یک روز از زندگی مبارزان یگانهای مدافع زنان (یپژ) در دوازدهمین سالگرد تأسیس
یگانهای مدافع زنان (یپژ) به عنوان نخستین نیروی مؤثر زنان که از زنان محافظت کرده و از ارزشهای جامعه دفاع میکند، در چهارم آوریل تأسیس شد و امسال دوازدهمین سالگرد تأسیس آن است.

آورین ناودار
حسکه- دوازده سال پیش، زنان کورد سنگ بنای نخستین نیروی نظامی زنان را در جامعه بنا نهادند؛ جامعهای که زنان را در چارچوب مشاغل مشخصی محدود میکرد، بیتردید حمل سلاح یکی از آنها نبود. درعینحال، این حرکت هرگز با هدف پیروی از الگوی غربی شکل نگرفت، بلکه نیرویی زنانه بر پایه اصولی مشخص تأسیس شد، که مهمترین آن این بود: «زن نمیتواند منتظر دیگران بماند تا او را آزاد کنند، بلکه باید خود برای آزادی بجنگد.»
آغاز این مسیر با تشکیل «گردان شهید روکن» رقم خورد و پس از آن، گردانهای زنان در مناطق مختلف شمال و شرق سوریه شکل گرفتند. سرانجام، تحت شعار «خود را در یگانهای مدافع زنان (یپژ) سازماندهی کنید تا پیروزی انقلاب را تضمین کنید»، در چهارم آوریل ۲۰۱۳، تأسیس رسمی نخستین نیروی زنان با ویژگیهای منحصربهفرد در جهان اعلام شد.
چهارم آوریل، تنها یک تاریخ معمولی نبود؛ فلسفهای که یگانهای مدافع زنان (یپژ) بر اساس آن فعالیت میکنند، همان فلسفهای است که رهبر عبدالله اوجالان برای رهایی زنان از بردگی ارائه کرده است، بردگیای که در هر زمان و مکانی به شکلی متفاوت ظهور میکند. این یگانها بدون هیچگونه تعصب دینی، فرقهای یا نژادی فعالیت میکنند، چراکه زن، زن است و چالشهایی که با آن روبهروست، هرچند از کشوری به کشور دیگر در ظاهر متفاوت باشد، در ماهیت یکسان است.
یگانهای مدافع زنان نهتنها یک نیروی نظامی برای کنترل سرزمین، بلکه نیرویی برای تغییر ساختار فکری جوامعی است که زنان را تحقیر میکنند. آنها این هدف را از طریق آموزش دنبال میکنند. به همین مناسبت، خبرگزاری ما در دوازدهمین سالگرد تأسیس یگانها، زندگی روزانه زنان مبارز را از نزدیک دنبال کرد.
تأثیر یگانهای مدافع زنان (یپژ) بر حوزههای مختلف اجتماعی-سیاسی
لیلا درباسیه، زن جوان عرب، با باور به ضرورت تغییر ذهنیت جوامع و دستیابی به برابری کامل جنسیتی، تصمیم گرفت به یگانهای مدافع زنان (یپژ) بپیوندد. او معتقد است که شهیدانی که جان خود را فدا کردند، نقش اساسی در آزادسازی سرزمینشان از داعش و اشغالگری ترکیه داشتهاند.
لیلا هدف یگانهای مدافع زنان را رهایی زنان از سلطهجویی، بردگی و ذهنیت مردسالارانهای میداند که زنان را طی پنج هزار سال به بند کشیده است. او میگوید: «ذهنیت مردسالارانه بر جوامع ما تأثیر گذاشته است. با پیوستن به نیروهای زنان در شمال و شرق سوریه، ما در تلاشیم ذهنیت هر دو جنس را به چالش بکشیم و زنان را از طریق آگاهی از تاریخشان آزاد کنیم. زن در گذشته تقدس والایی داشت، تا جایی که بهعنوان الهه پرستیده میشد.»
او با یادآوری جملهای از عبدالله اوجالان، رهبر اندیشه آزادی زنان، تأکید میکند که «اگر زن آزاد نشود، جامعه نیز آزاد نخواهد شد.» بر همین اساس، لیلا و همرزمانش میکوشند این حقیقت را به همه زنان از اقوام و جوامع مختلف منتقل کنند. او معتقد است که ذهنیت مردسالارانه، تاریخ زنان را پنهان کرده، حقیقت آنها را مخدوش ساخته و برای نابودی فکریشان تلاش کرده است. «زن همان جامعه است و جامعه همان زندگی.»
لیلا درباسیه، فلسفه عبدالله اوجالان را «نوری که راه را برای تمام زنان گشود» توصیف کرده و میگوید که نقش اصلی یگانهای مدافع زنان، آزادی جامعه از این ذهنیت سرکوبگر است که مانعی در برابر پیشرفت زنان بوده است.
زنان، پیشگامان مبارزه با تروریسم
لیلا تأکید دارد که فداکاریهای زنان مبارز (یپژ) در نبردهای علیه داعش، به جهان نشان داد که زنان قادرند با خطرناکترین سازمانهای تروریستی مقابله کنند، سازمانهایی که حتی قدرتهای جهانی در نابودی آنها ناتوان بودند.
