زنان کوبانی حمله به کاروان اهالی سریکانی را محکوم کردند و خواستار بازگشت امن آنان شدند
زنان شهر کوبانی حملاتی را که افراد مسلح ناشناس علیه اهالی سریکانی انجام دادهاند، محکوم کردند و خواستار تأمین امنیت دومین کاروان بازگشت اهالی و بازگرداندن خانهها و املاک آنان به صاحبانشان شدند.
نورشان عبدی
کوبانی- نخستین کاروان اهالی سریکانی در حالی با حملات افراد مسلح ناشناس روبهرو شد که بازگشت اهالی به خانههایشان هنوز بهطور کامل انجام نشده است. این کاروان در چارچوب توافق میان دولت موقت سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) حرکت کرده بود؛ توافقی که بر فراهم کردن شرایط امن برای بازگشت آوارگان به شهرها و املاکشان تأکید دارد.
در چارچوب اجرای این توافق، نخستین کاروان اهالی سریکانی/رأسالعین در ۱۰ آگوست حرکت کرد. این اقدام امیدهایی را ایجاد کرده بود که شاید آغاز پایان سالها آوارگی و زمینهساز بازگشت اهالی به شهر و املاکشان باشد.
اما این امیدها از همان لحظه ورود کاروان با حملات افراد مسلح ناشناس نقش بر آب شد. این حملات مانع بازگشت اهالی شد و بار دیگر مسئله آوارگی آنان را به موضوعی جدی تبدیل کرد؛ در حالی که همچنان از حق خود برای بازگشت امن به شهرشان و پس گرفتن خانهها و املاکشان محروم هستند.
«خواستار بازگشت امن آوارگان هستیم»
زنان شهر کوبانی در واکنش به نقض حقوق و حملاتی که علیه اهالی سریکانی صورت گرفته است، موضع خود را اعلام کردند.
رودین محمد گفت: «سالهاست اهالی سریکانی با امید بازگشت به خانه و سرزمین خود زندگی میکنند. آنها در این مدت رنج آوارگی و زندگی در اردوگاهها را تحمل کردهاند و با شرایط سخت انسانی و معیشتی روبهرو بودهاند. ما نیز درد آوارگی را تجربه کردهایم و به همین دلیل بهخوبی میدانیم انسانی که مجبور میشود خانه و سرزمینش را ترک کند، چه رنج بزرگی را تحمل میکند. ترک اجباری خانه برای انسان مانند مرگ است؛ زیرا میان جدا شدن انسان از خانه و سرزمینش و از دست دادن بخشی از زندگی و خاطراتش تفاوت چندانی وجود ندارد. بنابراین، حملات و نقض حقوقی که اهالی سریکانی هنگام تلاش برای بازگشت به شهرشان با آن روبهرو شدند، بار دیگر عمق فاجعهای را که سالهاست با آن دستوپنجه نرم میکنند، نشان میدهد و بر ضرورت تضمین حق آنها برای بازگشت امن به خانههایشان تأکید میکند.»
او افزود: «اهالی با این امید به شهرها و خانههایشان بازگشتند که بتوانند در امنیت و آرامش زندگی کنند، اما بار دیگر مورد حمله قرار گرفتند. ما، زنان کوبانی، این حملات و نقض حقوق را بهشدت محکوم میکنیم و تأکید داریم که هر شهروندی حق دارد در خانه و شهر خود با امنیت، کرامت و ثبات زندگی کند؛ چرا که این یکی از ابتداییترین حقوق انسان است.»
رودین محمد تأکید کرد: «مردم سوریه، بهویژه مردم کرد، سالها از نقض حقوق و انواع تعرضها رنج بردهاند. اکنون زمان آن رسیده است که همه اقوام و گروههای جامعه در امنیت و ثبات زندگی کنند.»
«دولت موقت را مسئول میدانیم»
زهیده علی ایوب نیز حمله به اهالی سریکانی هنگام تلاش برای بازگشت به خانههایشان را محکوم کرد. او گفت که این افراد از سال ۲۰۱۹ در اردوگاهها زندگی میکنند و در شرایطی سخت، سرمای زمستان و گرمای تابستان را تحمل کردهاند؛ در حالی که آینده فرزندانشان همچنان نامعلوم است.
او افزود: «اهالی با امید به اینکه بتوانند در صلح زندگی کنند و خانهها و املاک خود را پس بگیرند، بازگشتند، اما بار دیگر هدف حمله و تعرض قرار گرفتند. این اتفاق آنها را دوباره به نقطه اول بازگرداند و حقشان برای بازگشت به سرزمین و خانههایشان را از آنها گرفت.»
او از دولت موقت خواست به توافقهای امضاشده پایبند باشد و مسئولیت خود را در قبال آنچه بر سر اهالی سریکانی آمده است، بر عهده بگیرد. همچنین خواستار آن شد که دولت برای تقویت امنیت و ثبات منطقه تلاش کند تا زمینه بازگشت امن آوارگان به خانههایشان فراهم شود.
«املاک باید به صاحبانشان بازگردانده شود»
زلیخه اوصمان نیز حملاتی را که علیه اهالی سریکانی صورت گرفته است، محکوم کرد و بر همبستگی کوردها با آنان تأکید کرد.
او همچنین بر ضرورت پایان دادن به آوارگی اجباری و رنج زندگی در اردوگاهها و تضمین بازگشت همه آوارگان به خانههایشان تأکید کرد و بهویژه درباره اهالی سریکانی گفت: «نهادهای مسئول باید امنیت دومین کاروان بازگشت اهالی سریکانی را تأمین کنند و حقوق آنان را تضمین کنند.»