همبستگی زنان سویدا با غیرنظامیان حلب؛ «حجم درد و رنج دیگر قابل تحمل نیست»
زنان شهر سویدا، با محکومکردن حملات خشونتبار به محلههای شیخ مقصود و اشرفیه در حلب، همبستگی کامل خود را با غیرنظامیان اعلام کردند و هشدار دادند تداوم سکوت در برابر خشونت، به تکرار سناریوهای تلخ قتل، آوارگی و نقض گسترده حقوق انسانی منجر خواهد شد.
روشيل جونيور
سویداء- زنان شهر سویدا در جنوب سوریه، با ابراز همبستگی کامل با غیرنظامیانی که در محلههای شیخ مقصود و اشرفیه حلب هدف حملات خشونتآمیز جهادیهای هیئت تحریر الشام قرار گرفتهاند، این اقدامات را محکوم کردند.
راما الصفدی در سخنانی با اشاره به آنچه محلههای کُردنشین حلب از «گلولهباران و رفتارهای وحشیانه» تجربه کردهاند، گفت این صحنهها یادآور رنجهای روحی و جسمی مردم سویدا در حدود شش ماه گذشته است. او تأکید کرد که این حملات بهطور مستقیم غیرنظامیان، از جمله کودکان، زنان و سالمندان را هدف قرار داده و اسناد تصویری متعددی از نقض حقوق زنان، شامل ضربوشتم و تحقیر جسمی و روانی، وجود دارد.
سناریویی تکراری
الصفدی با تأکید بر اینکه جنگها باید میان ارتشها باقی بماند و نه به بهای جان غیرنظامیان، از همه گروهها و مؤلفههای سوریه خواست در کنار یکدیگر بایستند. به گفته او، آنچه امروز در حلب رخ میدهد، تلاشی هدفمند برای آوارهسازی یک گروه خاص و خالیکردن منطقه از ساکنان آن است؛ سناریویی که پیشتر علیه کُردها اجرا شده و اکنون بار دیگر تکرار میشود.
او با اشاره به تجربه تلخ مردم سویدا هشدار داد که سکوت گذشته به سلب حقوق و آسیبدیدگی آنان انجامید و سکوت امروز نیز به دیگران لطمه خواهد زد. به گفته وی، صاحبان قدرت در سوریه با تکیه بر جایگاه خود به تقسیم کشور بر مبنای طایفهای دامن میزنند و از همین رو همه سوریها باید در کنار غیرنظامیان بیگناه از همه مؤلفهها بایستند، از مردم حلب حمایت کنند و به این جنگ خشونتبار علیه ملت سوریه پایان دهند.
«حجم درد و رنج دیگر قابل تحمل نیست»
بسمة قرعونه، فعال حوزه امور مدنی، نیز آنچه در محلههای شیخ مقصود و اشرفیه رخ میدهد را «جنایت» توصیف کرد و گفت هدف قرار دادن غیرنظامیان، بهویژه کودکان و زنان، با ابتداییترین ارزشهای انسانی در تضاد است.
او با یادآوری تجربههای تلخ مردم سویدا افزود: امروز درد و رنج مردم حلب را با تمام وجود احساس میکنیم و امیدواریم آنچه از قتل، آوارگی و رنج بر ما گذشته، برای آنان تکرار نشود. قرعونه بر ضرورت یافتن راهحلهای واقعی و تلاش برای صلح پس از سالها جنگ و خونریزی تأکید کرد و در عین حال، از درگیریهای طایفهای در سوریه ابراز تأسف نمود. به گفته او، سوریه هرگز کشوری طایفهای نبوده و آنچه امروز رخ میدهد، «شرمآور» و از عوامل اصلی ویرانی کشور است.
او همچنین خاطرنشان کرد که زنان و کودکان بیشترین آسیب را متحمل شدهاند و سوریها دیگر توان تحمل آوارگی و کشتار بیشتر، مادران داغدار، کودکان یتیم و زنانی که همسران خود را از دست دادهاند، ندارند؛ «حجم درد و رنج دیگر قابل تحمل نیست.»
«باید یکصدا بایستیم و خواستار حقوق شویم»
در همین حال، نغم نادر نیز با محکومکردن اقدامهای خشونتآمیز علیه غیرنظامیان کُرد، حوادث اشرفیه و شیخ مقصود را مشابه آنچه پیشتر در سویدا و مناطق ساحلی سوریه رخ داده دانست. او این رویدادها را عملی مجرمانه خواند که به گفته وی، دولت موقت و نیروهای امنیت عمومی مسئول آن هستند و تأکید کرد که «کاسه صبر لبریز شده است.»
نادر با اشاره به مطالبات دیرینه کُردها گفت آنان دهههاست برای آزادی و خودمدیریتی تلاش میکنند و راهحل را در ایستادن یکپارچه و مطالبه حقوق میدانند؛ چه این حقوق آزادی باشد، چه استقلال یا اداره خودگردان. به گفته او، قربانیان اصلی امروز، غیرنظامیان بیگناهی هستند؛ زنان، کودکان و سالمندانی که هیچ نقشی در آنچه رخ میدهد ندارند.