او ارتباط میان سالروز تولد عبدالله اوجالان و تأسیس یگانهای مدافع زنان را تصادفی نمیداند و میگوید: «تولد رهبر اوجالان، تولد آزادی زنان است. به همین دلیل، زمان اعلام رسمی تأسیس یگانهای مدافع زنان با این روز همزمان شد.»
لیلا همچنین خاطرنشان میکند که (یپژ) تنها یک نیروی مختص به خلق کورد نیست، بلکه نیرویی زنانه است که همه زنان را در صفوف خود میپذیرد. به گفته او، جامعه عرب بیش از دیگران تحت تأثیر سیاستهایی قرار گرفته است که زنان را به بردگی کشاندهاند و به همین دلیل، زنان عرب بیش از سایرین به حاشیه رانده شدهاند. «آنچه ما انجام میدهیم، تنها برای جامعه کورد نیست، بلکه برای همه زنان و جوامع است. ما زنان، فارغ از قومیت و دینمان، پاسخی شایسته به تمام اشکال تروریسمی هستیم که منطقه را تهدید کرده است، خواه داعش در گذشته یا حملات مزدوران اشغالگر ترکیه به پل قرقوزاق و سد تشرین.»
تأثیر یگانهای مدافع زنان در جامعه
لیلا تأکید دارد که زنان نهتنها قادر به دفاع از سرزمین خود هستند، بلکه میتوانند جامعهشان را متحول کنند. او میگوید: «یگانهای مدافع زنان در سالهای اخیر بر حوزههای مختلف تأثیر گذاشتهاند. این تأثیر باعث شد که جوانان بیشتری به مبارزه مسلحانه، هنر، فرهنگ و سیاست روی بیاورند. پیوستن ما به این نیروها، جامعه را تحت تأثیر قرار داد، زیرا پیش از آنکه نظامی باشیم، یک ایدئولوژی آزادیبخش را نمایندگی میکنیم.»
او درباره این ایدئولوژی میگوید: «ما در تلاشیم که اندیشههای رهبر عبدالله اوجالان را به جامعه منتقل کنیم و مسئولیت این کار را بر دوش خود احساس میکنیم. ما راه آزادی را جستوجو کردهایم، چراکه در (یپژ)، ما جویندگان آزادی، عدالت و برابری هستیم و مرزهای ما تنها سوریه نیست، بلکه تمام خاورمیانه را در بر میگیرد.»
مقابله با ذهنیت زنستیز
لیلا بر لزوم مبارزه با تفکر واپسگرایی که حکومت موقت در دمشق آن را نمایندگی میکند، تأکید میکند و معتقد است که این ذهنیت، ریشهای پنجهزارساله دارد و بر حذف زنان و هر آنکه متفاوت است، بنا شده است. او میگوید: «این تفکر، جوهره جامعه را میرباید. آنچه در سواحل سوریه رخ داده است، برای ما غیرقابلقبول است و راهحل، در اجرای پروژه ملت دموکراتیک نهفته است.»
او بر این باور است که جنگی ویژه علیه مردم سوریه در جریان است. «اسلامی که امروزه اجرا میشود، بهویژه در جامعه عرب، نگاهی منفی به زن دارد، درحالیکه به جوهر واقعی دین توجهی نمیشود. ما باید به عمق دین برویم و حقیقت آن را دریابیم.» او همچنین بر ضرورت ایجاد سوریهای برای همگان تأکید کرده و میگوید: «ما باید واژه 'عربی' را از نام کشور حذف کنیم.»
آینده یگانهای مدافع زنان و نقش آنها در سوریه
لیلا در پایان تأکید میکند که مبارزه همچنان ادامه دارد تا همه حقیقتها برای مردم سوریه روشن شود. «هدف ما اجرای پروژه ملت دموکراتیک است و یگانهای مدافع زنان باید نقشی کلیدی در آینده سوریه ایفا کنند. زیرا مبارزان (یپژ) نقشی اساسی در شکست داعش و مقابله با حملات اشغالگران ترک در شمال و شرق سوریه داشتهاند. به همین دلیل، باید با آگاهی بیشتری به مسئله زنان پرداخته شود و از حذف آنها جلوگیری کرد. ما باید در این مرحله حساس از تاریخ سوریه، قدرت خود را به نمایش بگذاریم.»
«رهبر اوجالان زنان را به سوی سازماندهی و دفاع از خود سوق داد»
آمارا ایلان، مبارز عضو یگانهای مدافع زنان، بر فداکاریهایی که مبارزات زنانه برای تقویت روح دفاع از خود در میان زنان ایفا کردهاند، تأکید کرد. او گفت: «در دوازدهمین سالگرد تأسیس یگانهای مدافع زنان، توجه ما به فداکاریهای صدها زن مبارز که جان خود را فدای جامعه و زنان کردند، جلب میشود، بهویژه در مقابل حملات مزدورانی همچون داعش، القاعده و جبهه النصره به مناطق ما.»
