وقتی زنان کورد از حاشیه به متن تحولات خاورمیانه میآیند
در سایه تشدید تنشها در خاورمیانه، یک فعال مدنی از اقلیم باشور کوردستان با تأکید بر بیطرفی کوردها در درگیریها، از نقش تعیینکننده زنان در آینده سیاسی منطقه و ضرورت آمادگی و اتحاد برای دستیابی به حقوق سخن میگوید.
هیوی صلاح
سلیمانی- خاورمیانه در آستانه دگرگونیهای گستردهای قرار دارد؛ تحولات سیاسی و نظامی شتاب گرفته و رقابت میان قدرتها به مرحلهای حساس رسیده است. در چنین فضایی، زنان بهویژه در جوامع کوردی بیش از گذشته بهعنوان نیرویی فعال و اثرگذار مطرح شدهاند؛ نیرویی که نهتنها پیامدهای جنگ و آوارگی را تحمل میکند، بلکه در برابر ساختارهای سیاسی و اجتماعی مسلط نیز ایستادگی میکند.
بر اساس تجربه سالهای اخیر در روژاوا و دیگر مناطق کوردنشین، مشارکت زنان به یکی از ارکان موفقیت هر طرح سیاسی تبدیل شده است. اکنون نیز، با شکلگیری چشماندازهای تازه در منطقه، زنان کورد در حال حرکت به سوی نقشآفرینی مستقلتر هستند و دیگر نمیخواهند در حاشیه تحولات باقی بمانند.
در همین زمینه، امینه احمد، فعال مدنی در اقلیم باشور کوردستان، با اشاره به ابعاد گسترده درگیریهای جاری میگوید این جنگها فراتر از یک منازعه محدود است و پیامدهای آن دامنهای جهانی دارد. با این حال، به گفته او، کوردها ترجیح دادهاند وارد این درگیریها نشوند؛ تصمیمی که ریشه در تجربههای تلخ تاریخی آنها از جنگ، سرکوب و حملات نظامی دارد.
او هشدار میدهد که هرچند درگیریها تاکنون بیشتر به شکل هوایی و غیرمستقیم بوده، اما احتمال گسترش آن به جنگ زمینی وجود دارد؛ وضعیتی که میتواند پیامدهای سنگینی برای مناطق کوردنشین به همراه داشته باشد.
به گفته این فعال مدنی، شرایط اقتصادی در اقلیم باشور کوردستان نیز تحت تأثیر این تحولات رو به وخامت گذاشته است. وابستگی به واردات، افزایش قیمتها و کاهش توان اقتصادی مردم، همزمان با اختلال در نظام آموزشی، نشانههایی از بحرانی است که میتواند آثار بلندمدتی بر جامعه بر جای بگذارد.
او همچنین به تداوم حملات پهپادی به مناطق مختلف کوردنشین اشاره میکند و میگوید با وجود بیطرفی کوردها، این مناطق همچنان در معرض تهدید قرار دارند و پیامدهای اجتماعی این وضعیت بهطور گسترده احساس میشود.
در این میان، نقش زنان بیش از پیش برجسته شده است. امینه احمد با تأکید بر پیشینه تاریخی زنان کرد در مبارزات اجتماعی و سیاسی، آنها را نیرویی «شکستناپذیر» توصیف میکند که همواره در بزنگاههای تاریخی حضور داشتهاند. به باور او، تقویت این نقش و آمادگی بیشتر زنان میتواند به عاملی تعیینکننده در آینده منطقه تبدیل شود.
او همچنین بر اهمیت جنبشهای مردمی و استفاده از تجربههای گذشته برای دستیابی به حقوق سیاسی و ملی تأکید میکند و یادآور میشود که این حقوق تنها از مسیر تلاش و پیگیری بهدست میآیند.
در پایان، این فعال مدنی بر ضرورت همبستگی میان کوردها در بخشهای مختلف تأکید کرده و معتقد است بدون حل مسئله کوردها، دستیابی به ثبات پایدار در خاورمیانه دشوار خواهد بود.