کمبود دارو؛ زنان مبتلا به اختلالات انعقادی در معرض خونریزیهای طولانی
کمبود داروهای انعقادی در ایران، زنان مبتلا به اختلالات خونریزیدهنده را با قاعدگیهای طولانی، خونریزیهای مکرر و دشواریهای درمانی مواجه کرده است.
مرکز خبر- کمبود طولانیمدت برخی فاکتورهای انعقادی در ایران، درمان زنان مبتلا به اختلالات خونریزیدهنده را با مشکل جدی مواجه کرده است. روزنامه «شرق» در گزارشی نوشته است که برخی بیماران نزدیک به یک سال است به داروهای مورد نیاز خود دسترسی ندارند و برای کنترل خونریزی ناچار به استفاده از پلاسما و کرایو شدهاند.
بر اساس این گزارش، برخی زنان با قاعدگیهای طولانی و شدید، کمخونی، ضعف و خونریزیهای مکرر مواجهاند. یک زن ۲۳ ساله مبتلا به بیماری فونویلبراند گفته است پس از قطع دسترسی به داروی مورد نیاز، مدت خونریزی ماهانهاش از هفت یا هشت روز به ۱۸ تا ۲۰ روز افزایش یافته است. بیمار دیگری مبتلا به کمبود فاکتور ۱۳ نیز از ادامه خونریزی برای حدود سه ماه خبر داده است.
اصغر بذرافشان، متخصص هماتولوژی و آنکولوژی، به «شرق» گفته است زنان مبتلا به اختلالات انعقادی به دلیل قاعدگی، بارداری و زایمان با خطرات بیشتری مواجهاند و کمبود فاکتورهای انعقادی میتواند به خونریزیهای طولانی، سقطهای مکرر و مشکلات باروری منجر شود.
در نبود داروهای تخصصی، برخی بیماران برای دریافت پلاسما و کرایو ناچار به مراجعه مکرر به مراکز درمانی و حتی سفر به شهرهای دیگر هستند. به گفته بذرافشان، این روشها جایگزین مطلوبی برای فاکتورهای اختصاصی نیستند و میتوانند روند درمان را دشوارتر کنند.
گزارش «شرق» همچنین به وضعیت بیماران در سیستانوبلوچستان اشاره کرده است؛ جایی که برخی بیماران مبتلا به کمبود فاکتور ۱۳ برای دریافت درمان به شهرهای دیگر مراجعه میکنند. در موارد شدید، خونریزیهای کنترلنشده میتواند عوارض جدی از جمله خونریزی مغزی به همراه داشته باشد.
این وضعیت برای زنان تنها یک مشکل درمانی نیست؛ خونریزیهای طولانی، دشواری فرزندآوری، هزینههای درمان و رفتوآمد و اختلال در کار و زندگی روزمره، ابعاد اجتماعی و اقتصادی این کمبود دارویی را نیز تشدید کرده است. گزارش «شرق» بر ضرورت دسترسی پایدار بیماران به داروهای تخصصی و استمرار درمان آنان تأکید میکند.