وحدت؛ کلید عبور کوردها از چالش‌های تاریخی و سیاسی

در میان تنش‌ها و تحولات منطقه، فعالان مدنی کورد بر این باورند که تنها راه مقابله با تهدیدها و تضمین آینده‌ای پایدار، تقویت و وحدت داخلی است؛ مسیری که بدون آن، شکاف‌ها می‌تواند به تضعیف بیشتر موقعیت کوردها بینجامد.

رانیه- با نگاهی به تاریخ مردم کورد، روشن می‌شود که این تاریخ سرشار از قهرمانی‌ها و دستاوردهاست، اما در عین حال آکنده از رنج‌ها و تلاش‌های مداوم برای اشغال نیز بوده است. بسیاری بر این باورند که یکی از مهم‌ترین دلایل آسیب‌پذیری کوردها در برابر این چالش‌ها، نبود وحدت داخلی بوده؛ مسئله‌ای که به نیروهای مختلف اجازه داده از شکاف‌ها بهره‌برداری کرده و موقعیت کوردها را تضعیف کنند.

در شرایط کنونی منطقه، وحدت به‌عنوان مهم‌ترین ابزار برای مقابله با تهدیدها برجسته می‌شود. تجربه‌ها نشان می‌دهد که همبستگی می‌تواند طرح‌های طرف‌هایی را که از تفرقه سود می‌برند، خنثی کند.

این موضوع در جریان حملات اخیر به مناطق روژآوا نیز آشکار شد؛ جایی که همگرایی مواضع کوردها، بازیگران سیاسی را با چالش مواجه کرد و آن‌ها را وادار به برخورد جدی‌تر با مطالبات کوردها ساخت. این امر نشان می‌دهد که بهترین گزینه برای آینده، تقویت انسجام داخلی است و هرگونه عقب‌نشینی از این مسیر می‌تواند پیامدهای منفی برای نسل‌های آینده داشته باشد.

 

«مردم می‌توانند هر طرفی را که در برابر وحدت بایستد، مورد بازخواست قرار دهند»

فرمیسک رزگار، فعال مدنی از شهر رانیه در اقلیم باشور کوردستان، درباره اهمیت وحدت و نقش جامعه در حفظ آن گفت: حملات به روژآوا نشان داد که کوردها با وجود پراکندگی جغرافیایی، یک پیکر واحد هستند؛ به‌گونه‌ای که «اگر انگشت یک کورد در قامشلو خون‌ریزی کند، درد آن در رانیه، سنه و آمد احساس می‌شود.»

او معتقد است که جنبش مردمی شکل‌گرفته در جریان تحولات اخیر نباید صرفاً واکنشی احساسی باقی بماند، بلکه باید به کنشی سازمان‌یافته و نهادمند تبدیل شود. به گفته او، مردم توانایی دارند هر جریانی را که مانع وحدت شود، چه از طریق انتخابات و چه با فشارهای مدنی و اجتماعی، مورد بازخواست قرار دهند.

 

«زنان باید برای حفظ حقوق خود، صدایشان را متحد کنند»

فرمیسک رزگار درباره نقش زنان نیز تأکید کرد که زنان همواره از آسیب‌پذیرترین گروه‌ها در جنگ‌ها و درگیری‌ها بوده‌اند. از این‌رو، فعالان و نهادهای زنانه باید با هم‌افزایی و کار جمعی، در سیاست‌گذاری‌ها اثرگذار شوند.

او بر ضرورت انعکاس مطالبات زنان در سطح دولت‌ها و نهادها تأکید کرد و گفت صدای یک زن در هر نقطه‌ای از کوردستان باید در دیگر مناطق نیز شنیده شود. به باور او، پیوستن زنان به روند وحدت نه یک انتخاب فرعی، بلکه گامی اساسی برای حفظ حقوق و تقویت جایگاه آنان در جامعه است.

فرمیسک رزگار همچنین از بیانیه ۲۰۰ نویسنده و فعال به مناسبت نوروز حمایت کرد؛ بیانیه‌ای که خواستار تقویت وحدت شده و از نظر او «هشداری جدی» به نیروهای سیاسی به شمار می‌رود. او تأکید کرد نوروز تنها یک جشن نیست، بلکه نمادی از مقاومت و آزادی است.

در پایان، او از چهره‌های مستقل ملی خواست نقش پررنگ‌تری در مرحله پیش‌رو ایفا کنند تا پیام واقعی نوروز، مبتنی بر وحدت و آزادی، تحقق یابد و زمینه‌ای برای همگرایی همه نیروها فراهم شود.