نزیهه بوسعیدی

تونس- زنان در تونس و شمال‌شرق سوریه حضوری فعال و اثرگذار داشته‌اند تا با همه‌ی اشکال خشونتی که علیه آنان اعمال می‌شود مقابله کنند و در برابر تلاش‌ها برای سلب حقوقشان و بازگرداندنشان به سال‌های تاریکی مبارزه کرده‌اند.

زنان شمال و شرق سوریه در نبرد علیه داعش مشارکت داشتند، به‌ویژه زنان کوردی که سلاح به دست گرفتند و گیسوان بافته‌ی خود را به نمادی برای ادامه‌ی مبارزه تبدیل کردند. از آن‌جا که مطالبات آنان عادلانه بود، زنان در سراسر جهان با آنان اعلام همبستگی کردند.

فردوس الزعیبی، عضو کمیته‌ی زنان در تونس، تأکید می‌کند: «زنان تونسی به مبارزه برای به‌دست‌آوردن و دفاع از حقوقشان شناخته می‌شوند؛ همان زنانی که از رویدادهای حوض المنجمی در سال ۲۰۰۸ رهبری جنبش‌های اعتراضی را بر عهده داشتند و پس از انقلاب نیز با همان رویکرد به مبارزه ادامه دادند.»

او می‌گوید هیچ چیز مانع این مبارزه نمی‌شود؛ زنان «در حالی به خیابان‌ها می‌آیند که باردارند یا کودکانشان را همراه دارند و اغلب از طبقات محروم و فقیر هستند، تا بگویند نه به ظلم و سرکوب. زنان تونسی هم به مبارزه در چارچوب مرزهای وطن پایبندند و هم به همبستگی زنانه با هر زنی که در هر کشور دیگری در معرض ستم و سرکوب قرار می‌گیرد.»

 

حمایت و پشتیبانی

فردوس الزعیبی تأکید کرد که کمیته‌ی زنانِ انجمن «رفیقه طعم‌الله» که در آن فعالیت می‌کند، از طریق صدور بیانیه‌ها با زنان کورد اعلام همبستگی کرده، مقالاتی در مجله‌ی «النجمه الحمراء» نوشته و همچنین ویدیوهایی در حمایت و همبستگی با زنان مبارز کورد که در برابر داعش مقاومت می‌کنند، در صفحه‌ی رسمی خود منتشر کرده است.

همچنین کمیته‌ی زنان به مناسبت یازدهمین سالگرد پیروزی زنان مبارز بر داعش در شهر کوبانی بیانیه‌ای صادر کرد که در آن آمده است: «این شهر و مناطق روژاوا در معرض حملات جدیدی قرار گرفته‌اند که توسط گروه‌های تروریستی وابسته به الجولانی، با حمایت مستقیم دولت ترکیه و سیاست‌های توسعه‌طلبانه‌اش، و با پوشش نیروهای امپریالیستی که هرگز از بازتولید ابزارهای وحشیانه‌ی خود دست نکشیده‌اند، انجام شده است.»

فردوس الزعیبی بر ضرورت ادامه‌ی «حمایت و همبستگی با رفیقان و دوستانمان که با داعش و هر نیرویی که می‌خواهد سوریه را به تاریکی بازگرداند می‌جنگند» تأکید کرد و افزود: کمیته‌ی زنان بر این باور است که مسئله‌ی کورد، مسئله‌ای به‌تمام‌معنا زنانه و در قلب نبرد بقاست؛ زن کورد در جبهه‌های متعددی مبارزه می‌کند: علیه امپریالیسم و ابزارهایش، علیه فاشیسم ترکیه و نظام ارتجاعی سوریه، و علیه جامعه‌ای پدرسالار که زن را تنها بدنی قابل کنترل و مطیع می‌بیند.

او تأکید کرد که زن کورد منتظر بخشش آزادی نماند، بلکه آن را در عمل و کنش به دست آورد: «زن کورد همان‌گونه که سلاح به دست گرفت، آگاهی را نیز حمل کرد و بدن را از موضوع سرکوب به ابزار مقاومت، و از قربانی خاموش به کنشگری در ساخت تاریخ تبدیل کرد.» او گفت: «گیسوان بافته زینت نیست، بلکه کنشی از همبستگی است؛ پیوندی میان زنان و اعلامی روشن که هر زنی که در جایگاه خود مقاومت می‌کند، شریک نبرد رهایی است.»

او تأکید کرد که زنان کورد حاشیه‌ی این نبرد نیستند، بلکه در صف نخست آن قرار دارند؛ می‌جنگند هم برای حق خود به‌عنوان زن و هم برای آزادی یک ملت کامل.

 

در مسیر شهدا 

در سخن از فداکاری‌ها، لامیا الشارنی، فعال سیاسی و حقوق بشری، تأکید کرد که زنان تونس در مسیر و راه شهیدانی گام برمی‌دارند که برای آرمان‌های عادلانه‌ای چون آزادی و رهایی اجتماعی جان باختند. او به شکری بلعید، فعال تونسی که در ششم فوریه‌ی ۲۰۱۳ ترور شد، اشاره کرد.

او یادآور شد: «او صدایی مدافع بود؛ نه‌فقط برای زنان تونس، بلکه برای آزادی، عدالت و بازنمایی زن به‌عنوان یک انسان در همه‌ی عرصه‌ها. شکری بلعید می‌گفت: ای زن، جایگاهت را پس بگیر و حق خود را مطالبه کن، زیرا تو صاحب حقی.»

او افزود: «امروز شاهد نقض‌های فراوانی علیه زنان در سوریه و علیه دستاوردهای تاریخی‌ای هستیم که برایشان مبارزه کرده‌اند. من برای سوریه دردمندم و باور دارم زن راه خود را پیدا خواهد کرد. درباره‌ی زنانی که عبای سیاه را پذیرفته‌اند سخن نمی‌گویم؛ بلکه می‌گویم زن سوری قیام خواهد کرد، حق خود را بازپس خواهد گرفت و سوریه به شکوه خود بازخواهد گشت. به زنان سوری می‌گویم: ما رفیقان شهید شکری بلعید هستیم، شما را درود می‌فرستیم و دست‌هایتان را به گرمی می‌فشاریم؛ کشورتان را ترک نکنید و نگذارید سیاهی در آن لانه کند.»

او همچنین تأکید کرد که زنان در لیبی و فلسطین نیز راه انقلاب خود را خواهند یافت و افزود: «آنچه در فلسطین و سودان می‌گذرد نشان می‌دهد که زنان در سوریه، عراق و سودان قیام خواهند کرد و پایدار خواهند ماند، زیرا داعش چیزی جز ابزاری برای نابودی ملت‌ها نیست.»