Haber Merkezi – 1940'lar ve 1950'lerin en ünlü Hollywood yıldızlarından Hedy Lamarr, güzelliği ve sinema rolleriyle döneminin ikonik isimleri arasında yer aldı. Ancak ekranlardaki yıldız imajının ardında bilime ve teknolojiye tutkuyla bağlı bir zihin taşıyordu. Hedy Lamarr'ın geliştirdiği fikirler, yıllar sonra kablosuz iletişim teknolojilerinin tarihine katkı sağlayacaktı.

Hedy Lamarr, 9 Kasım 1914'te Viyana'da Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Hedwig Eva Maria Kiesler adıyla dünyaya geldi. Küçük yaşlardan itibaren makinelere ve işleyişlerine ilgi duyan Hedy Lamarr, üniversitede bu alanda uzmanlaşmış bir eğitim almamasına rağmen bilim ve teknolojiye olan merakını sürdürdü.

Hedy Lamarr'ın sanatla ilişkisi erken yaşlarda başladı. Oyunculuk ve drama eğitimi almak üzere 16 yaşında tiyatro yönetmeni Max Reinhardt'ın Berlin'deki okuluna kaydoldu. Hedy Lamarr, 1933 yılında 18 yaşındayken Çek yapımı "Ecstasy" filminde rol aldı. Film, bazı sahneleri nedeniyle dönemin dikkat çeken ve tartışma yaratan yapımlarından biri oldu.

 

Nazilere karşı verilen savaşa katkıda bulunmak istedi

Hedy Lamarr, daha sonra Avusturyalı silah tüccarı Fritz Mandl ile evlendi. Evliliği zorlu ve kısıtlamalarla geçen Hedy Lamarr, bu dönemde silahlar ve askeri teknoloji dünyasına yakından tanık oldu. Mühendisler ve askeri yetkililerin katıldığı toplantılarda silahlar ve kablosuz sistemler üzerine yapılan tartışmaları dinledi. Bu süreçte edindiği teknik bilgiler, ilerleyen yıllarda geliştireceği fikirler açısından önemli bir birikim sağladı.

Evliliğinin sona ermesinin ardından Avrupa'dan ayrılarak Amerika Birleşik Devletleri'ne giden Hedy Lamarr, MGM ile sözleşme imzalayarak hayatında yeni bir döneme adım attı. Kısa sürede Hollywood'un önde gelen yıldızlarından biri haline geldi.

İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla Hedy Lamarr, oyunculuğun ötesine geçerek Nazilere karşı verilen savaşa katkıda bulunmak istedi. Bu dönemde müzisyen George Antheil ile birlikte radyo dalgalarıyla kontrol edilen torpidoların karşılaştığı sorun üzerine çalışmaya başladı.

Düşman kullanılan frekansı tespit ettiğinde sinyali karıştırarak torpidoyu etkisiz hale getirebilir veya yönünü değiştirebilirdi. Bunun üzerine Hedy Lamarr ve George Antheil, sinyalin tek bir sabit frekansta kalması yerine farklı frekanslar arasında hızla geçiş yapmasına dayanan bir fikir geliştirdi. Verici ve alıcı senkronize edilecek, böylece her ikisi de sinyalin geçeceği bir sonraki frekansı bilecekti. Bu sayede sinyalin ele geçirilmesi veya karıştırılması daha zor hale gelecekti. George Antheil, senkronizasyon fikrini geliştirirken mekanik piyanonun (Pianola) çalışma mekanizmasından ilham aldı. İkili, 1942'de bu fikre dayanan gizli bir iletişim sistemi için patent aldı ve sistemi Amerika’ya savaş çabalarına yardımcı olmak amacıyla sundu.

İcadı kablosuz iletişim teknolojileri tarihinin önemli bir parçası haline geldi

İcat, o dönemde büyük ilgi görmedi ancak ilerleyen yıllarda kablosuz iletişim teknolojileri tarihinin önemli bir parçası haline geldi. Teknolojinin gelişmesiyle frekans atlama fikri, modern iletişim teknolojileriyle ilişkilendirildi ve Bluetooth ile Wi-Fi gibi sistemlerin ortaya çıkmasından önce gelen bilimsel birikime katkı sağladı. Ancak bu teknolojilerin çok sayıda bilimsel ve mühendislik gelişmesinin ürünü olduğu, yalnızca Hedy Lamarr'ın icadının sonucu olmadığı belirtilmelidir.

Hedy Lamarr'ın hayatındaki çelişki, dünyanın onu uzun süre güzelliğiyle tanıması, mucit yönünün ise aynı ilgiyi görmemesinde yatıyor. O bir oyuncu ve sinema yıldızıydı, ancak aynı zamanda bilime tutkuyla bağlı ve karmaşık teknik sorunlara çözüm bulabilecek bir kadındı.