گیسو به‌مثابه همدردی؛ هنرمندان در باشور کوردستان، صدای آزادی روژآوا را بازتاب می‌دهند

ماریا سوهیب و دیگر هنرمندان با استفاده از گیسو به‌عنوان نماد همدردی در آثار و کلاس‌های خود، حمایت خود را از کوردهای روژآوا نشان می‌دهند و تأکید می‌کنند که هنر و آموزش می‌تواند مسیر عشق به میهن و آزادی را گسترش دهد.

مهربان سلام

حلبجه- ۶ ژانویه، پس از بازگشت مزلوم عبدی، فرمانده نیروهای دموکراتیک سوریه (ه.س.د)، و مذاکره با دمشق که در آن خواستار خلع سلاح و تسلیم نیروهای (ه.س.د) شده بود، عبدی این درخواست را نپذیرفت و تصمیم گرفت که مردم تا آخرین لحظه مقاومت کنند. اداره خودمدیریتی و مسئولان اجرایی این تصمیم را اعلام کردند و عموم مردم را فراخواندند. به همین دلیل، در تمام مناطق کوردستان، مردم با حضور در فراخوان‌ها به خیابان‌ها آمدند و در شهرها و شهرک‌های کوردستان به تظاهرات ادامه دادند تا از روژآوای کوردستان حمایت کنند. همچنین هنرمندان نیز به فعالیت‌های خود ادامه دادند و با ارکستر در تظاهرات شرکت کردند و بار دیگر حمایت خود را از کوردهای روژآوا نشان دادند.

ماریا سوهیب، هنرمند، گفت: «گیسو را به نشانه همدردی در تابلوهایم به کار برده‌ام. مثل زنی هستم که بسیار دل‌نگران است و اکنون آنجا حضور ندارد. همچنین هر جای بدن احترام ویژه‌ای دارد و گیسو در کوردستان اهمیت خاصی یافته است، بنابراین گیسو را در تابلوهایم به عنوان نمادی از همدردی به کار بردم. در کلاس‌هایم نیز به دانش‌آموزان درس آزادی می‌دهم؛ گیسو بر سر انسان قرار دارد و اهمیتش غیرقابل انکار است. بنابراین لازم است همه پژوهش‌ها و تحقیقات خود را از مسیر کار و هنر دنبال کنند و هنرمندان نیز بخشی از این مسیر باشند.»

شوخان جمال، استاد، گفت: «ما به عنوان معلمان باید راهنمایی کنیم تا عشق به میهن گسترش یابد. کار من همیشه برای میهن بوده و محدود به مناسبت‌های ملی نیست.»