نامه تند دانشجویان دانشگاه شیراز به اساتید معترض؛ «وقتی مردم کشته می‌شدند، سکوت کردید»

در پی اعتصاب شماری از استادان دانشگاه شیراز به‌دلیل مشکلات معیشتی و بودجه‌ای، گروهی از دانشجویان با انتشار نامه‌ای، سکوت برخی استادان در برابر سرکوب و برخورد با دانشجویان معترض در سال‌های گذشته را به‌شدت نقد کردند.

مرکز خبر-  هم‌زمان با تعلیق برخی فعالیت‌های آموزشی و انتشار بیانیه‌هایی از سوی شورای صنفی اساتید دانشگاه شیراز درباره مشکلات معیشتی اعضای هیئت علمی، جمعی از دانشجویان این دانشگاه با انتشار نامه‌ای اعتراضی، موضع استادان را «ریاکارانه» و «عافیت‌طلبانه» توصیف کردند.

در این نامه که با ادبیاتی تند منتشر شده، دانشجویان خطاب به اساتید نوشته‌اند که اعتراض امروز آنان نه نشانه «بیداری وجدان»، بلکه تلاشی برای «فرار از پاسخگویی تاریخی» است. نویسندگان نامه تأکید کرده‌اند که استادان دانشگاه در سال‌های گذشته، در برابر سرکوب معترضان، کشته‌شدن شهروندان و برخوردهای امنیتی با دانشجویان سکوت اختیار کرده بودند.

 

انتقاد از سکوت استادان در برابر سرکوب‌ها

دانشجویان در بخشی از این نامه نوشته‌اند: «وقتی بدیهی‌ترین حقوق انسانی و شهروندی مردم زیر پا گذاشته می‌شد، صدای هیچ‌کدام از شما از دیوارهای دانشگاه بلند نشد.»

در ادامه نامه، به اعتراضات سراسری و برخوردهای امنیتی با معترضان اشاره شده و آمده است که بسیاری از استادان در «روزهای خونین» ترجیح دادند سکوت کنند تا موقعیت شغلی و امنیت حرفه‌ای خود را از دست ندهند.

نویسندگان همچنین استادان را متهم کرده‌اند که در دوره اعتراضات دانشجویی، به جای حمایت از دانشجویان، در کنار ساختارهای انضباطی و امنیتی ایستاده‌اند. در متن نامه آمده است که برخی اساتید برای دانشجویان معترض غیبت ثبت کرده، آنان را به کمیته‌های انضباطی معرفی کرده و در برابر تعلیق و بازداشت دانشجویان سکوت کرده‌اند.

 

«اعتصاب برای معیشت، نه اخلاق»

دانشجویان دانشگاه شیراز در ادامه این نامه، اعتراض صنفی استادان را ناشی از دغدغه‌های مالی دانسته و نوشته‌اند: «تا زمانی که سفره‌تان پهن بود، ظلم به مردم و سرکوب دانشجویان گزندی به شأن و کرامت شما وارد نمی‌کرد؛ اما حالا که بودجه و منافع مالی‌تان به خطر افتاده، از استقلال دانشگاه و اخلاق سخن می‌گویید.» در بخش دیگری از نامه آمده است که استادانی که به گفته نویسندگان «در بزنگاه‌های تاریخی سکوت کرده‌اند»، اکنون صلاحیت سخن گفتن از اخلاق، قانون و رسالت روشنفکری را ندارند.

دانشجویان همچنین اعتصاب اخیر را «قهر کاسبکارانه» توصیف کرده و تأکید کرده‌اند که اجازه نخواهند داد از نام و حضور دانشجویان برای پیشبرد مطالبات مالی و صنفی استفاده شود.

 

تشدید شکاف میان بدنه دانشگاه

انتشار این نامه در فضای دانشگاهی و شبکه‌های اجتماعی بازتاب گسترده‌ای داشته و بار دیگر شکاف عمیق میان بخشی از بدنه دانشجویی و برخی اعضای هیئت علمی را آشکار کرده است.

در سال‌های اخیر، دانشگاه‌های ایران بارها صحنه اعتراض‌های دانشجویی، برخوردهای امنیتی، تعلیق و بازداشت دانشجویان بوده‌اند. هم‌زمان، بخشی از دانشجویان منتقد معتقدند که شمار زیادی از استادان دانشگاه‌ها در برابر فشارهای سیاسی و امنیتی سکوت کرده یا از موضعی محافظه‌کارانه برخورد کرده‌اند.

اعتصاب اخیر اساتید دانشگاه شیراز نیز در شرایطی رخ داده که مشکلات اقتصادی، کاهش بودجه دانشگاه‌ها و افت سطح معیشتی اعضای هیئت علمی به یکی از چالش‌های اصلی آموزش عالی در ایران تبدیل شده است.