazin. Li cîhanê kesekî din tune ku bikaribe raman û armancên ku ji hêla Rêber ve hatine danîn bifikire an jî bîne ziman. Em aştiyê dixwazin. Aştî, aştî.”

‘Em êdî ji aliyê kesî ve nayên xapandin’

Haylaz Kesercî di destpêka axaftina xwe de silavên xwe ji her çar beşên Kurdistanê re rêkir û got: "Xwedê hêzê bide gelê Kurd ji bo azadî û aştiyê. Berî her tiştî, divê gelê Kurd yek bibe. Em êdî ji aliyê kesî ve nayên xapandin. Ciwanên me, zarokên me, jiyana xwe di zindanan de derbas dikin. Bi salan me nekarî hestiyên gelê xwe jî bibînin. Bes e, em aştiyê dixwazin. Kurd ne gelekî zalim in; em li aliyê aştiyê ne. Em ê tifaqa xwe ava bikin, aştî û azadiyê bi dest bixin. Ger pêvajo tenê li ser Kurdan be, pêvajo nikare berdewam bike. Bi salan e gelek lîstik li ser Kurdan hatine lîstin, lê êdî wisa nabe; divê kes hewl nede me bixapîne. Em ê di mîsogerkirina aştiyê de li kêleka Rêberê xwe bin û divê ew di zûtirîn demê de ji bo mîsogerkirina azadiya xwe ya fîzîkî gavan bavêjin.”

‘Bêyî azadiya Rêber Apo kes nikare azad bibe’

Emîne Atak, destnîşan kir ku Rêberê Gelê Kurd Abdullah Ocalan ji bo hemû gelên bindest têdikoşe û nêrînên xwe wiha vegot: “Heta niha divê azadiya fîzîkî ya Rêberê me bihata mîsogerkirin. Bêyî azadiya Rêberê me kes nikare azad be. Ger azadiya Rêber bihata mîsogerkirin û girtiyên nexweş ji girtîgehan bihatana berdan, me dê gavek ber bi pêş ve bidîta. Lê ew azadiya fizîkî ya Rêberê me garantî nakin. Ger ew azad nebe, em jî nikarin azad bibin. Bila gavek ber bi azadiya wî ve bavêjin.”

Emîne Atak di dawiya gotinên xwe de dibêje ku pêwîst e dewlet gavekê bavêje da ku ew baweriya xwe bi wan bînin. Emîne bi van gotinan dawî li axaftina xwe anî: “Heta ku ew gavekê neavêjin, baweriya me nemaye. Ev salek û nîv e em nû nû dikarin nefesek bigrin. Rêbertiyê gavek avêt û aramî hat. Lê azadiya fîzîkî ya Rêber hîn jî nehatiye mîsogerkirin. Divê azadiya wî ya fîzîkî bêyî derengmayînek din were mîsogerkirin da ku em hemû azad bibin. Bijî azadî!"