مرکز خبر- بر اساس گزارش «نت‌بلاکس»، امروز جمعه اول خرداد ۱۴۰۵، قطعی و اختلال گسترده اینترنت در ایران وارد هشتاد‌وچهارمین روز خود شده و دسترسی به شبکه‌های بین‌المللی برای بیش از ۱۹۹۲ ساعت به‌طور عمده مختل بوده است. این نهاد ناظر بر اینترنت هشدار داده که ادامه این وضعیت، شکاف اجتماعی و اقتصادی را عمیق‌تر کرده و ارتباط با جهان خارج را به امتیازی وابسته به «وفاداری، جایگاه و رانت» تبدیل کرده است.

آنچه در ایران جریان دارد، بخشی از پروژه امنیتی جمهوری اسلامی برای کنترل جامعه، خاموش‌کردن صدای اعتراض و منزوی‌کردن شهروندان از جریان آزاد اطلاعات است. حکومتی که سال‌ها رسانه‌ها را سرکوب کرده، اکنون اینترنت را نیز به میدان جنگ علیه جامعه تبدیل کرده است.

 

اینترنت طبقاتی؛ ابزار تازه تبعیض و کنترل

در حالی‌ که میلیون‌ها شهروند با اینترنتی عملاً فلج‌شده دست‌وپنجه نرم می‌کنند، نهادهای حکومتی، ارگان‌های امنیتی و مجموعه‌های وابسته همچنان به اینترنت آزاد و بدون محدودیت دسترسی دارند. این تبعیض آشکار، بار دیگر مفهوم «اینترنت طبقاتی» را به نماد سیاست سرکوب دیجیتال جمهوری اسلامی تبدیل کرده است.

کاربران عادی برای ساده‌ترین ارتباطات، آموزش، کار و دسترسی به اخبار با اختلال دائمی مواجه‌اند، اما ساختار قدرت همچنان از اینترنت پرسرعت و پایدار برای کنترل، نظارت و پیشبرد ماشین تبلیغاتی خود بهره می‌برد. در چنین ساختاری، اینترنت دیگر یک حق عمومی نیست؛ امتیازی است که حکومت میان مطیعان و شهروندان عادی تقسیم می‌کند.

 

خاموشی اینترنت؛ پوششی برای سرکوب و اعدام

فعالان حقوق بشر هشدار می‌دهند که قطع اینترنت، همزمان به سپری برای پنهان‌کردن ابعاد سرکوب تبدیل شده است. در ماه‌های اخیر، بازداشت فعالان مدنی، احضار خانواده‌های دادخواه، فشار بر روزنامه‌نگاران و اجرای احکام اعدام در فضایی کم‌خبر ادامه داشته؛ در حالی‌ که محدودیت شدید اینترنت، امکان اطلاع‌رسانی سریع و واکنش گسترده افکار عمومی را کاهش داده است.

به گفته ناظران، جمهوری اسلامی با قطع ارتباط جامعه با جهان خارج، تلاش می‌کند هزینه سیاسی سرکوب را کاهش دهد و اعتراضات را پیش از شکل‌گیری خفه کند. این سیاست به‌ویژه در مناطق معترض و تحت فشار، از جمله روژهلات کوردستان، بلوچستان و دیگر مناطق حاشیه‌ای، ابعاد شدیدتری به خود گرفته است.

 

ایران؛ زندانی پشت دیوارهای دیجیتال

در حالی‌ که جهان اینترنت را زیرساخت توسعه، آموزش و آزادی ارتباطات می‌داند، جمهوری اسلامی آن را تهدیدی علیه بقای خود تلقی می‌کند. نتیجه این نگاه امنیتی، تبدیل ایران به یکی از بسته‌ترین فضاهای دیجیتال جهان است؛ جایی که شهروندان نه‌تنها با سانسور و سرکوب سیاسی، بلکه با محرومیت سیستماتیک از ارتباط آزاد نیز مواجه‌اند.

پس از ۸۴ روز خاموشی، اینترنت در ایران دیگر فقط یک ابزار ارتباطی نیست؛ به خط مقدم نبرد میان جامعه‌ای معترض و حکومتی تبدیل شده که برای حفظ کنترل، حتی حاضر است معیشت میلیون‌ها نفر را قربانی کند.

لازم به ذکر است اخیرا پارلمان اروپا با اکثریتی قاطع، قطعنامه‌ای تند علیه جمهوری اسلامی تصویب کرد؛ قطعنامه‌ای که سرکوب معترضان، افزایش اعدام‌ها، فشار بر زندانیان سیاسی و قطع اینترنت در ایران را محکوم می‌کند و خواستار تشدید تحریم‌ها علیه نهادهای امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی شده است.