روژهلات کوردستان و ایران؛ زنان مسیر مقاومت علیه دیکتاتوری را شکل میدهند
بریوان شاهو، خبرنگار و فعال رسانهای میگوید اعتراضاتی که در روژهلات کوردستان و ایران آغاز شده و بیش از دو هفته ادامه دارد، نتیجهی انباشته شدن سالها ظلم و خشم مردم است. او تأکید میکند که ارادهی آزاد زنان امروز مهمترین شرط برای آزادی کل جامعه است.
هلین احمد
سلیمانیه – اعتراضات گستردهی روژهلات کوردستان و ایران که علیه بحرانهای شدید اقتصادی، سیاسی و اجتماعی آغاز شد وارد نوزدهمین روز خود شد. با وجود تلاشهای رژیم ایران برای سرکوب معترضان، این جنبش روز به روز بزرگتر شد و اکنون وارد هفتهی سوم شده است. نیروهای حکومتی با گلوله، بازداشتهای گسترده و خشونت شدید علیه مردم برخورد کردند و گزارشهایی از کشتار هزاران معترض منتشر شده است.
تا کنون تقریباً هزاران نفر بازداشت شدهاند و تعداد کشتهها به احتمال زیاد به عدد قابلتوجهی رسیده است. زنان نقش بسیار مهمی در این اعتراضات داشته و در خطوط مقدم حضور داشتهاند و بهدلیل ترس رژیم از صدای آنها و ارادهی آزادشان، هدف شکنجه، بازداشت و اعدام قرار گرفتهاند.
بریوان شاهو، خبرنگار و فعال رسانهای، در مورد اعتراضات ایران میگوید مردم مدتهاست نسبت به رفتار حکومت خشمگین هستند، اما در دو هفتهی اخیر این خشم بهصورت اعتراض عمومی فوران کرد. این جنبش نشان میدهد که مردم دیگر تحمل ستم و سرکوب را ندارند و خواستار تغییر اساسی در حکومت هستند.
او همچنین اشاره میکند که بعد از جنبش ژن، ژیان، آزادی، حکومت ایران سرکوب و بازداشتها را بیشتر کرد. این شعار جنبش نشان میدهد که مردم نه فقط علیه قوانین خاص، بلکه برای حق زندگی، آزادی و برابری به خیابانها آمدهاند.
بریوان شاهو میگوید هدف رژیم ایران از کشتار، بازداشت و شکنجه خاموش کردن صداهای مخالف است، اما مردم با وجود خطرها برای احقاق حقوق خود به خیابانها میآیند و از دیکتاتوری خلاص شوند. شعار «زن، زندگی، آزادی» در مناطق مختلف ایران و کوردستان به نماد مقاومت تبدیل شده است و مردم با آن نه فقط علیه یک قانون، بلکه علیه کل ساختار ظلم و سرکوب اعتراض میکنند.
او در ادامه یادآور میشود که زنان در طول تاریخ همیشه نقش خود را در مبارزه حفظ کردهاند، از مقابله با نیروهای استعمارگر گرفته تا مقاومت علیه دیکتاتوری. در سالهای اخیر هم زنان نه تنها در اعتراضات شرکت کردهاند، بلکه رهبری مبارزه را بر عهده گرفتهاند و نشان دادهاند که آزادی جامعه بدون آزادی آنها ممکن نیست.
بریوان شاهو تأکید میکند که رژیم ایران تلاش داشته با بازداشت، اعدام و حتی استفاده از روشهای تضعیف روحیهی زنان (مثل وارد کردن مواد مخدر) ارادهی آنان را بشکند، اما زنان نه تنها عقبنشینی نکردهاند، بلکه متحدتر شده و صدای خود را بلندتر کردهاند.
او میگوید زنان اکنون نماد مقاومت و امید به آیندهای آزاد و عادلانه هستند، نه فقط در خیابانها، بلکه در ایجاد گزینههای جدید اجتماعی و سیاسی که بتواند عدالت و حقوق شهروندی را در خاورمیانه استوار کند.
در پایان، بریوان شاهو تأکید میکند که خواست مردم پایان دادن به سرکوب و دیکتاتوری است؛ خواستی که در سطح جهانی نیز با آن همصدا هستند زیرا هیچ حکومت سرکوبگری نمیتواند در برابر ارادهی مردم مقاومت کند. او میگوید تنها راه رسیدن به آزادی، عدالت و حقوق پایدار در ایران و منطقه، وحدت واقعی مردم در سراسر شهرها و مناطق است تا قدرت مردم به یک صدای واحد تبدیل شود و مسیر دیکتاتوری خاتمه یابد.