مرکز خبر- در حالی که کمبود نیروی انسانی، مهاجرت گسترده و نارضایتی از وضعیت معیشتی، از مهم‌ترین چالش‌های جامعه پرستاری ایران به شمار می‌رود، محمد شریفی‌مقدم، دبیرکل خانه پرستار، در گفت‌وگو با رسانه‌های داخلی با انتقاد از عملکرد نظام پرستاری و ساختار نظام سلامت، از بی‌پاسخ ماندن مطالبات این قشر خبر داد.

محمد شریفی مقدم با اشارە به اینکه نظام پرستاری به‌طور کامل در اختیار دولت قرار گرفته است، تاکید کرد که گروه‌هایی در نهادهای صنفی نفوذ کرده و نهاد صنفی پرستاران عملاً استقلال خود را از دست داده و به جای دفاع از حقوق پرستاران، در بسیاری از موارد در برابر مطالبات آنها قرار گرفته است.

 او تاکید کرد که هر زمان که پرستاران نسبت به وضعیت موجود اعتراض یا مطالبه‌ای مطرح می‌کنند، به جای آنکه نظام پرستاری نقش انتقال‌دهنده مطالبات را ایفا کند، به نوعی به سد راه تبدیل می‌شود.

او همچنین در مورد تعداد پرستارانی کە ناچار به ترک خدمت می‌شوند گفت آمارهایی که به صورت رسمی اعلام می‌شود، همه واقعیت را نشان نمی‌دهد، معاونت پرستاری وزارت بهداشت اعلام کرده است که حدود هزار و ۷۰۰ نفر ترک خدمت داشته‌اند، اما این عدد تنها مربوط به نیروهای رسمی است.

او تاکید کرده است که بخش قابل توجهی از نیروهای وزارت بهداشت به صورت شرکتی فعالیت می‌کنند و آمار آنها در این گزارش‌ها لحاظ نمی‌شود.  

او همچنین به باندبازی و رانت‌خواری در نظام سلامت کشور اشارە کرده و گفته است: گروه خاصی بر نظام سلامت سیطره پیدا کرده‌اند؛ گروهی که هم منابع و ثروت را در اختیار دارند، هم مناصب مدیریتی را و هم ابزار نظارت را. زمانی که قدرت، ثروت و نظارت همگی در اختیار یک مجموعه قرار بگیرد، بروز فساد اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. سازوکاری شکل گرفته که در آن پرستاران و بسیاری از کارکنان نظام سلامت نادیده گرفته می‌شوند و صرفاً به‌عنوان ابزاری برای تأمین منافع گروه‌های ذی‌نفوذ دیده می‌شوند.

به گفته دبیرکل خانه پرستار، پرستاران در حال حاضر پایین‌ترین حقوق ثابت را در میان کارکنان دولت دریافت می‌کنند و امروز بیشترین آمار مهاجرت در میان گروه‌های مختلف نظام سلامت مربوط به پرستاران است.

دبیرکل خانه پرستار در حالی به طرح این مسائل پرداخته است که طی ماه‌های گذشته، بارها پرستاران شهرهای مختلف ایران در اعتراض به عدم پرداخت حقوق خود تجمع اعتراضی برپا کرده و خواهان افزایش احکام حقوق و مزایا و پرداخت به موقع و به دور از تبعیض تعرفه‌ها شده‌اند. با این حال، خواست‌های آنان بی‌پاسخ مانده و گاها نیز با سرکوب بیشتر روبرو شده‌اند.