محاصرهی کمرشکن تعز رنج غیرنظامیان یمنی را دوچندان کرده است
در پی محاصرهی شدید شهر تعز، فعالان زن یمنی از سازمانهای بینالمللی و جامعهی جهانی کمک خواستند و از وضعیت وخیم انسانی این شهر و دشواریهای روزافزون مردم برای زنده ماندن خبر دادند.
رانیا عبدالله
یمن – پس از چهار سال آتشبس شکننده، شهر تعز در جنوب غربی این کشور طی ماههای اخیر با سرعتی شگفتآور به خونینترین جبههی جنگ میان حوثیها و دولت بهرسمیتشناختهی بینالمللی یمن بدل شده است.
با محاصرهی تعز به دست حوثیها و بسته شدن شاهراه اصلی این شهر به عدن در جنوب، خانوادهها و بهویژه زنان در شهری محروم از خدمات، میان گلولهباران و تلاش برای زنده ماندن گرفتار شدهاند. این وضعیت از فاجعهی انسانی بیسابقهای خبر میدهد.
محاصره و گلولهباران زندگی را بر مردم تنگ کرده است
سعاده علی، مادر چهار فرزند، باید با وجود کمبود غذا و آب و بحران گاز شکم فرزندانش را سیر کند. او میگوید: «در این سالهای طولانی جنگ، هزینهی سنگینی پرداختیم. حالا که شهر از همه طرف محاصره شده، گاز و سبزی بهسختی پیدا میشود و قیمت مواد غذایی بالا رفته است.» از زمانی که محاصره آغاز شده، او به دلیل کمبود گاز خانگی ناچار است با هیزم و کاه غذا بپزد.
اروی حجر از رنج هرروزهی مردم میگوید: «محاصرهی تعز نفسها را بند آورده و زباله در همهی خیابانها تلنبار شده است.» او همچنین از بحرانهای زیستمحیطی و بهداشتیای یاد میکند که جان خانوادهها و کودکان را در محلههای مسکونی به خطر انداخته است.
اهالی شهر میگویند در معرض «مرگ زیر آتش حوثیها» هستند. آوارگان، بهخصوص زنان، در شرایطی بسیار سخت به سر میبرند و هزاران خانواده به ساختمانهای نیمهکاره، مغازهها یا سرپناههایی رو آوردهاند که از حداقل امکانات یک زندگی آبرومند بیبهرهاند.
سازمان ملل بیست روز پس از آغاز محاصرهی تعز هشدار داد که بحران انسانی در این شهر به مرحلهی فاجعه رسیده است. رساندن کمکها ناممکن شده و مردم از نیازهای اولیه محروم ماندهاند. کمبود سوخت و بسته شدن راهها تولید آب را نصف و قیمت آن را دو برابر کرده و گاز هم بهکلی قطع شده است.
در ۴۲ مرکز درمانی خطر تمام شدن اکسیژن و دارو جدی است. این وضعیت جان ۱۵۴ نوزاد بستری در انکوباتور، مادران و صدها بیمار بستری در بخش مراقبتهای ویژه یا مبتلا به نارسایی کلیه را تهدید میکند و فرصت امدادرسانی محلی هم رو به پایان است.
زوئی برنان، سخنگوی سازمان بینالمللی مهاجرت، اعلام کرد با شروع دوبارهی درگیریها بیش از ۲۳۳ هزار نفر آواره شدهاند که بیش از ۱۲۱ هزار نفرشان در تعز هستند. بیشتر این آوارگان مادران و کودکانیاند که با سرما، ناامنی و کمبود مایحتاج دستوپنجه نرم میکنند.
فعالان خواهان شکستن محاصرهاند
فعالان زن و مرد در تعز از سازمانها و جامعهی جهانی کمک خواستهاند. علا السقاف، فعال اجتماعی، در گفتوگو با خبرگزاری ما وضعیت انسانی این شهر را اسفبار خواند و به دشواریهای روزافزون مردم برای زنده ماندن اشاره کرد.
او توضیح داد ممنوعیت ورود فراوردههای نفتی به شهر حملونقل را تقریباً بهکلی فلج کرده است. با افزایش سرسامآور قیمت سوخت، اتوبوسها از خیابانها ناپدید شدهاند و رفتوآمد مردم بهشدت دشوار شده است.
مشکل به حملونقل محدود نمانده است. مواد غذایی اساسی رفتهرفته و بهطرز نگرانکنندهای در بازار نایاب میشود. شهر گرفتار بحران زیستمحیطی و بهداشتی خطرناکی هم شده است. زبالهها در خیابانها انباشته شدهاند، چون محل اصلی دفن زباله نزدیک خط مقدم است و با نبود سوخت و ناامنی راه نمیتوان آنها را به آنجا برد.
این فعال اجتماعی افزود مراکز درمانی توان پاسخگویی به نیازهای فوری و رسیدگی به شمار رو به افزایش بیماران را ندارند. گلولهباران کور هم هر روز بسیاری از غیرنظامیان را میکشد یا زخمی میکند.
علا السقاف تأکید کرد ادامهی محاصرهی تعز بیش از یک میلیون نفر را با مرگی گریزناپذیر روبهرو کرده است، مرگی که نهفقط از گلولهباران، بلکه بهویژه از نبود ضروریات زندگی ناشی میشود.
به گفتهی او، زنان و کودکان سنگینترین هزینهی انسانی این جنگ و تشدید محاصره را میپردازند و نشانههای تلخ این وضع همهجا پیداست. رنج مادرانی که در شرایطی طاقتفرسا زندگی میکنند یکی از این نشانههاست. در یکی از روستاهای محاصرهشده، تصویر مادری ثبت شد که پیکر بیجان دخترش را بر پشت حمل میکرد.
«نیازهای اولیهی زندگی در تعز نایاب شده است»
نوره حجیره، فعال حقوق بشر، نیز میگوید تعز «با ادامهی محاصرهی خفهکنندهی حوثیها، سختترین روزهای تاریخ خود را از سر میگذراند. این محاصره دیگر فقط بستن گذرگاهها و شریانهای حیاتی نیست، بلکه به فرسایشی برنامهریزیشده بدل شده که همهی امکانات زندگی روزمره را از مردم میگیرد».
نوره حجیره برای نشان دادن عمق بحران میگوید قدرت خرید مردم تعز پیش از تشدید دوبارهی درگیریها هم فروریخته بود و قیمتها بالا بود، اما امروز کار به جایی رسیده که نیازهای اولیهی زندگی یا پیدا نمیشود یا با بهایی نجومی به دست میآید.
او رفتوآمد مردم را در جادههای پرخطر برای تهیهی غذا «سفر مرگ» مینامد، سفری فرساینده که وقت، پول و توان روانیشان را میبلعد و هر روزشان را فقط برای سیر کردن شکم خانواده به رنجی سخت بدل میکند.
علا السقاف و نوره حجیره در پایان سخنان خود خواستار اقدام جدی و فوری برای شکستن محاصرهی تعز و توقف همهی تعرضها و خشونتهای حوثیها علیه غیرنظامیان شدند تا جان بیگناهان نجات یابد و حق بنیادین آنها برای زندگی با کرامت تضمین شود.