از میان آوار تا رینگ؛ روایت احیای باشگاه بوکس زنان در غزه

سه سال پس از تخریب باشگاه بوکس زنان در غزه، این مجموعه فعالیت خود را در یک چادر از سر گرفته است؛ اقدامی که به زنان شهر فرصتی دوباره برای ورزش، افزایش اعتمادبه‌نفس و حفظ سلامت روان می‌دهد.

رفیف اسلیم

غزه- پس از سه سال جنگ در نوار غزه و تخریب مقر رسمی باشگاه در غرب شهر، باشگاه بوکس زنان تصمیم گرفت فعالیت خود را از سر بگیرد تا با وجود کمبود امکانات، به زنان در ادامه این ورزش کمک کند. به همین منظور، چادری را برای حمایت از پایداری دختران و زنان و همچنین بهبود آمادگی جسمانی و سلامت روان آنان برپا کرده است.

رهف ابوناجی، یکی از اعضای باشگاه «بوکس زنان غزه»، می‌گوید بازگشایی دوباره باشگاه، حتی در قالب یک چادر، امید بزرگی را به او بازگردانده است؛ زیرا از کودکی به این ورزش علاقه داشته و در آن فعالیت کرده است. او اشاره می‌کند که بازگشت به ورزش تأثیر مثبتی بر سلامت جسمی‌اش گذاشته؛ به‌طوری که از سرگیجه‌های مداومی که همیشه همراهش بود رهایی یافته است. همچنین سلامت روان او نیز بهتر شده، زیرا دیگر دچار دوره‌های طولانی خشم نمی‌شود و می‌تواند این احساسات را از طریق ورزش تخلیه کند.

 

 

او می‌افزاید که از زمان پیوستن به این رشته حتی یک روز هم غیبت نکرده بود، مگر زمانی که جنگ در شهر آغاز شد و نیروهای اسرائیلی ابتدا مقر باشگاه را به آتش کشیدند و سپس آن را بمباران کردند. او توضیح می‌دهد که ماندنش در شمال غزه زیر آتش جنگ و مهاجرت مربی و بازیکنان به جنوب، او را برای سه سال از تمرین و بازی محروم کرد. هرچند در جنوب غزه شعبه‌ای از باشگاه افتتاح شده بود، اما دسترسی به آن برایش بسیار دشوار بود.

رهف ابوناجی ۹ سال است که بوکس کار می‌کند و اکنون در دهه بیست زندگی خود قرار دارد. او خود را متفاوت از بسیاری از دختران هم‌نسلش می‌داند، زیرا از بیان عقایدش هراسی ندارد، مادامی که به درستی آن‌ها باور داشته باشد.

او تأکید می‌کند که حمایت خانواده‌اش نقش مهمی در پیشرفت توانایی‌هایش و ادامه حرفه‌ای بوکس و حضور در مسابقات بین‌المللی داشته است. به گفته او، پدر و مادرش در تمامی مسابقاتی که در آن‌ها به پیروزی رسیده حضور داشته‌اند و حمایت مستمر مربی‌اش نیز سهم بزرگی در رسیدن او به سطح کنونی داشته است.

رهف می‌گوید نگاه جامعه به دختری که بوکس کار می‌کند برایش اهمیتی ندارد. او حاضر نیست به خاطر مقایسه شدن با مردان یا نارضایتی برخی افراد از فعالیتش، آینده خود را متوقف کند یا از چیزی که دوست دارد دست بکشد. او تأکید می‌کند که به راه خود ادامه خواهد داد تا زمانی که شرایط برای خروج از غزه و کسب یک مدال بین‌المللی فراهم شود. در کنار آن، تلاش می‌کند تحصیلاتش را نیز با وجود شرایط دشوار شهر جنگ‌زده ادامه دهد؛ شرایطی که انجام هر فعالیتی، به‌ویژه ورزش برای زنان، را سخت و طاقت‌فرسا کرده است. او می‌گوید در دوران تعطیلی باشگاه بارها به او گفته شده بود: «بس است دیگر، در این وضعیت چه جای ورزش کردن است؟»

 

 

افزایش اعتمادبه‌نفس زنان

از سوی دیگر، فرح ابوالقمصان، یکی دیگر از ورزشکاران باشگاه، می‌گوید حدود یک ماه از بازگشایی باشگاه می‌گذرد. این تصمیم در پاسخ به خواست دختران شهر گرفته شد که از طریق پیام‌های مداوم در صفحات باشگاه در شبکه‌های اجتماعی، خواهان ازسرگیری فعالیت آن بودند. او اضافه می‌کند که با وجود افتتاح شعبه باشگاه در جنوب غزه و ادامه تمرینات به‌صورت عادی در حدود یک سال و نیم گذشته، آموزش ورزش‌های دفاع شخصی به دختران، به‌ویژه در شرایط خاصی که ساکنان غزه تجربه می‌کنند، اهمیت زیادی دارد.

او می‌گوید: «باشگاه با امکانات ساده‌ای که اخیراً و با وجود کمبود شدید تجهیزات ورزشی در شهر محاصره‌شده فراهم شده، درهای خود را به روی همه زنان و دختران در گروه‌های سنی مختلف گشوده است.» وی توضیح می‌دهد که ورزشکاران در حال حاضر به تشک ورزشی، باندهای محافظ دست، مچ‌بند، دستکش بوکس، محافظ دندان و برخی تجهیزات دیگر نیاز دارند؛ هرچند فعلاً می‌توان بدون برخی از آن‌ها نیز فعالیت کرد.

فرح از استقبال دختران ابراز خرسندی می‌کند و می‌گوید هر بار که مراجعه‌کنندگان برای نخستین بار وارد باشگاه می‌شوند و با تعجب می‌پرسند: «واقعاً در شهر غزه باشگاه تخصصی بوکس برای زنان وجود دارد؟»، با روی خوش از آن‌ها استقبال کرده و آموزش گام‌های اولیه را آغاز می‌کند. او توضیح می‌دهد که این ورزش بیش از آنکه به قدرت بدنی نیاز داشته باشد، به تمرکز بالا احتیاج دارد؛ به همین دلیل حرکات را بارها تکرار می‌کند تا مطمئن شود به‌درستی انجام می‌شوند و آسیبی به مچ یا کف دست وارد نمی‌شود. همچنین به ورزشکاران توصیه می‌کند ناخن‌های خود را کوتاه نگه دارند.

سن ورزشکاران این باشگاه از ۶ تا ۳۰ سال است. همه آن‌ها به دلیل باور به نیاز جسم و روح خود به این ورزش در یک مکان گرد هم آمده‌اند. فرح معتقد است بوکس اعتمادبه‌نفس زنان را افزایش می‌دهد و به بهبود تصمیم‌گیری آن‌ها کمک می‌کند. او از همه دختران و زنان دعوت می‌کند که بدون توجه به کلیشه‌های منفی جامعه درباره این ورزش یا ورزشکاران زن، به باشگاه مراجعه کرده و فعالیت خود را آغاز کنند.