هِلین احمد

سلیمانی- ساکینه جانسز، معروف به «سارا»، در سال ۱۹۵۸ در روستای تخته خلیل از توابع آمد در باکور کوردستان متولد شد. خانواده او از نسل بازماندگان کشتار آمد بودند و همین تجربه تاریخی تلخ، شکل‌دهنده نگاه او به مبارزه و عدالت شد.

تاثیر ساکینه جانسز محدود به فعالیت‌های سیاسی او نبود؛ او در دفاع از حقوق زنان و تقویت آگاهی اجتماعی زنان نقشی عمیق داشت و به الگویی الهام‌بخش برای زنان در خاورمیانه و اروپا تبدیل شد. پس از ترورش، تلاش‌ها برای حفظ یاد و خاطره او ادامه یافت تا عاملان واقعی این جنایت به عدالت سپرده شوند و صدای مقاومت زنان زنده بماند.

وجدان نورالدین نجم‌الدین، پژوهشگر تاریخ جنبش‌های زنان و فعال حقوق زنان، تأکید کرد که این ترور، اقدامی برنامه‌ریزی‌شده برای ضربه به جنبش کوردها و سرکوب صدای زنان بود. او یادآور شد که در سال ۲۰۱۳، زمانی که مذاکرات صلح میان حزب کارگران کوردستان و دولت ترکیه جریان داشت، ترور ساکینه و همراهانش پیام روشنی از سوی ترکیه برای توقف روند صلح بود.

نجم‌الدین افزود که ساکینه جانسز بنیانگذار نیروی دفاع از زنان بود؛ نهادی که هدفش توانمندسازی زنان، افزایش اعتماد به نفس آن‌ها و دفاع از هویت کوردها بود و بعدها به نیرویی نظامی مستقل تبدیل شد. ترور او و همراهانش تلاشی مستقیم برای نابود کردن زنان مبارز و سرکوب صدای مقاومت بود.

این پژوهشگر تأکید کرد که این جنایت، نتیجه معامله سیاسی میان دولت فرانسه و ترکیه بود و محاکمه‌های بعدی تنها نمایشی بود که مجرمان واقعی را تحت تعقیب قرار نداد. او گفت: «ما هنوز خواستار آشکار شدن حقیقت و محاکمه مسئولان واقعی این جنایت هستیم و تا رسیدن عدالت تلاش خواهیم کرد.»

نجم‌الدین در پایان خاطرنشان کرد که ساکینه جانسز حتی در سخت‌ترین شرایط توانست در برابر اشغال ترکیه مقاومت کند و تبدیل به نمادی از انقلاب ۱۴ اوت ۱۹۸۴ و قدرت زنان کورد شود. او ثابت کرد که زنان کورد، در هر شرایطی، قادرند صدای خود را به جهان برسانند و نقش قهرمانانه‌ای در تاریخ و مبارزه برای آزادی داشته باشند.