مرکز خبر- حدود سه‌چهارم جمعیت جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که با کمبود امنیت آب مواجه هستند یا در وضعیت بحرانی قرار دارند. بیش از ۲ میلیارد نفر دسترسی به آب آشامیدنی امن ندارند و ۳.۵ میلیارد نفر نیز از خدمات بهداشتی مدیریت‌شده محروم‌اند.

در گزارشی که امروز چهارشنبه، ۲۱ ژانویه، توسط سازمان ملل منتشر شد، تأکید شده است که اصطلاحات «تنش آبی» و «بحران آب» دیگر برای توصیف واقعیت کنونی کافی نیستند، زیرا بسیاری از رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، سفره‌های زیرزمینی، تالاب‌ها و یخچال‌های طبیعی به نقاط بحرانی رسیده‌اند و دیگر قادر به بازگشت به سطح پیشین خود نیستند؛ این امر بحران آب را در بسیاری از مناطق پایدار و بلندمدت کرده است.

مدیر مؤسسه دانشگاه ملل متحد در زمینه آب، محیط زیست و سلامت اعلام کرد: «امروز سیستم‌های ناکارآمد یا تقریباً ورشکسته در سراسر جهان به حد کافی وجود دارد که منجر به تغییرات بنیادین در چشم‌انداز خطرات جهانی شده است؛ از جمله بازارهای غذایی، زنجیره تأمین، فشارهای مهاجرت، اثرات تغییرات اقلیمی و وابستگی‌های سیاسی.»

وی افزود: «ورشکستگی آبی ترکیبی از کاهش شدید منابع آب و آلوده شدن آنها فراتر از جریان‌های تجدیدپذیر و عدم توانایی بازگشت به مسیر طبیعی است، یعنی آسیب‌های اساسی به منابع آبی که به‌سادگی قابل جبران نیستند.»

همچنین وی خاطرنشان کرد که خشکسالی ناشی از فعالیت‌های انسانی سالانه حدود ۳۰۷ میلیارد دلار برای جهان هزینه دارد و تقریباً ۲ میلیارد نفر در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ تحت شرایط خشکسالی زندگی کرده‌اند. او تأکید کرد که ورشکستگی آبی پایان کار نیست بلکه آغاز اجرای یک برنامه منظم بازیابی است که شامل توقف هدررفت منابع، حفاظت از خدمات اساسی، بازسازی تقاضاهای غیرپایدار و سرمایه‌گذاری برای بازسازی بخش آب است.

او افزود: «انتقال از واکنش‌های کوتاه‌مدت اضطراری به یک استراتژی دقیق که از آسیب‌های غیرقابل بازگشت جلوگیری کند، تقاضا را کاهش دهد، برداشت غیرقانونی و آلودگی آب را مدیریت کند و انتقالات عادلانه برای افرادی که به دلیل بحران آب معیشت‌شان تغییر می‌کند، تضمین نماید، ضروری است.»

وی در پایان تأکید کرد: «آب پیوند مشترکی میان اقلیم، تنوع زیستی، زمین، غذا، سلامت و ثبات ایجاد می‌کند. سرمایه‌گذاری در آب، سرمایه‌گذاری در این حوزه‌هاست و بازسازی همکاری‌ها در جهانی تکه‌تکه‌شده را ممکن می‌سازد.»