HÊVÎ SALAH

Silêmanî- 2007 yılında Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, eşit fırsatları teşvik etmek, topluma entegrasyonun önündeki engelleri kaldırmak ve ülkelerin yurttaşlarına onurlu bir yaşam sağlayacak iyi sağlık ve eğitim hizmetleri sunmasını teşvik etmek amacıyla 2 Nisan’ı Dünya Otizm Farkındalık Günü ilan etti.

Bugünün ardında, çocuklarıyla bir bağ kurmak için her gün mücadele eden binlerce ailenin hikayesi yatıyor. Otizm sadece bir beyin gelişim bozukluğu değil, aynı zamanda evrene açılan farklı bir pencere.

Asıl sorun etraflarına örülen duvarlar

Bu grubun karşılaştığı temel sorun yalnızca beyindeki komplikasyonlar değil, farkındalık eksikliği nedeniyle toplumun etraflarına ördüğü kalın duvardır. Bu nedenle farkındalık kampanyalarının sloganları, yalnızca tanımayı değil, kabul etmeyi de vurguluyor. Paydaşlar ve eğitim kurumları entegrasyon sistemini geliştirmeli ve nitelikli öğretmenler yetiştirmelidir; zira otizmli birçok kişi matematik, müzik ve resim gibi alanlarda eşsiz yeteneklere sahiptir ve uygun ortam sağlandığında dünyayı etkileyebilir.

‘Çocuğunuzun otizmli olduğunu kabul ettiğinizde işiniz kolaylaşır”

Otizmli Bandin’in annesi Hiro Mahmud, yaşadıkları süreci anlatarak, “Bandin bir buçuk yaşlarındayken basit bir düşme geçirdi. Bir yıl sekiz aylık olduğunda diğer çocuklarımızdan farklı olduğunu fark ettik. Bir süreliğine babasıyla birlikte İran’a götürdük ve bize otizmli olduğunu söylediler. Ne olduğunu bilmiyorduk, normal olduğunu sanıyorduk. Tüm kapıların kapalı olduğunu düşünüyorsunuz, ama aksine iyimser olmalısınız. Çünkü artık otizm hakkında hiçbir bilgimizin olmadığı zamana kıyasla her türlü bilgiye sahibiz. Babası ve diğer iki çocuğumla yalnızdım. Çocuğunuzun otizmli olduğunu kabul ettiğinizde işiniz kolaylaşır” dedi.

‘Sonucu görmek için sabırlı olmalısınız’

Otizmin bir akıl hastalığı olmadığını vurgulayan Hiro Mahmud, “Otizmli çocuklar diğerlerinden farklıdır ve bu farklılıkları kabul ettiğinizde işler daha kolaylaşıyor. Otistik bir çocuğun iyiliğinin temeli iyi ebeveynlerdir. Ebeveynler sağlam bir programa sahip olabilir ve aile içinde sevgi ve saygıyı koruyabilirlerse çok iyi sonuçlar alınır. Akşam yemeğinden sonra onu parklara ve halka açık yerlere götürdük, insanlarla kaynaşmasını sağladık. Tedavilerden en çok faydayı sağlayan şey, insanlarla etkileşim ve dışarı çıkarmaktı. Sonuçları görmek için sabırlı olmalısınız, ne yaparsanız yapın, sonuca ulaşana kadar pes etmeyecek kadar umutlu olmalısınız. Ona söylediklerimi hemen dinlemiyor, ama zamanla anlıyor” ifadelerinde bulundu.

Hiro Mahmud, Bandin’in eğitim süreciyle ilgili de şunları ekledi: “Onu okula göndermedik, çünkü babasıyla ben, çocukken zor aşamanın büyük kısmını atlattık. Nereye gidersek gidelim yanımızda götürüyoruz. Gururla söyleyebilirim ki, ebeveynler çocuklar için okuldur, otistik çocukların omurgası biziz. Kendimiz doktor, öğretmen ve eğitmen gibi davranıyoruz. Bandin 12 yaşına kadar hiç gülmedi, ama sonunda gülmeye başladığında bana adeta cennetin müjdesini verdi ve çok mutlu oldum. Ona rutinler öğrettik. Ona bazı rutinleri öğretmek bir yılda oldu. Davranış koçları ve uzmanlar benim yöntemimle dalga geçebilir, ama anneler pratikte öğreniyor. Hiçbir zaman insanların Bandin’e en küçük bir şey için parmak sallamasına izin vermedim. Bandin bir melek ve bu evin en tatlısı.”

Hiro Mahmud, otizmli çocukların özellikle şehirlerin ve kasabaların dışında ciddi şekilde dışlandığını vurguladı. Hiro Mahmud, “Eğitim Bakanlığı’ndan bu çocukların otizm eğitimi alma hakkına sahip olmalarını istiyorum” dedi.

Öte yandan otizmli çocukların aileleri üzerindeki maddi yükün ağır olduğuna dikkat çeken Hiro Mahmud, hükümetin bu ailelere destek sağlamadığına dikkat çekti. Sözlerinin sonunda ebeveynlere de seslenen Hiro Mahmud, “Korkmayın, çocuklarınızı saklamayın, kendinizi onlardan üstün görmeyin. Çocuğunuzu iyi eğitmek ve ona hizmet etmek için kendinize iyi enerji verin” diye konuştu.