روشیل جونیور

سويداء- مؤسسه «اجیال» امروز یکشنبه ۵ آوریل، یک برنامه فرهنگی–هنری در محوطه باستانی قنوات در شهر سویداء برگزار کرد. این برنامه با عنوان «میراث و نسل‌ها» برگزار شد و آغاز مجموعه‌ای از فعالیت‌های ماهانه اعلام گردید که قرار است در روستاهای این شهر اجرا شوند، با هدف احیای میراث و تقویت هویت فرهنگی در میان نسل جوان.

این برنامه با حضور جوانان (دختران و پسران) همراه بود که نشان‌دهنده علاقه و ارتباط عمیق آن‌ها با ریشه‌های فرهنگی‌شان است. در حاشیه این رویداد، مدیر مؤسسه، یارا القنطار، به خبرگزاری ما گفت که این فعالیت آغاز یک پروژه فرهنگی بلندمدت است که از قنوات شروع شده و به دیگر روستاهای سویداء خواهد رسید.

او گفت انتخاب قنوات تصادفی نبوده، بلکه به دلیل «نماد تاریخی عمیقی که این مکان دارد و ما را به ریشه‌هایمان بازمی‌گرداند» بوده است. او افزود هدف این است که این برنامه در همه روستاهای منطقه برگزار شود، همراه با این امید که روزی به روستاهایی که هنوز دسترسی به آن‌ها دشوار است نیز برسد.

وی افزود که جوانان امروز پیام روشنی دارند: آن‌ها فرزندان این سرزمین و نوادگان نیاکانی هستند که میراثی بزرگ بر جای گذاشته‌اند، و این امر مسئولیت حفظ و احیای آن را بر دوش آن‌ها می‌گذارد.

او تأکید کرد که این برنامه تلاش می‌کند گذشته و حال را به هم پیوند دهد، از طریق انتقال میراث از حافظه نیاکان به روح جوانان، تا هویت و حس تعلق تقویت شود.

 

تابلویی با مفاهیم میراثی

از سوی دیگر، شرکت‌کننده جنى رشید توضیح مفصلی درباره تابلوی خود ارائه داد. این اثر شامل نمادهای متعددی از میراث و هویت ملی بود. او توضیح داد که تصویر «سلطان باشا الاطرش» را به دلیل جایگاه تاریخی او به عنوان نماد قدرت، پیروزی و شجاعت انتخاب کرده است؛ ارزش‌هایی که هنوز در ذهن مردم سویداء زنده است.

او افزود که استفاده از عناصری مانند «دله قهوه» و «مهباج» در تابلو تصادفی نبوده، بلکه نشان‌دهنده جایگاه قهوه تلخ در زندگی روزمره مردم است؛ از شادی‌ها تا غم‌ها، به عنوان نمادی از مهمان‌نوازی و اصالت.

همچنین اشاره کرد که «پرچم طایفه موحدین دروز» را نیز به تابلو افزوده تا روحی کامل به اثر ببخشد. او تأکید کرد که پوشیدن لباس عربی در این برنامه نیز ادامه طبیعی همین ایده است، زیرا میان مکان تاریخی و پوشش سنتی پیوند برقرار می‌کند و تداوم هویت را نشان می‌دهد.

 

 

اهمیت این ابتکار

لورین العنداری از روستای حبران و عضو گروه کر نیز درباره اهمیت این برنامه صحبت کرد. او تأکید کرد که احیای میراث موسیقی فقط یک هنر نیست، بلکه راهی برای انتقال تاریخ، احساسات و ارزش‌ها از نسلی به نسل دیگر است.

او توضیح داد که انتخاب ترانه‌های سنتی در کنار پوشیدن لباس‌های محلی، با هدف بازسازی فضای گذشته به شکلی امروزی انجام شده تا جوانان بتوانند بهتر با آن ارتباط برقرار کنند.

او افزود که برگزاری این برنامه در یک مکان باستانی مانند قنوات، این حس را تقویت می‌کند، زیرا اجرا را به مکانی پیوند می‌دهد که شاهد زندگی نیاکان بوده است. او گفت: «این‌گونه ابتکارها به افزایش آگاهی نسل‌های جدید کمک می‌کند و از نابودی میراث جلوگیری می‌کند» و تأکید کرد که استمرار مهم‌ترین عامل موفقیت این فعالیت‌هاست.

 

«زن، احیاگر میراث فرهنگی»

در بخش شعر، آریام صغیر، مسئول بخش شعر کودکان، از تجربه شخصی خود سخن گفت. او اشاره کرد که این استعداد از کودکی با او بوده و او را به انتقال آن به کودکان و تشویقشان به بیان خود سوق داده است.

او تأکید کرد که هدف این بخش، ایجاد فضایی برای کودکان است تا استعدادهای خود را نشان دهند، اعتمادبه‌نفس پیدا کنند و صدایشان به جامعه برسد.

او همچنین پیامی ویژه به زنان داد و آن‌ها را دعوت کرد نقش پررنگ‌تری در احیای میراث ایفا کنند، زیرا نقش اساسی در انتقال ارزش‌ها و سنت‌ها به نسل‌های آینده دارند.

او افزود که ترکیب شعر، لباس سنتی و مکان تاریخی، تجربه‌ای کامل ایجاد می‌کند که پیوند کودکان با میراثشان را به شکلی جذاب و تأثیرگذار تقویت می‌کند.

 

 

لباس سنتی و مفاهیم فرهنگی آن

در پایان، تیا ابو الفضل تابلویی ارائه داد که زنی با لباس سنتی عربی را نشان می‌داد. او گفت هدف این اثر، برجسته کردن نقش زنان در حفظ میراث است.

او توضیح داد که لباس سنتی تنها یک ظاهر نیست، بلکه حامل معانی عمیق اجتماعی و فرهنگی است و در مناسبت‌های مختلف، از شادی تا سوگواری، همراه زنان است و هویت و تعلق را نشان می‌دهد.

او افزود که انتخاب این موضوع برای نشان دادن جایگاه زن به عنوان یکی از اصلی‌ترین حاملان میراث بوده است؛ چه در لباس، چه در سنت‌ها و چه در ارزش‌ها.