مرکز خبر – روز شنبه ١١ بهمن‌ماه، جامعه زنان آزاد شرق کوردستان در اروپا نخستین کنفرانس خود را در شهر کلن آلمان برگزار کرد. این کنفرانس با قرائت تحلیل سیاسی کژار از روند جاری آغاز شد و با بحث‌‌ و تبادل نظر حاضرین و پیام ویدئویی روژین فصیح روژهلات عضو فرماندهی ه‌پ‌ژ ادامه پیدا کرد.

پس از یک دقیقه سکوت به احترام شهیدان، مریم فتحی عضو شورای مدیریتی کژار با قرائت پیامی در کنفرانس کلن گفت: ما در حال گذر از یک روند تاریخی هستیم که هر لحظه آن زیر نور و رهبری شهدای بزرگمان به پیش می‌رود که در میدان‌های مقاومت یادشان گرامی داشته می‌شود، شهدایی که انقلاب آزادی زن در کوردستان به لطف آنها معنا یافته است.

او با بیان آنکه «ایمان ما به انقلاب زن زندگی آزادی از همیشه بیشتر است»، تحلیلی از ٢٠٢۶ ارائه داد؛ سالی که به باور کژار «سالی عادی نخواهد بود و می‌تواند تعیین کننده باشد، سالی که با قیام در ایران و عملیات نسل‌کشی در حلب و سپس روژاوا شروع شد».

او قیام‌ها در ایران را ناشی از ماهیت ضد دموکراتیک رژیم دانست و تأکید کرد که جامعه متنوع موزاییکی و چندملیتی ایران که تشنه دموکراسی است هرگز تسلیم این حکومت نخواهد شد و اکنون احتمال سقوط رژیم بیش از هر زمان دیگری قوی‌تر است.

مریم فتحی در ادامه سخنان خود تاکید کرد که «در چنین شرایطی، کژار سازماندهی هرچه‌بیشتر زنان شرق کوردستان و ایران در اروپا در حوزەهای مختلف و تحکیم همبستگی زنان با یکدیگر را ضروری می‌داند و معتقد است که آزادی زنان مستقیما به میزان سازماندهی آنان بستگی دارد.»

پیام کژار به واقعیاتی مانند تبعیض جنسیتی، کودک‌همسری، چندهمسری و کشاندن زنان به فحشا و مصرف مواد مخدر و جاسوسی در جامعه اشاره کرده که آن را از محصولات خشونت علیه زنان در جامعه ایران می‌داند و زنان را فرامی‌خواند که با جدا کردن خود از تفکرات مردسالارانه، به ارزش‌های فرهنگی و اخلاقی و فلسفی خود تکیه کنند و همزیستی آزاد را ترویج دهند تا بتوانند سیستم غالب را تغییر دهند.

         

        

روژین فصیح روژهلات، عضو فرماندهی نیروهای مدافع زنان شرق کوردستان نیز در پیامی به کنفرانس کژار در اروپا به تلاش رژیم ایران برای تضعیف، فروپاشی و به بردگی گرفتن کل جامعه از طریق بردەسازی زن اشاره کرد و گفت: این سلاحی است که رژیم بیش از همه از آن استفاده می‌کند، بنابریان ما زنان باید با اتکای به اراده خود، با خودآموزی و گسترش دایره مبارزاتمان، سلاح‌های آنان را بی اثر کنیم و از نظر سیاسی، ایدئیولوژیک وحقوقی، سمت آن سلاح‌ها را به خودشان برگردانیم.