شیا کویی

کویه- روژهلات کوردستان شاهد مرحلهٔ سیاسی حساسی است که در آن تحولات داخلی ایران با افزایش مطالبات مردم کورد برای آزادی و عدالت تلاقی می‌کند. در این فضای پرتنش، درخواست‌ها برای تقویت اتحاد میان نیروهای سیاسی کورد افزایش یافته است.

در پاسخ به این درخواست‌ها، پنج جزب سیاسی کورد در روژهلات کوردستان، شامل حزب آزادی کوردستان(پاک)، حزب دموکرات کوردستان ایران (حدکا)، حزب حیات آزاد کوردستان (پژاک)، سازمان خبات کوردستان ایران و ‏کومله‌ی زحمتکشان کوردستان، اعلام کردند که در قالب یک ائتلاف متحد شده‌اند؛ ائتلافی که اهمیت و وزن قابل توجهی در این مرحله دارد.

این نزدیکی گام مهمی است که هدف آن ایجاد چارچوبی متحد برای فعالیت سیاسی و برنامهٔ مشترکی برای آیندهٔ ایران است، به‌گونه‌ای که این احزاب بتوانند دیدگاه و موضع واحدی نسبت به مسائل قومی و ملی اتخاذ کنند.

در این راستا، صداهایی از فعالان رسانه‌ای و مدنی، از جمله خبرنگار شنو مهرپرور، بر این نکته تأکید دارند که مرحلهٔ کنونی نیازمند انسجام قومی-ملی بی‌سابقه‌ای است و اتحاد دیگر تنها یک گزینهٔ سیاسی نیست، بلکه ضرورت وجودی برای حفاظت از مردم کورد و حقوق آن‌ها در برابر سیاست‌های سرکوبگرانه‌ای است که دهه‌ها ادامه داشته است.

شنو مهرپرور از اقلیم باشور کوردستان در این‌باره می‌گوید: «در روژهلات کوردستان، مبارزه تنها سیاسی نیست» و این اتحاد «تأثیر مهمی» دارد، به‌ویژه در این مرحلهٔ حساس: «اتحاد فقط یک گزینه نیست، بلکه یک ضرورت قومی-ملی است. پیش‌تر در حملات به روژآوا و همچنین حملاتی که نظام ایران علیه مناطق روژهلات کوردستان انجام داد، دیدیم که همهٔ کوردها با صدای واحدی متحد شدند و نوعی همبستگی ایجاد کردند. کوردستان همواره در گذشته و حال برای آزادی فداکاری کرده است و آرزوی آزادی همیشه حاضر بوده است.»

در روژهلات کوردستان، مبارزه محدود به بعد سیاسی نیست؛ برای کوردها، مبارزه به معنای کرامت و حق زندگی شرافتمندانه است: «این همبستگی یک جبههٔ متحد شکل داد که دشمنان را بارها وادار به عقب‌نشینی کرد و در مرحلهٔ کنونی، این اتحاد می‌تواند پیام مهمی داشته باشد و حمایت گسترده‌ای در داخل و خارج از کوردستان، به‌ویژه در روژهلات کوردستان، جلب کند.»

 

«شعار زن، زندگی، آزادی دشمن را لرزاند»

در مورد انقلاب« ژن، ژیان، آزادی»، شنو مهرپرور می‌گوید که ژینا امینی این انقلاب را شعله‌ور کرد و شعار «مرگ بر خامنه‌ای» بر مزار او نصب شد: «خامنه‌ای که در طول ۴۷ سال، دشمن کوردها بود و زندگی و حقوق آن‌ها را مصادره کرده بود. به همین دلیل گفته شد که قبرستان جای فاشیست‌هاست و گفتن این کلمات تحت سلطهٔ استبدادی چنین دشوار بود.»

او افزود: «شعار زن، زندگی، آزادی، از کوردستان برخاست. وقتی یک زن کورد از سقز به‌طور ناحق کشته شد، این شعار به شعاری عمومی و جهانی تبدیل شد، صفوف دشمن را لرزاند و زنان دینامیک محرک این انقلاب بودند.»

 

«دشمنی با کوردها و زنان از ابتدای جمهوری»

شنو مهرپرور همچنین اشاره می‌کند که کشته شدن علی خامنه‌ای برای آن‌ها «خبر خوشی» بود، زیرا از زمان تأسیس جمهوری، یکی از برجسته‌ترین دشمنان کوردها بوده و سیاست‌های سرکوب آن‌ها را هدایت کرده است. نظام ایران کوردها را همواره مانعی در برابر پروژه‌های خود می‌دانست و دشمنی‌اش محدود به داخل ایران نبود، بلکه به اقلیم باشور کوردستان نیز گسترش داشت و همواره سعی در نابودی دستاوردهای آن‌ها داشت.

او توضیح داد که نظام جمهوری اسلامی ایران، کوردستان را «یک غدهٔ سرطانی که باید حذف شود» توصیف کرده و هزاران طرح برای نابودی دستاوردهای کوردها طراحی شده است. زنان کورد به‌ویژه مورد خصومت قرار گرفتند، اما شنو تأکید دارد که «زنان در روژهلات کوردستان همیشه در خط مقدم مبارزه بوده‌اند؛ زن برای رهایی جنسیتی و طبقاتی خود مبارزه می‌کند و هم‌زمان مبارزهٔ قومی-ملی را در اولویت قرار می‌دهد. زیرا زن کورد دو بار تحت ستم است: در ایران به‌خاطر زن بودن و در روژهلات کوردستان به‌خاطر زن بودن و کورد بودن. به نظر من، تا مبارزهٔ قومی تحقق نیابد، مبارزهٔ ما برای برابری جنسیتی کامل نخواهد شد.»

 

نقش زنان در مرحلهٔ آینده

او معتقد است زنان باید نقش مهمی در هدایت جامعهٔ روژهلات کوردستان به مرحله‌ای جدید ایفا کنند و «پیشقدم شوند تا مسئولیت بپذیرند و برای مقابله با خشونت همکاری کنند. همچنین کوردها باید آگاه باشند، زیرا این مرحله، مرحلهٔ انتقالی است و ایرانی‌ها هنوز تجربهٔ دموکراسی واقعی را نچشیده‌اند.»

شنو مهرپرور گفتگوی خود را با یادآوری تاریخ ادامه داد: «در عهد رضا شاه، مطالبات کوردها همیشه سرکوب شد و همچنین قاضی محمد، رئیس جمهور کوردستان اعدام شد؛ در آن زمان توسط همان قدرتی که پدر رضا شاه کنونی به آن تعلق داشت و امروز برای بازپس‌گیری قدرت تلاش می‌کند. خواسته‌های کوردها در طول تاریخ همواره نقض شده است.»