افشاگری از رنج زنان فلسطینی در زندان‌های اسرائیل؛ از محرومیت درمان تا آزارهای جنسی

یک فعال حقوق بشر از تشدید شکنجه، محرومیت از درمان و مواردی از آزار جنسی علیه زنان اسیر فلسطینی پس از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ خبر داده است.

 

رفیف اسلیم

غزه- اسیران زن فلسطینی در زندان‌های اسرائیل با انواع و اقسام شکنجه و رنج‌ها روبه‌رو هستند؛ از شکنجه‌های جسمی، روانی و جنسی گرفته تا محرومیت از غذا و خواب و جلوگیری از ملاقات با وکلا که موجب بی‌اطلاعی آنان از وضعیت حقوقی‌شان می‌شود. این در حالی است که نهادهای حقوق بشری نیز در ارائه حمایت مؤثر به آنان ناتوان مانده‌اند.

زینب الخالدی، فعال حقوق بشر و پژوهشگر حقوق بین‌الملل، می‌گوید پس از حمله هفتم اکتبر ۲۰۲۳ شمار اسرای فلسطینی در زندان‌ها و بازداشتگاه‌های اسرائیل به حدود ۱۱ هزار نفر رسیده، در حالی که پیش از آن حدود ۶ هزار نفر بودند. به گفته او «تنها تعداد بازداشت‌شدگان افزایش نیافته، بلکه خشونت زندانبانان اسرائیلی در ابداع روش‌های جدید شکنجه و تحقیر کرامت انسانی آنان نیز بیشتر شده است.»

او توضیح می‌دهد که تشدید اوضاع در کرانه باختری و افزایش اعتراض‌ها به عملیات نظامی علیه غیرنظامیان در غزه، به افزایش شمار بازداشت‌ها انجامیده است. بر اساس آمار اداره زندان‌ها و هیئت امور اسرا، ۶۶ زن فلسطینی در زندان‌های اسرائیل نگهداری می‌شوند که دو نفر از آنان مبتلا به سرطان هستند و نیاز به درمان دارند. سه نفر نیز زیر ۱۳ سال سن دارند که بازداشت آنان به این شکل، جنایت جنگی محسوب می‌شود.

 

شرایط تحقیرآمیز و فراتر از معیارهای انسانی

به گفته زینب الخالدی، زنان اسیر با شرایط سختی روبه‌رو هستند؛ از جمله بازرسی‌های مکرر و برهنه‌کننده، استفاده از سگ‌های پلیس برای ایجاد رعب، مصادره وسایل شخصی و انتقال مداوم میان زندان‌ها برای جلوگیری از احساس ثبات. این وضعیت علاوه بر فرسودگی جسمی و روحی، پیگیری پرونده‌های حقوقی را نیز دشوار می‌کند. آنان همچنین از دسترسی به خدمات پزشکی و نیازهای اولیه محروم‌اند.

به گفته او، غذا به مقدار بسیار کم در اختیارشان قرار می‌گیرد و در مواردی سربازان آن را لگدمال کرده و سپس زندانیان را مجبور به خوردن آن می‌کنند. وکلا نیز غالباً از ملاقات با آنان منع می‌شوند و بازجویی‌های طولانی در وضعیت‌های بدنی طاقت‌فرسا بر آنان تحمیل می‌شود.

زینب الخالدی تأکید می‌کند شدیدترین موارد نقض حقوق، تعرض‌های جنسی از جمله تجاوز و آزار جنسی است و حتی در برخی موارد از حیوانات، به‌ویژه سگ‌ها، برای ارعاب و آزار استفاده می‌شود. او این اقدامات را مصداق جنایت جنگی می‌داند. در برخی شهادت‌ها آمده است که از سلاح‌ها نیز برای آزار استفاده شده و در موردی یک زن زندانی به مدت ۴۸ ساعت برهنه نگه داشته شده و مورد تجاوز گروهی قرار گرفته است؛ در حالی که چشمانش بسته و دستانش بسته بوده و از دسترسی به درمان محروم مانده است.

 

رنج مضاعف زنان اسیر غزه

به گفته این فعال حقوقی، زنان اسیر از غزه با شرایطی حتی سخت‌تر روبه‌رو هستند؛ از جمله تجاوز گروهی و برهنه‌سازی اجباری که آنان را دچار آسیب‌های شدید روانی کرده است. بسیاری از آنان از غذا خوردن یا صحبت کردن خودداری می‌کنند و زنان اسیر کرانه باختری تا حد امکان از آنان حمایت می‌کنند.

زینب الخالدی می‌گوید کمیته بین‌المللی صلیب سرخ اغلب اجازه دسترسی به زنان اسیر غزه را ندارد، در حالی که زنان اسیر کرانه باختری امکان ملاقات با خانواده یا وکیل را دارند. به گفته او، این تبعیض پرسش‌های جدی درباره وضعیت زنان بازداشت‌شده از غزه ایجاد می‌کند.

او در پایان تأکید می‌کند نقش نهادهای حقوق بشری، مستندسازی نقض‌ها، ثبت شهادت‌ها، پیگیری پرونده‌ها در دادگاه‌های داخلی و بین‌المللی و اعمال فشار برای پاسخ‌گویی عاملان این اقدامات است تا پرونده این زنان به فراموشی سپرده نشود.

زینب الخالدی یادآور می‌شود که ۶۶ زن فلسطینی از غزه به شکلی تحقیرآمیز بازداشت شده‌اند و در برخی موارد، مقامات اسرائیلی حتی از اعلام هویت یا اتهام آنان خودداری می‌کنند؛ اقدامی که به گفته او نقض آشکار قوانین بین‌المللی و جنایت جنگی محسوب می‌شود.