اخلاص الحمرونی

تونس - هم‌زمان با افزایش نگرانی‌ها درباره بازگشت گروه‌های تروریستی، مسئله زنان به یکی از مهم‌ترین عرصه‌های مقابله با تروریسم تبدیل شده است. زن قربانی خاموش نیست، بلکه در قلب نبرد با افراط‌گرایی قرار دارد. منیره الحلیمی، فعال حقوقی تونسی، معتقد است هدف‌گرفتن زنان نخستین گام برای سلطه بر جوامع است. از عراق و سوریه تا روژاوا، صحنه‌های سرکوب و تهدید تکرار می‌شود، اما در کنار آن، نمونه‌های روشنی از ایستادگی نیز دیده می‌شود؛ جایی که زن به نماد امید و کرامت انسانی در برابر تلاش‌ها برای درهم‌شکستن اراده انسان تبدیل می‌شود.

منیره الحلیمی، فعال حقوقی اهل شهر القصرین تونس، می‌گوید: «بازگشت داعش پیش از هر چیز به معنای حمله به زنان است، زیرا تروریسم بر نابودی زن و شکستن اراده او بنا شده است. وقتی زن تضعیف شود، خانواده و در نهایت کل جامعه تضعیف می‌شود.»

او توضیح می‌دهد که بازگشت این گروه تروریستی، ناامنی و ترس‌های گذشته را زنده می‌کند و زندگی را بی‌ثبات و بی‌معنا می‌سازد؛ به‌گونه‌ای که زنان دیگر نمی‌توانند زندگی عادی داشته باشند یا از خود و جامعه‌شان دفاع کنند. با این حال، این تهدید فقط متوجه گروه خاصی از زنان نیست، بلکه همه زنان را در بر می‌گیرد.

به گفته منیره الحلیمی، زن مستقل، فعال، تحصیل‌کرده یا مبارز، تهدیدی جدی برای داعش محسوب می‌شود؛ چراکه این گروه همواره می‌کوشد با تحقیر زن و درهم‌شکستن اراده او، جامعه را به تسلیم بکشاند.

او با اشاره به تجربه‌های عراق و سوریه می‌گوید این کشورها نمونه‌های آشکاری از خشونت علیه زنان را نشان می‌دهند؛ جایی که زنان با ربایش، قتل و تهدیدهای دائمی داعش روبه‌رو بوده‌اند. به گفته او، «در چنین شرایطی زن با فقر، حاشیه‌نشینی و ناتوان‌سازی مواجه می‌شود و نبود قوانین حمایتی، او را بیش از پیش در معرض آسیب قرار می‌دهد. داعش از این وضعیت برای ترساندن جامعه و تحمیل سلطه خود سوءاستفاده می‌کند.» با این حال، همه این تجربه‌ها نشان داده‌اند که زن قربانی خاموش نیست، بلکه نیروی اصلی مقابله با تروریسم است؛ نیرویی که اگر از حمایت برخوردار باشد، به نماد قدرت و مقاومت تبدیل می‌شود.

منیره الحلیمی در ادامه به زنان مبارز روژاوا اشاره می‌کند و آنان را نمونه‌ای زنده از این پایداری می‌داند. به گفته او، این زنان تهدیدی مستقیم برای داعش هستند و به همین دلیل با خشونت آشکار و اقدامات ارعاب‌آمیز هدف قرار می‌گیرند: «زنانی که سلاح به دست گرفته‌اند و از مردم خود دفاع می‌کنند، برای داعش خطرناک‌اند. به همین دلیل، این گروه آنان را با قتل و شکنجه، حتی بریدن گیسوانشان، هدف قرار می‌دهد تا ترس را به کل جامعه منتقل کند.»

او می‌افزاید: «پیش از آن‌که بدن زن شکسته شود، داعش تلاش می‌کند روح او را نابود کند، زیرا زن نماد مقاومت و ایستادگی است.» این نمونه‌ها نشان می‌دهد که زن نیرویی فعال و تأثیرگذار است که می‌تواند با عزت و کرامت در برابر تروریسم بایستد.

در برابر این تهدیدها، منیره الحلیمی بر ضرورت همکاری دولت‌ها، رسانه‌ها و جامعه مدنی بین‌المللی برای حمایت از زنان تأکید می‌کند. به گفته او، دولت‌ها باید قوانین سخت‌گیرانه برای حفاظت از زنان و مجازات عاملان خشونت وضع کنند، رسانه‌ها باید واقعیت را صادقانه و بدون بهره‌برداری از رنج زنان بازتاب دهند و نهادهای مدنی بین‌المللی نیز باید در زمینه آگاهی‌بخشی، برگزاری برنامه‌های همبستگی و حمایت از زنان به‌حاشیه‌رانده‌شده نقش فعالی ایفا کنند.

 

حفاظت از زن، پایه استواری جامعه

او معتقد است: «ایستادگی زن به معنای ایستادگی جامعه است و ترس و حاشیه‌نشینی نباید به ابزار کنترل زندگی زنان و ملت‌ها تبدیل شود.» از نگاه او، حمایت از زنان تنها یک مسئولیت فردی نیست، بلکه پایه‌ای اساسی برای ثبات و امنیت کل جامعه به شمار می‌آید.

برای پایداری این مقاومت، منیره الحلیمی بر آموزش نسل‌های آینده تأکید می‌کند و می‌گوید باید دختران و جوانان را با مفاهیمی چون کرامت، مطالبه حقوق و مقابله با خشونت پرورش داد. به گفته او، «زن قدرتمند نماد امید و توان ایستادگی است؛ حمایت از او یعنی حفظ جامعه و تلاش برای شکستن اراده‌اش، جامعه را به سوی ضعف و فروپاشی سوق می‌دهد.»

در پایان، منیره الحلیمی بر ضرورت ادامه تلاش‌ها برای حفاظت از زنان و همکاری همه نهادهای مسئول تأکید می‌کند و می‌گوید: «تا زمانی که زن از حمایت قانونی و اجتماعی برخوردار باشد، تسلیم تروریسم یا حاشیه‌نشینی نخواهد شد. زن توان دفاع از خود و جامعه‌اش را دارد. حمایت از زن، تضمین‌کننده آزادی و قدرت جامعه است و شکستن اراده او به معنای نابودی جامعه خواهد بود.»