مرکز خبر- روز شنبه  ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴، هزاران نفر از شهروندان کورد و حامیان جنبش‌های آزادی‌خواهانه در کشورهای اروپایی و خاورمیانه همچنین در شهرهای باکور، باشور و روژآوا، به خیابان‌ها آمدند و در راهپیمایی‌های اعتراضی هم‌زمان، همبستگی خود را با مبارزات خلق کورد اعلام کردند.

این راهپیمایی‌ها، که در نقاطی چون پاریس، برلین، کلن، اشتوتگارد، هامبورگ، اسلو نروژ، استکهلم، قامشلو، دهوک، سلیمانی، کلار،هولیر، کرکوک، آمد، ایروان ارمنستان و... برگزار شد، سه محور اساسی را به عنوان محور اعتراضات خود اعلام کردند.
یک محکومیت ترور سیستماتیک فعالان کورد در اروپا، به‌ویژه یادآوری ترور سکینه جانسز، لیلا شایلمز، فیدان دوغان، اوین گویی، در پاریس، که نشان‌دهنده ادامه سیاست حذف فیزیکی رهبران جنبش آزادی‌خواهانه در خارج از خاورمیانه است. 
دوم محکومیت دولت دمشق به‌دلیل همراهی و چشم‌پوشی از حملات گروه‌های نیابتی ترکیه و نیروهای افراطی جولانی به محله‌های کورد در شیخ مقصود و اشرفیه در قلب حلب که هدف آن تضعیف پروژه خودمدیریتی و پاکسازی دموگرافیک است و سوم محکومیت جنایات رژیم ایران علیه مردم روژهلات، به‌ویژه در سرکوب خیزش‌های مردمی و قتل‌عام معترضان بی‌دفاع.

این اعتراضات نشان می‌دهد که مسئله کورد، دیگر یک مسئله منطقه‌ای نیست، بلکه به یک مطالبه جهانی بدل شده است. خلق کورد در چهار بخش کوردستان و در دیاسپورا، با آگاهی سیاسی بالا و انسجام عملی، خواستار پایان‌دادن به سیاست‌های سرکوب، اشغال و انکار هستند. 
در این میان، سکوت قدرت‌های بین‌المللی در برابر تجاوزات مستمر دولت‌های ایران، ترکیه و سوریه، به‌روشنی نشان‌دهنده استانداردهای دوگانه در مواجهه با حقوق ملت‌ها و ارزش‌های دموکراتیک است.