بیانیه مشترک شش تشکل زنان کوردستان در حمایت از اعتراضات دیماه؛ نه به سرکوب، نه به سلطنت
شش تشکل زنان کوردستان با صدور بیانیهای مشترک، ضمن اعلام همبستگی با اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، سرکوب خشن معترضان در ایلام و کرماشان را محکوم کرده و با تأکید بر تداوم جنبش «زن، زندگی، آزادی»، هر دو ساختار جمهوری اسلامی و سلطنتطلبی را مردود دانستند.
مرکز خبر- امروز سهشنبه ۱۶ دی ماه، شش تشکل زنان کوردستان در شهرهای سنه، سقز و مریوان با انتشار بیانیهای مشترک، قتلعام و سرکوب خشونتآمیز اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، بهویژه سرکوب مردم ایلام و کرماشان را بهشدت محکوم کردند. امضاکنندگان این بیانیه تأکید کردهاند اعتراضات اخیر، ادامه جنبش «ژن، ژیان، ئازادی» است؛ جنبشی که بر حق زیستن، حیات اجتماعی و معیشت انسانی تأکید دارد و امروز در خیابانها و محلههای سراسر ایران جریان دارد.
در این بیانیه آمده است که آنچه در ایران رخ میدهد، نتیجه سیاستهای خشونتبار و سیستماتیکی است که برای حفظ قدرت اعمال میشود؛ سیاستهایی که اعتراضات مسالمتآمیز را تهدید تلقی کرده و با گلوله، زندان و سرکوب در پی خاموشکردن «فریاد زندگی» هستند. به گفته این تشکلها، مردمی که به دلیل بحران معیشتی و تبعیضهای ساختاری به خیابان آمدهاند، نه اغتشاشگرند و نه تهدیدکننده امنیت، بلکه حامل مطالبات جنبش «زن، زندگی، آزادی» شامل آزادی، برابری و کرامت انسانیاند.
بیانیه با اشاره به تجربه خیزش انقلابی ژن، ژیان، آزادی تأکید میکند که آزادی حاصل اراده جمعی است و توقف چرخه سرکوب تنها با جامعهای آگاه، متحد و سازمانیافته ممکن خواهد بود. در ادامه آمده است که زنان کوردستان در این جنبش نقشی پیشبرنده داشتهاند و اعتراضات کنونی در ایلام، کرماشان و دیگر شهرهای کوردستان، ادامه همان مسیر مبارزاتی است. نویسندگان بیانیه تأکید کردهاند ساختار سیاسی حاکم، بدن، زندگی و صدای مردم، بهویژه زنان، را هدف قرار داده و سرکوب خیابانی، امتداد سیاستهایی است که از تبعیض جنسیتی، حذف زنان از قدرت و انکار مشارکت برابر آغاز شده است.
جامعه زنان کوردستان در این بیانیه بر همبستگی بیقید و شرط خود با تمامی مردمی که برای حقوق خود ایستادهاند تأکید کرده و حق اعتراض، سازمانیابی و تعیین سرنوشت را حق سلبناشدنی مردم دانسته است. در این بیانیه، سکوت در برابر خشونت حاکمیت، همدستی با آن تلقی شده و آمده است که هر گلوله و هر بازداشت، نشانه هراس حاکمان از جامعهای آگاه و متحد است.
در بخش دیگری از این بیانیه آمده است که تجربه تاریخی نشان داده حکومتهای استبدادی بهسادگی فرو نمیریزند، اما با خشونت نیز قادر به بقا نیستند. نویسندگان تأکید کردهاند که آزادی، اگرچه پرهزینه است، اما با مبارزهای مستمر و ریشهدار به دست میآید و آیندهای آزاد و دموکراتیک از دل مقاومت آگاهانه، همبستگی اجتماعی و مبارزه برای برابری و عدالت شکل میگیرد.
این تشکلها همچنین سلطنتطلبی را خطری جدی برای همبستگی اجتماعی و مبارزات مردم ایران دانسته و اعلام کردهاند این جریان، با وجود معرفی خود بهعنوان آلترناتیو، در عمل به بازتولید مناسبات سرکوب، تبعیض و حذف ادامه میدهد. در بیانیه آمده است که تحریف شعار «زن، زندگی، آزادی» به «مرد، میهن، آبادی» و انکار حقوق زنان و اقلیتها، تلاشی برای ادامه همان سیاستهای گذشته است.
بر اساس این بیانیه، مبارزه مردم کوردستان و بهویژه زنان، نه برای جایگزینی یک استبداد با استبدادی دیگر، بلکه برای برچیدن چرخه قدرت متمرکز و مردسالار است. سلطنتطلبی نیز به گفته امضاکنندگان، همانند گذشته در پی انکار حق تعیین سرنوشت، زبان، فرهنگ و سازمانیابی مستقل مردم کوردستان است.
در ادامه تأکید شده است که آزادی برای زنان کورد مفهومی تزئینی یا وعدهای از بالا نیست، بلکه از دل مبارزه جمعی، سازمانیافته و ریشهدار شکل میگیرد و هر جریانی که بر «خون»، «تبار»، «رهبر» یا «اقتدار موروثی» تکیه کند، در تضاد مستقیم با آرمانهای آزادیخواهانه مردم قرار دارد.
در پایان، جامعه زنان کوردستان اعلام کرده است که نه جمهوری اسلامی و نه سلطنت، در هیچ شکل و قالبی، نماینده رهایی مردم ایران، بهویژه زنان نیستند. به باور این تشکلها، جنبش کنونی ایران جنبش بازگشت به گذشته نیست، بلکه جنبش عبور از همه اشکال استبداد است. آنان تأکید کردهاند آیندهای آزاد، عادلانه و انسانی تنها از مسیر دموکراسی رادیکال، برابری جنسیتی، بهرسمیتشناختن حق تعیین سرنوشت ملتها و مشارکت واقعی مردم ساخته میشود و اجازه نخواهند داد خون جانباختگان، رنج زندانیان و فریاد معترضان، ابزار مشروعیتبخشی به پروژههایی شود که منطق سلطه را بازتولید میکنند.