همبستگی فراتر از مرزها؛ کاروان کمک‌های انسانی به کوبانیِ محاصره‌شده رسید

یک کاروان کمک‌های انسانی از کردستان شمالی در چارچوب ابتکار «پلتفرم حفاظت و همبستگی در شهر آمد» وارد شهر کوبانی در روژاوا شد تا از ساکنانی که بیش از سه هفته است در محاصره و شرایطی دشوار به‌سر می‌برند، حمایت کند.

کوبانی - شهر کوبانی به‌دلیل ادامه محاصره، با وخامت سریع اوضاع انسانی روبه‌روست؛ محاصره‌ای که به کمبود شدید مواد غذایی و نیازهای اساسی انجامیده و هم‌زمان موجی از درخواست‌های محلی و بین‌المللی برای گشایش فوری گذرگاه‌های انسانی را در پی داشته است.

در صحنه‌ای انسانی که نمادی از همبستگی کوردها و فراتر رفتن از مرزهای جغرافیایی بود، روز چهارشنبه ۱۱ فوریه کاروانی از کمک‌های انسانی از باکور کوردستان به کوبانی رسید. این اقدام با هدف پشتیبانی از مردمی انجام شد که بیش از سه هفته است در محاصره قرار دارند.

کوبانی از ۲۳ روز پیش در پی محاصره‌ای سنگین از سوی نیروهای «هیئت تحریر الشام» در شرایطی بسیار دشوار به‌سر می‌برد؛ وضعیتی که به کمبود جدی مواد غذایی و مایحتاج اولیه منجر شده و نگرانی‌ها را افزایش داده است. هم‌زمان، درخواست‌ها برای ایجاد گذرگاه‌های انسانی به‌منظور رساندن منظم کمک‌ها به غیرنظامیان شدت گرفته است.

این کاروان که از گذرگاه مرزی اعزاز وارد روژاوا شد و با همکاری هلال احمر سوریه انتقال یافت، شامل ۱۷ کامیون حامل مواد غذایی متنوع و اقلام ضروری بود؛ اقدامی برای کاهش فشار و رنج مردم محاصره‌شده.

این ابتکار بخشی از کارزار گسترده‌ای است که از سوی مردم باکور کوردستان برای اعلام همبستگی و تأکید بر وحدت در برابر چالش‌های انسانی راه‌اندازی شده است.

چند تن از چهره‌های شناخته‌شده، از جمله اردال افشار، نایب‌رئیس اتاق بازرگانان، و ریحان گوگک، وکیل دادگستری، کاروان را همراهی کردند. آنان تأکید کردند این حرکت جلوه‌ای از روح همکاری و همدلی میان مناطق مختلف کوردی است و نشان می‌دهد مردم در شرایط سخت در کنار یکدیگر می‌ایستند. به گفته آنان، این اقدام تنها یک کمک مادی نیست، بلکه پیامی اجتماعی و سیاسی در تأکید بر سرنوشت مشترک مردم است.

با ادامه محاصره، وضعیت انسانی کوبانی همچنان رو به وخامت است. مردم برای تأمین غذا و دارو با مشکلات جدی روبه‌رو هستند و کمبود خدمات درمانی نگرانی‌ها درباره شیوع بیماری‌ها را افزایش داده است.

سازمان‌های محلی و بین‌المللی خواستار ایجاد فوری گذرگاه‌های انسانی هستند تا کمک‌ها به‌صورت منظم و مستمر به دست غیرنظامیان برسد و از تشدید بحران جلوگیری شود.