مرکز خبر - گزارشی تحقیقی از ایران‌وایر که روز یکشنبه ۱۰ آبان ۱۴۰۵ منتشر شده، از شکنجه جسمی و روانی، نگهداری زندانیان در شرایط غیرانسانی و محرومیت از خدمات درمانی در زندان زنان دولت‌آباد اصفهان حکایت دارد.
بر اساس این گزارش که با اتکا به گفت‌وگو با نزدیکان زندانیان سیاسی و منابع آگاه نزدیک به زندان تهیه شده، بخشی در این زندان وجود دارد که زندانیان آن را «تاریکخانه» می‌نامند. بازداشت‌شدگان در این محل برای چند شبانه‌روز در تاریکی مطلق، با دست‌های بسته و بدون دسترسی به آب، غذا و سرویس بهداشتی نگهداری می‌شوند. یکی از زندانیان سابق روایت کرده است که مأموران پس از ساعت‌ها گرسنگی، چند حبه قند روی زمین آلوده به ادرار انداخته‌اند و زندانیان ناچار شده‌اند آن‌ها را با دهان بردارند.
در بخش دیگری از گزارش، از آویزان کردن زندانیان از پا، ضرب‌وشتم با پایه صندلی و چکمه و شکستن استخوان‌ها در جریان بازجویی‌ها سخن گفته شده است. همچنین به انتقال صدای شکنجه از طریق کانال‌های کولر به سلول‌های دیگر برای ایجاد فشار روانی بر زندانیان اشاره شده است. بنا بر این گزارش، پس از پایان بازجویی نیز از برخی زندانیان امضا گرفته می‌شود که مورد شکنجه قرار نگرفته‌اند.
ایران‌وایر همچنین جزئیات تازه‌ای از شکنجه ترانه و رومینا رحیمی، دو خواهر بازداشت‌شده در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه، منتشر کرده است. بر اساس روایت منابع این گزارش، شدت آسیب‌های جسمی به‌حدی بوده که مادرشان در نخستین ملاقات نتوانسته آن‌ها را بشناسد. سمیه افشار نیز بنا بر این گزارش، در برابر چشمان فرزندش علیرضا سپاهی شکنجه شده و علیرضا را نیز مقابل مادرش تحت فشار قرار داده‌اند تا از هر دو اعتراف بگیرند. علیرضا سپاهی ۱۳ مهر اعدام شد و مادرش همچنان در زندان است.
این گزارش در ادامه از ازدحام شدید در بندهای عمومی، کمبود امکانات بهداشتی و تغذیه نامناسب خبر می‌دهد. اتاق‌هایی با ظرفیت ۲۴ نفر گاه تا ۶۷ زندانی را در خود جای می‌دهند و با وجود بیماری برخی زندانیان، درخواست‌های اعزام به مراکز درمانی بارها با پاسخ «اعزام نداریم» روبه‌رو می‌شود.