«شهرزاد قصه بگو»؛ فیلمی که با روایت خشونت علیه زنان در مصر جنجال‌ساز شد

فیلم مصری «شهرزاد قصه بگو» با روایت خشونت خانگی و فشارهای اجتماعی علیه زنان، پس از اکران در سال ۲۰۰۹ به یکی از بحث‌برانگیزترین آثار اجتماعی سینمای مصر تبدیل شد.

مرکز خبر- فیلم  شهرزاد قصه بگو«احکی یا شهرزاد» در ۲۷ مه ۲۰۰۹ اکران شد. این فیلم درام اجتماعی مصری هنگام نمایش به دلیل پرداخت صریح به مسائل زنان، خشونت خانگی و سلطه مردسالارانه در جامعه مصر، بحث‌های گسترده‌ای را برانگیخت.

داستان فیلم حول شخصیت «هبه یونس» می‌چرخد؛ مجری موفق یک برنامه تلویزیونی که به مسائل زنان می‌پردازد و روایت زنانی را بازگو می‌کند که قربانی خشونت شده‌اند. او زخم‌هایی را آشکار می‌کند که جامعه تلاش دارد پنهانشان کند و واقعیت‌های پشت درهای بسته را به تصویر می‌کشد. هبه هر شب با اعتمادبه‌نفس مقابل دوربین ظاهر می‌شود و دقیقاً می‌داند چه می‌خواهد بگوید، اما در درون خود زنی است که به دنبال فضایی برای نفس کشیدن، دور از محدودیت‌هایی است که او را دربر گرفته‌اند.

با وجود موفقیت حرفه‌ای، هبه در زندگی مشترکش با همسر روزنامه‌نگارش با مشکلاتی روبه‌رو می‌شود. همسر او معتقد است ماهیت برنامه هبه می‌تواند بر آینده کاری‌اش تأثیر منفی بگذارد؛ موضوعی که به اختلاف‌های شدید میان آن‌ها می‌انجامد و به فشار روانی و تلاش مداوم برای تغییر محتوای برنامه تبدیل می‌شود.

هبه در برنامه خود میزبان سه زن می‌شود که هرکدام شکل متفاوتی از خشونت را تجربه کرده‌اند و داستان‌هایشان بخشی از ساختار روایی فیلم را شکل می‌دهد. این روایت‌ها شامل زنی درگیر رابطه‌ای عاطفی و آزاردهنده، دو خواهر که در محیطی فقیر با استثمار و خشونت روبه‌رو هستند و مرد جوانی با روابط متعدد است که تلاش می‌کند بر زنان سلطه داشته باشد.

با روایت هر داستان، هبه احساس می‌کند چیزی در درونش تغییر می‌کند. این داستان‌ها به تدریج وارد زندگی شخصی او می‌شوند و واقعیتی را برایش آشکار می‌کنند که مدت‌ها نادیده گرفته بود؛ اینکه او نیز قربانی است، قربانی مردی که می‌خواهد از او نسخه‌ای مطابق با خواسته‌ها و جاه‌طلبی‌هایش بسازد، نه زنی با صدای مستقل و اندیشه خودش.

در این فیلم گروهی از بازیگران شناخته‌شده سینمای مصر از جمله منی زکی، حسن الرداد، محمود حمیده، محمد رمضان، رحاب الجمل، ناهد السباعی، یارا جبران، سوسن بدر و حسین الإمام ایفای نقش کرده‌اند.

کارگردان با بهره‌گیری از فضایی واقع‌گرایانه، به سراغ مسائل حساس اجتماعی رفته و نویسنده فیلم‌نامه نیز تلاش کرده است شکل‌های مختلف فشار و سرکوب علیه زنان در جامعه را به تصویر بکشد. این فیلم با استقبال منتقدان روبه‌رو شد و از آن به‌عنوان یکی از آثار مهم سینای معاصر مصر در پرداختن به مسائل زنان یاد می‌شود.