از عنابه تا افتخار ملی؛ روایت الهامبخش یک مربی شنا در الجزایر
حمیده بودالیه، شناگر الجزایری، با وجود محدودیتهای فرهنگی و کمبود امکانات، به یکی از مربیان فعال و اثرگذار در توسعه شنا برای زنان و کودکان تبدیل شده است.
رابعه خريص
الجزایر- حمیده بودالی در سن بسیار پایین و پس از آنکه توانست به موفقیتهایی دست یابد که نشاندهنده جاهطلبی بالا و اراده قوی او برای توسعه رشته شنا است؛ بهعنوان یکی از استعدادهای ورزشی در الجزایر مطرح شد. رشتهای که هنوز با مجموعهای از موانع و چالشها از جمله سنتها و آداب اجتماعی، کمبود زیرساختها و امکانات مواجه است که بر رشد و گسترش آن تأثیر میگذارد.
حمیده بودالی درباره آغاز مسیرش در دنیای شنا میگوید: «شروع من از علاقه شخصی بود، بعد از افتتاح نخستین استخر المپیکی در شهر عنابه، من از نخستین ثبتنامکنندگان بودم و در آن دوره از حمایت معنوی و مالی زیادی از سوی پدرم برخوردار شدم. در این مسیر توانستم پرچم الجزایر را در مسابقات مختلف بالا ببرم و مدالهای زیادی کسب کنم.»
ورزش زنان بهطور کلی پدیدهای نسبتاً جدید محسوب میشود که توجه به آن بلافاصله پس از استقلال در ۵ ژوئیه ۱۹۶۲ آغاز شد؛ زمانی که زنان وارد همه عرصهها بهویژه ورزش شدند. این موضوع در قالب تیمهای زنان در ورزشهای گروهی مانند بسکتبال، هندبال و والیبال و همچنین در ورزشهای فردی مانند شنا، دو و میدانی، ژیمناستیک و غیره قابل مشاهده است.
حمیده بودالی تمرینات عملی (اجرای مستقیم برنامهها و تمرینات آبی برای توسعه مهارتها) را با تحصیلات آکادمیک ترکیب کرده است و میگوید: «در سال ۲۰۱۸ در یک دوره آموزشی شرکت کردم و سپس به باشگاه "مستقبل شباب عنابه" (MCA) پیوستم؛ باشگاهی فعال که تیمهای دختران دارد و من در آن بهعنوان مربی اصلی شنا فعالیت میکنم و هدایت تمرینات تیم دختران را بر عهده دارم.»
تجربه میدانی
او سپس برنامههای آموزشی خود را گسترش داد و آن را شامل زنان، نوزادان، کودکان مبتلا به اوتیسم، بیشفعالی و تأخیر در گفتار کرد. همچنین نخستین برنامه در شرق الجزایر با نام «مادر و کودک شناگر» را راهاندازی کرد؛ برنامهای که با استقبال گسترده مادران روبهرو شد. اهمیت این برنامه در آموزش نوزاد برای سازگاری با آب است که نیاز به صبر دارد تا احساس امنیت کند و همچنین به ایجاد پیوند قوی میان مادر و نوزاد کمک میکند.
با توجه به تجربه میدانی طولانی خود، حمیده بودالی معتقد است که ورزش شنای زنان در سالهای اخیر رشد قابل توجهی داشته و استقبال از آن، بهویژه در شهرها، افزایش یافته است. او میگوید شنا از نظر روانی و اجتماعی نقش مهمی دارد و حتی در درمان برخی بیماریهای جسمی و مشکلات روحی مؤثر است و به کاهش مشکلات اجتماعی کمک میکند.
او همچنین میگوید: «موارد مختلفی از زنانی را پذیرفتهام که به اسکولیوز (انحراف ستون فقرات)، آرتروز و همچنین افسردگی و فشارهای روانی مبتلا بودهاند.»
با وجود پیشرفتها، همچنان چالشهایی وجود دارد که مانع توسعه این ورزش میشود. او توضیح میدهد که «بسیاری از خانوادهها، بهویژه در مناطق داخلی، هنوز تحت تأثیر سنتها هستند و نگاه جامعه باعث میشود ورزش زنان را با هویت زنانه در تضاد بدانند.»
او همچنین میافزاید که یکی دیگر از دلایل ضعف مشارکت زنان در این رشته، کمبود استخرهای عمومی و خصوصی است و امکانات موجود پاسخگوی تقاضای بالا نیست.
در پایان، این شناگر الجزایری به زنان پیام داد: «شنا یک مهارت حیاتی است که محدود به سن خاصی نیست. همانطور که میدانیم، شنا یکی از ورزشهایی است که تمام گروههای عضلانی بدن را درگیر میکند و ما به حرکت دادن آنها نیاز داریم.»