شکستن محاصره‌ی الدلنج؛ بارقه‌ای از امید در میان جنگ خونین و قحطی شدید

علیرغم هشدارهای سازمان‌های بین‌المللی درباره‌ی احتمال وقوع قحطی گسترده در سودان، رسانه‌ها گزارش داده‌اند که حصار شهر الدلنج پس از بیش از یک سال و نیم شکسته شده است.

مرکز خبر - نبردها در چندین جبهه در سودان هنوز ادامه دارد و وضعیت انسانی، به‌ویژه برای غیرنظامیان، وخیم است؛ زنان و کودکان بیش از همه در معرض گرسنگی و ترس قرار دارند.

دیروز دوشنبه، ۲۶ ژانویه، ارتش سودان اعلام کرد که حصار شهر الدلنج در ایالت جنوب كردفان را که بیش از یک سال و نیم برقرار بود، شکسته است، و افزود که در این عملیات موفق، نیروهای «پشتیبانی سریع» (RSF)  را متحمل خسارات سنگینی کرده است.

براساس گزارش‌ها، پس از این محاصره طولانی، ارتش توانسته با عملیات نظامی موفق، راه‌های ورودی شمالی و جنوبی الدلنج را باز کرده و کنترل آن‌ها را به‌دست بگیرد.

این پیشرفت در حالی رخ داده است که نیروهای پشتیبانی سریع، با حمایت بخشی از «جنبش آزادی‌بخش خلق سودان»، تلاش می‌کنند پس از تسلط بر شهر الفاشر در اکتبر ۲۰۲۵ قدرت خود را در منطقه كردفان حفظ کنند.

این گروه‌ها همچنین بر هجلیج، که بزرگ‌ترین میدان نفتی سودان است، تسلط یافته‌اند و حصار خود را بر کادوقلی، جایی که قحطی در آن گسترش یافته، تشدید کرده‌اند.

گزارش‌های بین‌المللی هشدار داده‌اند که ممکن است انواع نقض حقوق بشر مثل قتل‌عام، خشونت جنسی و غارت، همان‌طور که در دارفور رخ داده بود، در كردفان نیز تکرار شود. آمارها نشان می‌دهند که بیش از ۶۵ هزار نفر از منطقه از اکتبر ۲۰۲۵ آواره شده‌اند.

سازمان ملل تأیید کرده که در کادوقلی قحطی وجود دارد و احتمال داده شده که شرایط در الدلنج هم مشابه باشد، اما ناامنی‌های شدید مانع اعلام رسمی این وضعیت شده است. در همین حال، سازمان بین‌المللی مهاجرت اعلام کرده که بیش از ۳.۳ میلیون آواره سودانی تا پایان نوامبر ۲۰۲۵ به خانه‌هایشان بازگشته‌اند، که بیشترین تعداد بازگشتی‌ها در خارطوم با حدود ۱.۴ میلیون نفر بوده است.

اگرچه در خارطوم و شهرهای مرکز و شرق کشور آرامش نسبی دیده می‌شود، نیروهای پشتیبانی سریع همچنان با پهپادها و حملات هوایی زیرساخت‌ها را هدف قرار می‌دهند و در برخی مناطق نبردها ادامه دارد، که وضعیت امنیتی را شکننده نگه داشته است.

در این جنگ طولانی، زنان سودانی بار سنگین بحران انسانی را بر دوش دارند؛ آنها بیش از دیگران در معرض خشونت، از جمله خشونت جنسی و سوءاستفاده، قرار دارند و همچنین مسئولیت بیشتری در مراقبت از کودکان و سالمندان در شرایط آوارگی و قحطی بر عهده دارند.