شیا کویی

کویه — زنان برای کار مستقل، کسب درآمد و رسیدن به استقلال اقتصادی، مرزی نمی‌شناسند. اگر در سرزمین خودشان امکانش نباشد، در جایی که پذیرای آن‌هاست با تمام توان تلاش می‌کنند تا خود را با شرایط وفق دهند و کار کنند.

ساوین فرهاد، زن افغان ساکن شهر کویه در اقلیم باشور کوردستان، زبان کوردی را آموخته و پیش از آمدن به کویه نیز حدود یک سال یک مغازه کوچک شیرینی‌فروشی را برای تأمین مخارج خانواده‌اش اداره می‌کرد.

ساوین فرهاد، صاحب فروشگاه «ساوین»، در گفت‌وگو با خبرگزاری ما گفت: «وقتی در افغانستان بودم، کمی شیرینی درست می‌کردم. بعد از اینکه به ایران رفتیم، همان کار را آنجا ادامه دادم. وقتی به کویه آمدیم، کار دیگری جز شیرینی‌پزی نداشتم. خیلی خوشحالم که زبان کوردی را یاد گرفتم و حالا اینجا صاحب مغازه هستم.»

او افزود: «شیرینی‌هایم هم افغانی هستند و هم کوردستانی؛ مثل کلوچه، زولبیا، باقلوا، نان خامه‌ای و شکلامه. علاوه بر شیرینی، غذاهایی هم درست می‌کنم که ترکیبی از آشپزی افغانی و کوردی است. هرکسی غذای ما را امتحان کند، خوشش می‌آید و دوباره برمی‌گردد. وقتی اولین بار به کویه آمدم و دلمه را چشیدم، واقعاً دوستش داشتم؛ غذای خیلی خوشمزه‌ای بود. برای همین زود یاد گرفتم و حالا خودم آن را درست می‌کنم. از غذاهای افغانی که مردم اینجا کمتر امتحان کرده‌اند، منتوه و بیتزاش است.»

او می‌گوید تفاوت زیادی میان غذاهای کوردستان و افغانستان وجود ندارد؛ برای مثال: «ما کیک گردویی داریم و همین‌جا هم مشابهش هست.» و اضافه می‌کند: «سعی کرده‌ام شیرینی‌هایم متنوع باشند و طعم‌های کوردی و افغانی را با هم ترکیب کنم.»

ساوین فرهاد درباره تفاوت شرایط کار زنان در افغانستان و اقلیم باشور کوردستان می‌گوید: «در افغانستان زنان نمی‌توانند کارهای زیادی انجام دهند، اما اینجا بیشتر زنان تلاش می‌کنند، کار می‌کنند و از همدیگر حمایت می‌کنند؛ و همین موضوع من را خیلی خوشحال می‌کند.»