بارداری در سایه جنگ؛ زنان لبنانی میان ترس، آوارگی و کمبود امکانات

با ادامه حملات و افزایش آوارگی در لبنان، هزاران زن باردار در شرایطی بحرانی و بدون دسترسی کافی به خدمات صحی، هر روز برای حفظ جان خود و نوزادان‌شان می‌جنگند.

فادیا جمعه

لبنان- با گسترش دامنه حملات، ادامه درگیری‌ها و افزایش موج‌های آوارگی، مراکز اسکان در لبنان مملو از روایت‌های درد، نگرانی و بی‌خانمانی شده است؛ اما در میان همه این رنج‌ها، وضعیت زنان باردار از همه آسیب‌پذیرتر است. میان ترس از جان جنین و کمبود امکانات، بارداری به آزمونی روزانه برای بقا تبدیل شده است.

در سایه حملات و آوارگی، هزاران زن باردار با چالشی دوگانه روبه‌رو هستند: از یک‌سو خطر بمباران و از سوی دیگر نبود خدمات صحی کافی. حدود ۱۴ هزار زن باردار آواره اکنون در شرایطی دشوار زندگی می‌کنند که جان خود و نوزادان‌شان را تهدید می‌کند.

ملکه الحلبی، هماهنگ‌کننده حمایت‌های حقوقی در اتحادیه انجمن‌های توسعه‌ای و امدادی، از داخل یکی از مراکز اسکان در صیدا می‌گوید که تیم‌های امدادی از روز نخست حملات در محل حضور دارند. این مرکز حدود ۱۳۰۰ آواره از جنوب لبنان را پذیرفته که در میان آنان شمار زیادی کودک، زن، سالمند و زنان باردار نیازمند مراقبت ویژه وجود دارند. او افزود که برای ارائه راهنمایی‌های لازم به زنان باردار، با نهادهای طبی و بشردوستانه هماهنگی صورت می‌گیرد.

وی تأکید کرد که تجربه فعالیت داوطلبانه در جنگ‌های گذشته و کنونی، او را بیش از پیش با رنج زنان باردار آشنا کرده است. به گفته او، نقش این نهادها تنها به تأمین مواد غذایی و دارویی محدود نمی‌شود، بلکه شامل آگاهی‌دهی حقوقی نیز هست؛ چرا که قوانین بین‌المللی و بشردوستانه، از جمله کنوانسیون‌های ژنو، بر لزوم حمایت ویژه از زنان باردار در زمان جنگ تأکید دارند.

ملکه الحلبی نسبت به ادامه هدف قرار گرفتن غیرنظامیان هشدار داد و گفت با وجود اینکه آنان اهداف نظامی نیستند، مواردی از حمله به زنان باردار نیز ثبت شده است. او همچنین نسبت به وخامت اوضاع انسانی در صورت طولانی شدن جنگ یا قطع کمک‌ها ابراز نگرانی کرد و آن را خطری جدی برای زندگی زنان، به‌ویژه در شرایط کمبود خدمات صحی، دانست.

او در پایان بر نقش نهادهای امدادی در تأمین حداقل حمایت و پشتیبانی در مراکز اسکان تأکید کرد و خواستار تقویت حفاظت از زنان در زمان درگیری‌ها شد.

 

تجربه‌ای سخت و پیچیده

در داخل یکی از مراکز اسکان، امیره بشیر، زن بارداری که در ماه هفتم بارداری به سر می‌برد، از رنج‌های روزمره خود می‌گوید. او توضیح می‌دهد که با وجود دریافت برخی کمک‌ها، این کمک‌ها محدود بوده و پاسخگوی نیازهای او و خانواده‌اش نیست.

او می‌افزاید که به‌دلیل مشکلات مالی قادر به انجام معاینات پزشکی لازم نیست و در شرایط دشوار، تنها روی دو تشک در مرکز اسکان می‌خوابد. فشار روانی شدید همراه با دردهای جسمی مداوم، تجربه بارداری در شرایط آوارگی را به وضعیتی بسیار دشوار و پیچیده تبدیل کرده است.

در شرایطی که حملات همچنان ادامه دارد، حفاظت از زنان باردار به یک ضرورت فوری انسانی تبدیل شده است؛ ضرورتی که نه‌تنها نیازمند کمک‌رسانی، بلکه مستلزم توقف هدف قرار دادن غیرنظامیان و اجرای قوانین بین‌المللی برای تضمین حق زندگی و دسترسی آنان به مراقبت با کرامت است.