ایستادگی مردم حلب در برابر محاصره و حملات گروهک جهادیها
مردم محلههای شیخ مقصود و اشرفیه در حلب، در شش روز محاصره و حملات گروهکهای جهادی و مزدوران تحت حمایت ترکیه، با ایستادگی خود از جان و زندگی جمعیشان محافظت کردند و مجروحان را مداوا کردند.
بریوان ایناتچی
حسکه- در خیابانهایی که میدان نبرد شده بود، صدای تانکها با قدمهای کودکان در هم آمیخته بود، در حالی که محلههای شیخ مقصود و اشرفیه بار دیگر از تسلیم شدن امتناع کردند. مردم در مواجهه با روزهایی از محاصره، سلاحهای سنگین، گرسنگی و موانع، با ارادهای قوی مقاومت کردند؛ از جوانان تا سالمندان، زنان و مردان، بزرگ و کوچک. برخی پشت سنگرها ایستادند، برخی مجروحان را حمل کردند و دیگران با فریاد مقاومت، بخشی از این ایستادگی تاریخی شدند.
این مقاومت تنها دفاع نظامی نبود. زنان در صفوف مقدم، با فداکاریهای خود، این ایستادگی را هدایت کردند و این موضع به نمادی از خط مقاومت زنان در انقلاب روژآوا تبدیل شد. کسانی که تسلیم نشدند، تنها کسانی نبودند که سلاح حمل میکردند؛ هر کسی که نان خود را با خانوادهای تقسیم کرد یا مجروحی را مداوا کرد، با فریاد «ما اینجا هستیم»، این مقاومت را به شعار تبدیل کرد.
در محلههای شش روزه محاصره، بسیاری با کلاشینکف در برابر تانکها ایستادگی کردند و نشان دادند که اراده با سلاح شکسته نمیشود. آنچه در شیخ مقصود و اشرفیه ثبت شد، به یک حقیقت تاریخی در جنگ تبدیل شد: جایی برای تسلیم وجود ندارد، بلکه کسانی هستند که زندگی، کرامت و اراده مشترک را حفظ میکنند.
پس از شش روز مقاومت نیروهای محلی محلهها در برابر هزاران عضو گروهک جهادی هیئت تحریرالشام و مزدوران اشغالگر ترکیه با تانکها، توپها و پهپادهایشان، مجروحان مقاومت شیخ مقصود و اشرفیه به بیمارستانهای منطقه شمال و شرق سوریه منتقل شدند.
سالها مقاومت و محاصره
تولهَلدان جودی، یکی از فرماندهان نیروهای امنیت داخلی- زنان، دربارهی مقاومت حلب گفت: «مقاومت حلب حاصل سالها تلاش است، نه یک یا دو سال. مقاومت شیخ مقصود نقش خود را در مسیر انقلاب روژآوا گذاشت و شراره جنگ مردمی را در این منطقه روشن کرد. از آن زمان تاکنون مردم از مبارزان خود حمایت کردهاند. پس از سقوط رژیم بعث و ورود گروهک جهادی هیئت تحریرالشام به صحنه، محاصره شیخ مقصود و اشرفیه تشدید شد و کل محله تحت محاصره قرار گرفت.»
زندگی مشترک و همبستگی در محله
او دربارهی زندگی مشترک ساکنان گفت: «شیخ مقصود و اشرفیه تنها کوردها را شامل نمیشوند، بلکه عربها، آشوریها و ترکمنها نیز در آن زندگی میکنند. در این محلهها تفاوتی میان مردم وجود ندارد و همه با هم مانند برادر و خواهر زندگی میکنند.»
او افزود که سیاست محاصره طولانی توسط رژیم بعث و گروهکهای جهادی هیئت تحریرالشام «با هدف ایجاد قحطی و آوارگی و خالی کردن منطقه از ساکنان اجرا شد. این یک سیاست پیچیده و سازمانیافته از سوی دولت ترکیه بود که قصد داشت مردم را تقسیم، گرسنه و آواره کند.»
مقابله با هزاران مزدور
تولهَلدان جودی گفت: «مهاجمین عمدتاً مزدورانی از ملیتهای مختلف، از جمله ترک، افغان و چچنی بودند. با وجود کمبود نیرو، ما در کنار مردم خود ایستادیم و صف واحدی تشکیل دادیم. مقاومت بینظیری شکل گرفت و همه با روح فداکاری در مواضع خود ایستادند.»
او افزود: «لحظات بسیاری ارزشمند بودند. حمله بهگونهای بود که گویی هدف آن شکستن اراده ما بود، اما کسانی که در قلب مقاومت بودند، از مرگ نمیترسیدند و تسلیم نشدند. حتی بدون سلاحهای سنگین، با کلاشینکف در برابر تانکها ایستادیم و تانک نتوانست ترس را در دل مردم و مبارزان ایجاد کند.»
معنویت، همبستگی و فداکاری
در طول مقاومت، دهها مبارز جان خود را فدای حفاظت از زندگی مشترک کردند. برخی با بمبهایشان اعلام کردند: «خودمان را داخل تانک منفجر میکنیم». زنان و جوانان در صف مقدم بودند و روحیهای که میتوانست مسیر جنگ را تغییر دهد، در میان مبارزان تجلی یافت.
تولهَلدان جودی افزود: «لحظات دردناک زیادی بود، اما معنویت، همبستگی، محبت و فداکاری حقیقتی بود که تجربه کردیم. همه گفتند تا آخر خواهند جنگید و هرگز تسلیم نمیشوند؛ از کودکان تا سالمندان.»
حمله به بیمارستانها
او گفت: «در نهایت خود را در بیمارستان یافتیم، که طبق قوانین بینالمللی نباید هدف قرار میگرفت، اما بیمارستان پر از مجروحان، شهدا و غیرنظامیان بود و با موشک، تانک و پهپاد مورد حمله قرار گرفت. دشمن میخواست ما تسلیم شویم، اما هیچکس ترس به دل راه نداد.»
در لحظهای که سکوت جنگ همه صداها را فروبرده بود، تولهَلدان جودی از بام یکی از ساختمانها شعار «زنده باد مقاومت شیخ مقصود» را فریاد زد و این کلمه تبدیل به فریادی جمعی شد که روحیه و وحدت مردم و مبارزان را بازگرداند.
شیخ مقصود تاریخ مقاومت را نوشت
او دربارهی سیاستهای تقسیم گفت: «شیخ مقصود با صدها مبارز خود ایستادگی کرد و در برابر ۴۲ هزار مزدور مقاومت نمود. این جنگ نشان داد که باید برای جنگهای بزرگتر آماده باشیم. در شیخ مقصود تفاوتی میان مردم نبود؛ عربها و کوردها در کنار هم مبارزه کردند و این ایده مشترک را تثبیت کرد که بین مردم تفاوتی نیست.»
تولهَلدان جودی در پایان گفت: «مقاومت شیخ مقصود به تاریخ پیوست. ایستادگی، فداکاری و وحدت مردم باعث شد مأموریت انجام شود. بار دیگر میگویم: زنده باد مقاومت شیخ مقصود.»