آمارا افزود: «یگانهای مدافع زنان توانستند تاریخ پُر از حماسههای قهرمانی را بار دیگر در مقاومت سد تشرین و پل قرقوزاق زنده کنند و از طریق این مقاومت، الگویی برای حفاظت از هویت واقعی زنان شوند. این یگانها قدرت خود را از آرین میرکان، آوستا خابور، سلاو و بریوان گرفتهاند که به نمادهای قهرمانی و فداکاری تبدیل شدهاند.»
او همچنین تأکید کرد که یگانهای مدافع زنان همه زنان از ملیتهای مختلف را در آغوش گرفته و هویت ملی را برای آنها به ارمغان آوردهاند. به گفته آمارا، نقش پیشرو زنان در ابعاد اقتصادی، نظامی، سیاسی و دیپلماتیک در انقلاب زنان شمال و شرق سوریه، به منبع الهام برای تمام زنان دنیا تبدیل شده است.
آمارا ایلان از افتخار و عزتی که در زندگی مبارزاتیاش در صفوف یگانهای مدافع زنان احساس میکند، سخن گفت: «وقتی به یگانهای مدافع زنان پیوستم، احساس کردم که دوباره متولد شدهام، هویتم را شناختم و وجودم را درک کردم. آن قدرتی که مرا به سمت مبارزه، مقاومت و مبارزه با دشمنان و ذهنیت سلطهجوی مردسالارانه که زن را به عنوان برده میبیند، هدایت میکند، از اینجا میآید.»
او تأکید کرد که تأسیس یگانهای مدافع زنان، هدیهای تاریخی برای عبدالله اوجالان در روز تولدش است. «رهبر اوجالان کسی است که زنان را به سمت سازماندهی و دفاع از خود سوق داد. یگانهای مدافع زنان به لطف تفکر و فلسفه او تأسیس شدند، به همین دلیل تأسیس یگانها در چهارم آوریل اعلام شد که تأکیدی است بر ارتباط قوی زنان با اندیشه رهبر ما. ما تولد ایشان را بهعنوان رنسانسی برای جامعه و بهویژه برای زنان میدانیم.»
آمارا ایلان بر اهمیت وحدت و همبستگی میان ملل مختلف در شمال و شرق سوریه تأکید کرد و گفت: «یگانهای مدافع زنان مبارزان از ملتهای مختلف را در خود پذیرفته و این باعث تقویت روح ملیگرایی میان ما میشود. ایدئولوژی ما تفاوتهای بین ملت و گروهها را نادیده میگیرد و تنوع این ملت باعث افزایش قدرت و اراده ما در راه دموکراسی، عدالت و برابری میشود.» او افزود که یگانهای مدافع زنان دارای نیرویی هستند که قادر است از همه زنان سوری در برابر هرگونه حمله و نقض حقوقشان محافظت کند.
یگانهای مدافع زنان (یپژ) حقیقت زن مبارز را آشکار کردند
جافره عفرين اشاره کرد به اهدافی که یگانهای مدافع زنان در پی دستیابی به آن هستند: «یگانهای مدافع زنان در تلاشند تا نقش زنان را در جامعه خود تقویت کرده و مبارزاتشان را علیه ذهنیت مردسالارانه سلطهجویانه که زنان را به بردگی کشیده و محدودیتها را تحت عنوان سنتها و رسوم کهنه و اصول دینی به آنها تحمیل میکند، تشدید کنند.» او افزود: «مبارزه و مقاومت یگانهای مدافع زنان در انقلاب، حقیقت زن مبارز، مبارز، پیشرو، رهبر و سیاستمدار را آشکار کرد؛ زنانی که از زمان پیدایش انسانیت ویژگیهایی منحصر به فرد داشتند.»
جافره در مورد فداکاریهای مبارزات زنان برای نابودی تروریسم داعش و مزدوران اشغال ترکیه گفت: «اراده مبارزات زنان در یگانهای مدافع زنان و شجاعتی که قهرمانیها را رقم زدند، از طریق نابودی تروریسم که هیچ نیروی جهانی نتواست آن را شکست دهد، آشکار شد. زنان برای محافظت از پروژه ملت دموکراتیک و مبارزه علیه نظامهای افراطی و سرکوبگر برخاستند.»
او همچنین توضیح داد: «ما خود را طبق اصول و ایدئولوژی رهبر عبدالله اوجالان سازماندهی میکنیم که هدف آن آزادی جامعه از طریق آزادی زنان است. یگانهای مدافع زنان معنای قویتری پیدا کردهاند از زمانی که تأسیس خود را در روز تولد او اعلام کردند. ما زنان او را به عنوان نوید و امیدی برای زندگی خود میدانیم.»
جافره عفرین از تمام زنان خواست تا با شناخت خود و شکستن قیود قدرت، از وجود خود دفاع کنند: «یگانهای مدافع زنان گنجینهای از تجربیات هستند که حقیقت زنانی را که خود را نمایندگی میکنند، نشان میدهند. بنابراین به زنان میگویم شما قوی، رهبر، سازنده، آشکارکننده و خلاق هستید. زنان، باید خود را سازماندهی کنند تا شخصیت زن قویای را احیا کنند که همیشه و همچنان حافظ میهن خود بوده است.»