Navenda Nûçeyan – Krîza aborî û zêdebûna enflasyonê li Îranê herî zêde bandor li jinan kiriye. Ev jî meyleke ku pispor wek "jinbûna xizaniyê" bi nav dikin, xurt kiriye. Agahiyên Navenda Îstatîstîkê ya Îranê nîşan didin ku rêjeya beşdariya aborî ya jinan di salên dawî de tenê di navbera ji sedî 12 û 15 de ye, lê ev rêje ji bo mêran digihîje ji sedî 65 heta 70. Her wiha, di hin serdeman de hatiye ragihandin ku rêjeya bêkariyê ya jinan du qat ji ya mêran zêdetir e.

Piraniya jinên ku di karên xizmetguzarî û karên ne ewle de dixebitin, di demên krîza aborî û kêmbûna hêza kirînê de yekem in ku ji kar tên avêtin. Di heman demê de cudahiya mûçeyê di navbera zayendan de hê jî berdewam dike û texmîn nîşan didin ku cudahiya dahatê ji sedî 20 heya 30'î ye.

Jin berê xwe didin karên nefermî

Di salên dawî de, gelek jinan ji ber kêmbûna derfetên karê fermî berê xwe dane karên nefermî yên wek firotina serhêl, karsaziyên li malê, firotina bi otomobîlan û xizmetên taksiyê yên serhêl. Lê van karan jî ewlehiya kar û dahata sabît kêm dikin û ji guherînên aborî re xeternak in.

Bi milyonan rêveberên jin li Îranê bi karên nefermî ve hatine girêdan

Pispor hişyar dikin ku rêvebirên jin ên malbatan di nav komên herî lawaz ên civakê de ne; komek ku di heman demê de bi lêçûnên jiyanê yên zêde, gihîştina sînorkirî ya karekî sabît û nebûna piştgiriyek têrker re rûbirû ne. Texmîn nîşan didin ku bi mîlyonan serkarên jin ên malbatan li Îranê ji bo debara xwe bi karên nefermî ve girêdayî ne.

Jin ji mêran bêtir ji bazara kar tên derxistin

Lêkolînên saziyên navneteweyî jî nîşan didin ku di demên krîzê û piştî şer de, jin ji bazara kar a fermî zûtir ji mêran têne dûrxistin û ji bo wan vegera karekî sabît dijwartir e; meylek ku li gorî pisporan, di salên dawî de li Îranê jî bi zelalî xuya bûye.