برای ادامه روند، انتظار اقدام‌های عملی می‌رود

زنان در واکنش به بی‌عملی دولت در قبال «روند صلح و جامعه دموکراتیک» تأکید کردند که این روند نباید بیش از این بلاتکلیف بماند و دولت ترکیه باید هرچه زودتر گام‌های عملی بردارد.

ممیهان هیلبین زیدان

وان – یک سال و نیم از آغاز «روند صلح و جامعه دموکراتیک» می‌گذرد. از همان ابتدا قرار بود این روند با اقدام‌های متقابل پیش برود، اما با وجود گام‌های پیاپی و عملی کوردها برای پیشبرد روند، دولت ترکیه تاکنون پاسخی متناسب نداده است. مردم معتقدند برای ادامه سالم این روند، دولت باید وارد عمل شود و می‌گویند حکومت تاکنون مطابق روح این روند رفتار نکرده است.

در حالی که دولت ترکیه هنوز اقدام مؤثری انجام نداده، مهم‌ترین مطالبه برای پیشرفت روند، آزادی عبدالله اوجالان، رهبر ملت کورد، و همچنین آزادی زندانیان سیاسی است.

 

«در جامعه‌ای که خشونت بالا می‌گیرد، زنان بیشترین آسیب را می‌بینند»

مریم اولوتکین با اشاره به اقدام‌های مختلف کوردها در این روند گفت: «ما به‌عنوان زنان جوان و ملت کورد، خواهان ادامه این روند هستیم. متوقف شدن روند به ما هم آسیب می‌رساند. در جوامعی که درگیری و خشونت افزایش پیدا می‌کند، همیشه زنان بیشترین هزینه را می‌پردازند. توقف این روند را می‌توان در همه جا، حتی در دانشگاه‌ها، احساس کرد. برای ادامه روند، دولت ترکیه باید هرچه سریع‌تر اقدام عملی انجام دهد.»

سریا یاراشلی نیز با اشاره به اینکه بیش از یک سال از این روند می‌گذرد، گفت: «ملت کورد در این مدت گام‌های لازم را برداشته‌اند، اما طرف مقابل هنوز اقدام جدی و ملموسی انجام نداده است. ما خواهان برداشتن گام‌های عملی هستیم، به‌ویژه انتظار داریم برای آزادی زندانیان سیاسی اقدام شود.»

 

«با پر کردن زندان‌ها از زندانیان سیاسی، نمی‌توان از برادری حرف زد»

یاسمین باییت با تأکید بر ادامه مبارزه برای رسیدن به اقدام‌های عملی گفت: «ما در میدان هستیم تا نشان دهیم ملت کورد وجود دارند. نخست باید موجودیت ملت کورد از سوی همه پذیرفته شود؛ این باید اولین قدم باشد. خشونت و فشار علیه کوردها باید پایان پیدا کند و خود دولت باید در برابر این وضعیت بایستد. زندانیان سیاسی که برای آزادی و حقوق ملت کورد در زندان هستند باید آزاد شوند. این زندانیان جان کسی را نگرفته‌اند، اما همچنان در زندان‌اند. امروز در حالی که بسیاری از قاتلان و متجاوزان آزاد هستند، سیاستمداران در زندان نگه داشته می‌شوند. دولت نباید از کسانی که حرف می‌زنند بترسد و باید آزادی آن‌ها را تضمین کند. با پر کردن زندان‌ها از زندانیان سیاسی، نمی‌توان انتظار برادری داشت.»

 

«باید جایگاه قانونی مشخص شود»

اوین کاراهان، عضو شورای شهر چاتاک (شاخ)، گفت: «برای اینکه این روند به‌درستی ادامه پیدا کند، دولت باید هرچه زودتر اقدام کند. پیش از هر چیز، باید آزادی فیزیکی عبدالله اوجالان تأمین و جایگاه او به‌صورت قانونی به رسمیت شناخته شود.»

زلال ارتوغ نیز با تأکید بر اینکه روند صلح نباید بیش از این طولانی و فرسایشی شود، گفت: «بیش از یک سال است که در این روند حضور داریم. حالا دیگر می‌خواهیم قدمی برداشته شود. دیگر جنگ نمی‌خواهیم؛ ما خواهان زندگی در دنیایی زیبا، همراه با اتحاد و همبستگی هستیم.»

 

«اولویت باید زندانیان بیمار باشند»

شوین پولات، ریاست مشترک شهرستان رییا آرموشی (ایپکیولو) از حزب برابری و دموکراسی خلق‌ها (دم‌پارتی)، با بیان اینکه ملت کورد سال‌هاست برای صلح مبارزه می‌کنند، گفت اکنون زمان آن رسیده که این تلاش‌ها به نتیجه برسد.

او افزود: «ما هم می‌خواهیم این روند با صلح به پایان برسد. دولت باید هرچه زودتر برای این روند قدمی بردارد. یک سال و نیم از آغاز روند گذشته، اما دولت هنوز حتی یک اقدام هم انجام نداده است. مهم‌ترین اقدام، آزادی زندانیان بیمار و زندانیان سیاسی است.»