مركز خبر- زنان زندانی سیاسی اوین در بیانیه‌ای که در کانال تلگرامی «هیدرا» منتشر شده، اعلام کردند: با اشاره به شرایط سخت جامعه از جمله تشدید سرکوب‌ها، فقر، افزایش اعدام‌ها و سایه سنگین جنگ و آوارگی، بر نقش کلیدی همبستگی زنان در مقابله با این بحران‌ها تأکید کردند. آنان با یادآوری دستاوردهای بزرگ و بی‌بازگشت خیزش انقلابی در شهرهای مختلف ایران، این مسیر را میراثی برخاسته از اراده زنان و خلق‌های تحت ستم برای تعیین حق سرنوشت دانستند.

این زندانیان سیاسی همچنین با صراحت مخالفت خود را با هرگونه جنگ‌افروزی و استبداد اعلام کرده و یادآور شدند که آزادی و برابری هرگز از مسیر موشک‌های خارجی یا سرکوب‌های داخلی به دست نمی‌آید.

 

متن کامل بیانیه زنان زندانی سیاسی اوین:

«چهارمین سالروز قیام ژینا در برهه‌ای از راه می‌رسد که جامعه با شدیدترین نوع سرکوب، فقر و افزایش جنون‌وار اعدام‌ها روبه‌روست. هنوز از بُهت و خشم جمعیِ تشدید سرکوب مردم در خیابان و دی‌ماه نگذشته بود که ویرانی‌های جنگ و آوارگی ناشی از آن نیز به زندگی مردم اضافه شد.

ما باور داریم که جوانه‌های زندگی، وقتی می‌تواند شکوفا شود که زنان با صدای بلند مقابل جنگ و ابتذال مرگ‌آور بایستند و این مهم نیازمند پیوند زنان در همزیستی جمعی‌ است‌. همزیستی که گذشته به یغما رفته‌ی ما را از میان گورها دوباره به صحنه می‌‌آورد و تلاش برای ایجاد صلح دموکراتیک میان جوامع با هر عقیده و نژاد و جنسیتی را مستمر ادامه می‌دهد تا جایی که هیچ مادری و فرزندی میان دیوارهای زندان و گورستان و خانه محصور و مهجور نمانند. سیستم سرمایه‌داری جهانی با شعله‌ور کردن‌ جنگ و فرقه‌گرایی در خاورمیانه، می‌خواهد زن را خلاف وعده‌های دموکراسی‌خواهانه به پستوی ارتجاع و تاریکی ببرد تا بتواند از طریق کنترل‌گری به‌واسطه دولت‌های ارتجاعی بر غارت منابع خاورمیانه و جدایی زنان از یکدیگر با سلطه بر مرزها پافشاری کند.

ما در برهه‌ای به سالگرد قیام ژینا نزدیک می‌‌شویم که هرگز نمی‌توانیم منکرِ دستاوردهای سترگ و بی‌بازگشت آن باشیم. قیامی که شعله‌های آن در کردستان، گیلان، سیستان و بلوچستان و تهران، زبانه کشید و زنان در صف نخست آن، برای کرامت انسانی و احقاق حقوق خود به خیابان‌ها آمدند و جنگیدند. در این چهار سال، این ایستادگی هر روزه هزینه‌ای بس گزاف داشت. زنان از خانه تا خیابان و زندان، برای اعلام موجودیتِ آزاد و برابر خود ایستادند و جنگیدند. این ایستادگی با اخراج، بازداشت، ضرب‌وشتم، احکام حبس و چه بسیار که به قیمت جان‌شان رقم خورد.

این میراث که یک سوی آن به ۱۷ اسفند ۵۷ بازمی‌گردد، آینه‌ی تمام‌نمای قدرت و شکوه زنان و خلق‌های تحت ستمی است که در هر برهه از تاریخ برای تعیین حق سرنوشت خود علیه ارتجاع ایستادند.

از سوی دیگر ما در زمان تضادها و وارونگی‌ها زیست می‌کنیم. چرا که استبداد دولت‌ها علیه مردمان، کار را به جایی رسانده است که صحبت هم‌زمان از «نه به جنگ» و «نه به دولت‌های ارتجاعی»، به مذاق بسیاری خوش نمی‌آید. این طیف‌ها نمی‌توانند علیه هر نوعی از ارتجاع و سلطه‌گری بایستند و به همین خاطر، موشک را معجزه می‌دانند!

ما جمعی از زنان زندانی سیاسی اوین، هم‌پا و باورمند به دستاوردهای قیام ژن، ژیان، ئازادی، بلند و رسا مخالفت خود را علیه جنگ، اعدام و فقر مرگ‌بار اعلام می‌داریم. ما باور داریم که هرگز نه با موشک خارجی و نه سرکوب داخلی، آزادی و برابری میسر نمی‌شود. ما نیز همچون تمامی زنان رنج‌دیده، باور داریم که مقاومت، زندگی است و «خورشیدِ جاودانِ آزادی، نورِ آسمان ماست».

زنده‌باد آزادی و برابری

جمعی از زنان زندانی سیاسی اوین

۲۵ شهریور ۱۴۰۵ - بند زنان زندان اوین»