مرکز خبر- بنیاد نرگس در گزارشی که روز چهارشنبه ۲۶ فروردین ۱۴۰۵ منتشر شد، اعلام کرد که در جریان دو ملاقات حضوری در ۹ و ۲۲ فروردین، که در حضور مسئولان زندان با خانواده انجام شده، نشانه‌های وخامت حال عمومی نرگس محمدی مشهود بوده است.

به گفته حمیدرضا محمدی، خانواده در دیدار ۲۲ فروردین متوجه ضعف شدید و کاهش وزن قابل توجه او شده‌اند. او همچنین گفته است که نرگس محمدی در اتاق زندانیان متهم به قتل نگهداری می‌شود و «چندین بار از سوی این زندانیان تهدید به مرگ شده است.»

این گزارش می‌افزاید که نرگس محمدی که مدت‌ها از درد شدید قفسه سینه رنج می‌برد، در ۴ فروردین ۱۴۰۵ دچار حمله قلبی شده و در بند زنان زندان زنجان بیش از یک ساعت و ۱۵ دقیقه بیهوش بوده است؛ رخدادی که نگرانی‌های جدی درباره وضعیت سلامت او ایجاد کرده است.

به گفته برادر او، پس از این حمله، نرگس محمدی در ۱۰ فروردین به یک متخصص قلب در زنجان ارجاع داده شد. این پزشک داروهای تجویز‌شده توسط پزشک عمومی زندان را از عوامل بروز حمله قلبی دانسته و از تجویز داروی جدید یا ادامه درمان بدون نظر پزشک معتمد او در بیمارستان پارس تهران خودداری کرده است. او همچنین نسبت به خطر تکرار سکته قلبی هشدار داده است.

در بخش دیگری از این گزارش آمده است که با وجود پیگیری‌های خانواده، اداره اطلاعات زنجان از پذیرش مسئولیت خودداری کرده و اداره اطلاعات تهران نیز پاسخی نداده است. به گفته حمیدرضا محمدی، مراجعه به اداره اطلاعات مشهد نیز «با تهدید به بازداشت» همراه بوده است. او همچنین اعلام کرده که با وجود دیدار با معاون دادستان کل کشور و هیأتی از پزشکی قانونی، نرگس محمدی همچنان بدون دسترسی به درمان مورد نیاز در زندان نگهداری می‌شود.

بنیاد نرگس همچنین به مشکلات دیگر جسمی این زندانی اشاره کرده و نوشته است که او از سردردهای شدید همراه با تهوع، دوبینی و کاهش بینایی رنج می‌برد؛ علائمی که پس از بازداشت خشونت‌آمیز در ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در مشهد و وارد شدن ضربات به سر و گردن آغاز شده است. نوسانات شدید فشار خون نیز، با توجه به سابقه بیماری قلبی و وجود استنت، از دیگر نگرانی‌های پزشکی درباره وضعیت او عنوان شده است.

بر اساس این گزارش، وکلای نرگس محمدی در ۱۳ اسفند ۱۴۰۴ در دیدار با دادستان استان زنجان، سه درخواست شامل آزادی با وثیقه، انتقال فوری به تهران و اعزام فوری به بیمارستان را مطرح کرده‌اند. با این حال، دادستان زنجان اعلام کرده که اختیار تصمیم‌گیری در این پرونده را ندارد و موضوع در حیطه دادستان‌های مشهد و تهران است.

در ادامه گزارش آمده است که پس از بیهوشی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات مشهد، او در ۱۷ بهمن ۱۴۰۴ در «بیمارستان رضوی» معاینه شده و ضرورت فوری انجام آنژیوگرافی برایش تشخیص داده شده است؛ با این حال، در ۲۱ بهمن، بدون اطلاع خانواده و وکلا، به زندان زنجان منتقل شده است.

بنیاد نرگس همچنین با اشاره به سابقه انتقال‌های قبلی او به این زندان در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۸، تأکید کرده است که زندان زنجان با ظرفیت حدود ۲۵۰۰ زندانی، فاقد بند سیاسی مجزاست. به گفته این نهاد، نرگس محمدی به‌عنوان تنها زندانی سیاسی بند زنان، در کنار زندانیان جرائم خشن نگهداری می‌شود؛ وضعیتی که «محیطی ناامن و پرخطر» ایجاد کرده و او را در معرض «تهدید و آزار مداوم» قرار داده است.

این گزارش بار دیگر نقض «اصل تفکیک جرائم» در زندان‌های ایران را مورد انتقاد قرار داده و آن را عاملی در افزایش فشار بر زندانیان سیاسی دانسته است. بنیاد نرگس هشدار داده است که تداوم این شرایط، جان نرگس محمدی را با خطری جدی روبه‌رو کرده و می‌تواند به یک «فاجعه انسانی» منجر شود. همچنین از جامعه جهانی خواسته شده است با «اقدامات فوری و مؤثر» برای آزادی او و دیگر زندانیان سیاسی اقدام کند.