درگذشت مرجان ساتراپی؛ خاموشی یکی از صداهای تأثیرگذار هنر جهان در ۵۶ سالگی
مرجان ساتراپی، نویسنده و هنرمند ایرانی-فرانسوی و از چهرههای برجسته رمان گرافیکی و سینمای مستقل، در ۵۶ سالگی درگذشت.
مرکز خبر - با درگذشت مرجان ساتراپی، جهان یکی از مهمترین هنرمندانی را از دست داد که هنر را به ابزاری برای مقاومت و دفاع از آزادی و حقوق بشر تبدیل کرده بود. او در آثارش رنجها و تجربههای مردم ایران را با زبانی تصویری و تأثیرگذار روایت کرد و توانست مخاطبانی میلیونی در سراسر جهان پیدا کند.
مرجان ساتراپی که از شناختهشدهترین صداهای منتقد حکومت ایران به شمار میرفت، امروز پنجشنبه ١۴ در سن ۵۶ سالگی درگذشت.
او یکی از چهرههای مطرح رمان گرافیکی و سینمای مستقل بود و شهرت جهانی خود را مدیون اثر معروفش «پرسپولیس» است؛ کتابی که در آن خاطرات کودکی و تجربه زندگی خود در ایران پس از انقلاب را روایت کرده است.
ساتراپی همواره از منتقدان جدی حکومت ایران بود، اما در عین حال از سیاستهای کشورهای غربی در قبال ایران نیز انتقاد میکرد. او در سال ۲۰۲۵ نشان لژیون دونور فرانسه را در اعتراض به آنچه «رویکرد دوگانه و ریاکارانه فرانسه در قبال ایران» میخواند، نپذیرفت؛ اقدامی که همزمان با دور تازهای از سرکوبها در ایران انجام شد.
او آن زمان در صفحه اینستاگرام خود نوشت که درک سیاست فرانسه در قبال ایران برایش دشوار است و از خودداری این کشور در صدور ویزا برای جوانان و هنرمندان ایرانی که در جستوجوی آزادی هستند، انتقاد کرد.
مرجان ساتراپی تأکید کرده بود که رد این نشان به معنای مخالفت با فرانسه نیست، بلکه نشانه ناامیدی او از سیاستهای این کشور است. او همچنین از علاقه عمیق خود به فرانسه، که آن را وطن دوم خود میدانست، سخن گفته بود.
از تبعید تا شهرت جهانی
شهرت جهانی مرجان کە به فرانسه مهاجرت کرده بود، با مجموعه چهارجلدی «پرسپولیس» آغاز شد. جلد نخست این مجموعه در سال ۲۰۰۱ جایزه معتبر جشنواره آنگولم را برای بهترین اثر داستان مصور دریافت کرد.
ساتراپی در سال ۲۰۰۷ این اثر را همراه با ونسان پارونو به فیلمی سینمایی تبدیل کرد. فیلم «پرسپولیس» جایزه هیئت داوران جشنواره کن را به دست آورد و به یکی از مهمترین آثار سینمایی درباره زندگی در ایران با نگاهی انسانی و انتقادی تبدیل شد.
او علاوه بر «پرسپولیس»، با اثر موفق «مرغ با آلو» نیز مورد توجه قرار گرفت. این کتاب در سال ۲۰۰۵ جایزه بهترین آلبوم جشنواره آنگولم را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۱ نیز به فیلم سینمایی تبدیل شد.