Haber Merkezi- Mike Newell’ın yönettiği “Mona Lisa’nın Gülüşü” filmi, sanat tarihi profesörü Katherine Watson’ın hikayesini anlatıyor. Katherine Watson, 1953 yılında New England’daki muhafazakar Wellesley Koleji’nde görev yapmaya başlar. Varlıklı ailelerden gelen genç kadınların eğitim gördüğü kolejde öğrenciler, büyük ölçüde evlilik ve geleneksel eş ve anne rollerine hazırlanır.

Katherine Watson, derslerinde öğrencilerin bakış açısını kendilerine dayatılan kalıpların ötesine taşımaya çalışır. Leonardo da Vinci’nin ünlü Mona Lisa tablosunu yorumlarken, Mona Lisa’nın gülümsemesini mutluluktan kaynaklanan bir tebessüm olarak değil; soru, belirsizlik ve meydan okuma barındıran bir gülüş olarak ele alır. Bu yorum, erken yaşta ve geleneksel biçimde evliliğe ya da kendileri için belirlenen seçimlere yönelen genç kadınların görünürdeki neşesini doğrudan sorgular.

Katherine Watson, öğrencilerinden hayatlarının yönünü belirleyen seçimler üzerinde durmalarını ve kendilerine şu soruyu sormalarını ister: Evlilik ve kadınlara biçilen roller gerçekten bir kadın için mümkün olan tek yaşam yolu mudur?

Film, bu düşünsel çatışmanın yanı sıra, öğrencilerin kişisel istekleri, ailelerinin beklentileri, eğitim hayatları ve mesleki gelecekleri arasında yaşadıkları mücadeleyi de ele alır.

“Mona Lisa’nın Gülüşü”, kadınlara nasıl bir hayat yaşamaları gerektiğine dair tek ve değişmez bir reçete sunmak yerine, kendi yaşamları üzerine düşünmenin, sorgulamanın ve seçim yapma hakkının önemini vurgular. Film, kadınların hayatlarının yönünü kendi kararlarıyla belirleyebilmesi gerektiği fikrini merkeze alır.