سفری الهامبخش در مبارزه؛ دختر مصری که درد را به امید تبدیل کرد
معلولیت برای بسیاری از افراد میتواند به منبعی از ناامیدی تبدیل شود، اما با حمایت، همیاری و اراده، میتواند به انگیزهای قوی برای زنان و دختران تبدیل شود.
ایمان سمیر علی
مصر- در یک سفر انسانی الهامبخش که در آن صبر و قدرت با هم ترکیب شدند، زینب بدر، دختری از استان اسیوط، توانست معلولیت بینایی و از دست دادنهای مکرر خود را به نیرویی از امید و بخشش تبدیل کند.
از کودکی، زینب بدر با یک بیماری ژنتیکی نادر دست و پنجه نرم میکرد که باعث کاهش تدریجی بیناییاش میشد. همچنین والدینش و دو نفر از برادرانش را در شرایط دشواری از دست داد. با وجود این چالشها، او توانست از بحرانها عبور کرده و تجربه شخصی خود را به داستانی موفقیتآمیز تبدیل کند و به یک الگوی الهامبخش در زمینه آموزش کامپیوتر به افراد نابینا تبدیل شود.
معلولیت او از سن شش سالگی شروع شد، زمانی که خانوادهاش متوجه وضعیت سلامتیاش شدند و به پزشکان مختلفی در شهرهای اسیوط و قاهره مراجعه کردند. تشخیصها نشان داد که او به بیماری ژنتیکی نادر به نام رتینیت پیگمنتوزا یا اختلال ژنتیکی بر شبکیه مبتلا است.
با وجود شروع دشوار، زینب بدر تسلیم چالشها نشد و با حمایت خانوادهاش، مسیر تحصیلی خود را ادامه داد. او مراحل ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را به پایان رساند و دیپلم فنی کشاورزی در رشته نگهداری آزمایشگاهها گرفت. در این زمینه میگوید: «من همیشه آرزو داشتم که تحصیلاتم را در موسسه کشاورزی ادامه دهم، اما چون این موسسه فقط افراد بینا را میپذیرفت و وضعیت سلامتی من بدتر شده بود، نتوانستم در آنجا ادامه دهم.»
بعد از آن، او به یکی از مراکز آموزشی ویژه نابینایان در استان اسیوط رفت و شروع به آموزش و توسعه مهارتهای خود، بهویژه در زمینه کامپیوتر کرد. او در دورههای مختلف آموزشی شرکت کرد و در کنار آن، شروع به تدریس کامپیوتر به نابینایان کرد.
او توضیح میدهد که از پنج یا شش سال پیش در زمینه آموزش کامپیوتر به نابینایان فعالیت میکند و افراد زیادی از استانهای مختلف، حتی از کشورهای عربی دیگر، تحت آموزشهایش قرار گرفتهاند. او میگوید که دورههای آموزشیاش در حال حاضر بهصورت آنلاین برگزار میشود و در آینده برنامهریزی دارد تا دورههای حضوری نیز ارائه دهد.
در مورد تحرک و جابهجایی، زینب بدر میگوید که از حمایت زیادی از طرف خانواده و دوستانش برخوردار است. بهویژه دوست نزدیکش، أسماء عصام که از دوران کودکی همیشه همراه او بوده و همچنین خواهرانش که حمایت زیادی از او کردهاند.
با وجود مشغلههای کاری، آرزوی تحصیل همچنان در دل او بود. به همین دلیل به مدرسه نور برای نابینایان رفت و سالهای اول و دوم دبیرستان را با موفقیت پشت سر گذاشت و از دانشآموزان ممتاز شد. اکنون در سال آخر دبیرستان است و امیدوار است که امسال هم جزو برترینها باشد.
زینب بدر در زندگی شخصی خود با مشکلات سختی روبرو شد. ابتدا برادر بزرگش به دلیل کرونا فوت کرد، سپس پدرش یک سال و چهار ماه بعد درگذشت. پس از آن، برادر دیگرش به دلیل بیماری کلیوی فوت کرد و بعد از مدت کوتاهی مادرش نیز درگذشت. با این حال، او تأکید میکند که این مصیبتها نتوانستند او را از پا درآورند. او از حمایتهای برادران و دوستانش بهرهمند بود که به او نیرو دادند.
برای تقویت سلامت روانی و جسمی خود، زینب بدر به ورزش علاقهمند شد و به کاراته روی آورد. او به باشگاه ورزشی اسیوط پیوست و کمربند نارنجی دریافت کرد و حالا آرزو دارد که به کمربند سیاه برسد.
یکی از مهمترین مراحل زندگیاش زمانی بود که استاندار اسیوط دستور استخدام او را بهعنوان تقدیر از تلاشهایش صادر کرد. او در مدرسه نور برای نابینایان مشغول به کار شد و در آغاز سال تحصیلی جدید، مسئولیتهایش را آغاز کرد. در این مدرسه، او با دانشآموزان دوره ابتدایی و راهنمایی کار میکند و بر آموزش اصول کامپیوتر، روش بریل برای خواندن و مهارتهای اولیه تکنولوژی تمرکز دارد تا به توانمندی و اعتماد به نفس دانشآموزان کمک کند.
زینب بدر در پایان میگوید: «آرزو دارم که بتوانم به هر فردی کمک کنم، چه نابینا، چه افرادی که دارای معلولیتهای دیگر هستند، یا حتی افرادی که بینا هستند و میخواهند با کامپیوتر و فناوری بهتر کار کنند. هدف من این است که موانع ترس از استفاده از فناوریهای جدید را از بین ببرم و به توانمندسازی آنها در زمینه علمی و حرفهای کمک کنم.»