اوگوستا ساویج؛ صدای زن سیاه‌پوست در هنر آمریکا

اوگوستا ساویج هنرمندی بود که در قرن بیستم، خلاقیت هنری را با رویارویی با چالش‌های اجتماعی درهم آمیخت. نام او با «رنسانس هارلم» پیوند خورده است و آثار او نیز بازتابی از توجهش به هویت و فرهنگ آمریکاییان آفریقایی‌تبار و نقش هنر در جامعه بود.

مرکز خبر - اوگوستا ساویج از برجسته‌ترین پیکرتراشان آمریکایی آفریقایی‌تبار در قرن بیستم به شمار می‌رود. نام او بیش از هر چیز با «رنسانس هارلم» گره خورده است؛ جنبش فرهنگی‌ای که در دهه‌های نخست قرن بیستم در نیویورک رونق گرفت و به یکی از مهم‌ترین جریان‌های فرهنگی جامعه سیاه‌پوستان آمریکا تبدیل شد.

فعالیت‌های ساویج تنها به مجسمه‌سازی محدود نبود. او در زمینه آموزش هنر نیز فعالیت می‌کرد و برای ایجاد فرصت‌های بیشتر برای هنرمندان سیاه‌پوست، به‌ویژه زنان و جوانان، تلاش داشت.

اوگوستا ساویج که در سال ۱۸۹۲ در ایالت فلوریدا به دنیا آمد، از کودکی به کار با گل رس علاقه‌مند بود و با وجود مخالفت پدرش، به ساختن پیکره‌های گِلی می‌پرداخت. او بعدها راهی نیویورک شد و در مؤسسه هنری کوپر یونیون به تحصیل هنر پرداخت. در دهه ۱۹۲۰ نیز کار خود را در زمینه ساخت تندیس‌های نیم‌تنه آغاز کرد و در میان آثارش، چهره‌هایی از شخصیت‌های آمریکایی آفریقایی‌تبار نیز دیده می‌شد.

ساویج در مسیر حرفه‌ای خود با تبعیض‌های نژادی و شغلی مواجه شد. در سال ۱۹۲۳، به دلیل رنگ پوستش، از حضور در یک برنامه هنری در فرانسه و ادامه تحصیل در آن محروم شد. با این حال، این مانع او را از ادامه فعالیت بازنداشت. چند سال بعد، بورسیه‌ای دریافت کرد که امکان تحصیل در پاریس و نمایش آثارش در این شهر را برای او فراهم کرد.

از شناخته‌شده‌ترین آثار ساویج می‌توان به«Gamin»  اشاره کرد؛ تندیس نیم‌تنه یک کودک سیاه‌پوست که در سال ۱۹۲۹ ساخته شد. کودک در این اثر با لباسی ساده به تصویر کشیده شده و چهره‌اش ترکیبی از معصومیت و جدیت را به نمایش می‌گذارد. این اثر خیلی زود شهرت پیدا کرد و تصویر آن روی جلد مجله «The Crisis» منتشر شد. «Gamin» را نمونه‌ای از نگاه ساویج به نمایش شخصیت‌های سیاه‌پوست می‌دانند؛ نگاهی انسانی که از کلیشه‌های رایج فاصله داشت.

با این حال، مشهورترین اثر ساویج «The Harp» است که عنوان اصلی آن «Lift Every Voice and Sing» بود. او این اثر را برای نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۹۳۹ خلق کرد. ساویج برای ساخت آن از سرودی با همین نام الهام گرفت و گروهی از خوانندگان سیاه‌پوست را در ترکیبی شبیه به سیم‌های یک چنگ به تصویر کشید.

اوگوستا ساویج علاوه بر فعالیت هنری، به نقش زنان و هنرمندان سیاه‌پوست در عرصه فرهنگی نیز توجه ویژه‌ای داشت. او در همین راستا،«Savage Studio of Arts and Crafts»  را در محله هارلم تأسیس کرد؛ فضایی که به فعالیت و آموزش هنری اختصاص داشت.

اوگوستا ساویج در سال ۱۹۶۲ درگذشت، اما میراث او به آثاری که خلق کرده بود محدود نماند. او در تغییر جایگاه هنرمندان آمریکایی آفریقایی‌تبار در نهادهای هنری نقش مهمی داشت و میان هنر و خلاقیت، آموزش و دفاع از حق هنرمندان برای برخورداری از فرصت‌های برابر پیوند برقرار کرد.