نورستان پس از سیلاب؛ خانه صدها خانواده ویران شد و ناچار به ترک سرزمین خود شدند
نورستان، سرزمین کوهستانهای بلند و طبیعت چشمنواز، سالهاست که از محرومیتهای گسترده و محدودیتهای اجتماعی رنج میبرد. به دلیل سیلابهای مرگبار اخیر، مردم آن بیش از پیش با نبود امکانات اساسی، دشواریهای اقتصادی و انزوای جغرافیایی دستوپنجه نرم میکنند.
بهاران لهیب
نورستان- نورستان یکی از ۳۴ ولایت افغانستان و از جمله ولایات شرقی این کشور است. مانند بسیاری از مناطق افغانستان، بخش بزرگی از مردم این ولایت در دل کوهها زندگی میکنند. در نورستان از آموزش دختران، شفاخانههای مجهز، جادههای هموار و زندگی آرام و امن خبری نیست. اقتصاد مردم این ولایت، مانند بسیاری از مناطق افغانستان، بر زراعت و مالداری استوار است و بخش بزرگی از کارهای مربوط به این حوزهها را زنان انجام میدهند. در کوههای بلند نورستان، پسته و چارمغز (گردو) با کیفیتی عالی به دست میآید؛ محصولاتی که جمعآوری و آمادهسازی بخش بزرگی از آن نیز بر دوش زنان است.
نورستان به دلیل موقعیت جغرافیایی خود یکی از زیباترین ولایات افغانستان به شمار میرود و با پاکستان مرز مشترک دارد. با این حال، در ۲۹ سرطان ۱۴۰۵، بخشی از این زیبایی طبیعی در پی وقوع سیلابهای مرگبار به ویرانه تبدیل شد. مردم افغانستان بار دیگر شاهد بودند که در یکی از زیباترین مناطق کشور، خانهها و زندگی صدها خانواده در چند لحظه نابود شد. بسیاری از خانوادهها، افزون بر از دست دادن یا ناپدید شدن عزیزان شان، تمام دارایی و هستوبود خود را نیز از دست دادند.
بر اساس گزارشهای منتشرشده از سوی مقامهای طالبان، در پی سیلابهای اخیر در نورستان حدود ۲۰ تن جان باخته، ۸۰ تن زخمی و حدود ۱۰۰ تن دیگر ناپدید شدهاند.
ما در یک تماس تلفنی با فریما نورستانی، یکی از باشندگان این ولایت، گفتوگو کردیم؛ زنی که پس از وقوع سیلابها مجبور شده است ولایت خود را ترک کند تا از دو فرزند خردسالش و پدر و مادر سالخوردهای همسرش مراقبت کند.
فریما نورستانی میگوید: «پس از وقوع سیلاب، زندگی برای خانوادهاش بهطور کامل تغییر کرده است. خانه و محیطی که سالها در آن زندگی کرده بودیم، دیگر برای خانوادهام امن نیست و به همین دلیل مجبور شده ایم همراه با دو فرزند خردسالم محل زندگی خود را ترک کنیم»
او میافزاید: «ترک خانه برایش آسان نبوده است؛ زیرا در نورستان، زنان در کنار مسئولیتهای خانوادگی، بخش بزرگی از کارهای روزمره و اقتصادی خانواده را نیز بر عهده دارند. با وجود دشواریهای زندگی در کوهستان، مردم به زمین، خانه و محیط زندگیشان وابستگی عمیقی دارند و ترک آن برای ما بسیار دشوار است.»
فریما برای ما گفت: «در جریان این حادثه، نگرانی اصلیاش امنیت و سلامت دو فرزند خردسالش بوده است. یک مادر در چنین شرایطی، حتی زمانی که خودش همه چیز را از دست داده باشد، نخست به نجات و امنیت کودکانش فکر میکند. همچنان وضعیت پدر و مادر سالخوردهای همسرم نیز نگران کننده بود. مراقبت از افراد مسن در شرایطی که خانهها و راههای ارتباطی از بین رفتهاند، دشوارتر بود.»
فریما افزود: «زنان نورستان در تمام سالهای دشوار زندگی، بار سنگین خانواده و اقتصاد را بر دوش کشیدهاند، اما در زمان وقوع حوادث طبیعی، خود آنان و کودکان شان از آسیبپذیرترین گروهها بودند. در بین کشته شدگان و زخمیها و ناپدید شدگان بیشترین اما از زنان و کودکان است با وجود که این سیلاب در عصر همان روز جاری شد اما ما قربانی زیاد دادیم.»
او در پایان میگوید: «ما مردم نورستان نمیخواهیم تنها پس از وقوع فاجعه یاد آورده شویم. سرزمین من پیش از سیلاب نیز با محرومیتهای گستردهای مانند نبود جادههای مناسب، مراکز درمانی نا کافی و امکانات آموزشی روبهرو بود و اکنون پس از این فاجعه، زندگی مردم به کمک فوری و توجه جدی نیاز دارد. که نباید کمکها حیف میل شود.»
بسیاری معتقدند که در نورستان هم مانند تمام نقاط افغانستان کمکها به جیب طالبان میرود و هر روز بیشتر از روز دیگر این گروه از نظر اقتصادی قویتر میشوند و شرایط سرکوب برای آنها بیشتر فراهم میشود.