بازداشت و برخورد خشن با روزنامه‌نگاران سودان؛ اعتراض اتحادیه

اتحادیه روزنامه‌نگاران سودان با صدور بیانیه‌ای، نقض‌های اخیر علیه روزنامه‌نگاران را به‌شدت محکوم کرد؛ دو رویداد جداگانه که در آن‌ها از قدرت علیه دو روزنامه‌نگار زن، میاه النیل مبارک و هاجر سلیمان، سوءاستفاده شده است.

  

مرکز خبر — دو روزنامه‌نگار سودانی به نام‌های میاه النیل مبارک و هاجر سلیمان، هنگام انجام وظیفه حرفه‌ای خود با دو مورد خشونت مواجه شدند.

اتحادیه روزنامه‌نگاران سودان بازداشت میاه النیل مبارک و نگهداری خودسرانه او توسط نیروهای دستگاه اطلاعات عمومی در منطقه جبل اولیاء (در ایالت خارطوم) را محکوم کرد.

این روزنامه‌نگار در حالی که مشغول پوشش امتحانات دانش‌آموزان مقطع متوسطه در یکی از مدارس منطقه بود، با خشونت مواجه شد. او را به اتاق بازجویی بردند و در آنجا مورد بازرسی بدنی قرار گرفت و تلفن همراه و کیف شخصی‌اش نیز تفتیش شد.

بازداشت او ۱۲ ساعت به طول انجامید و اتهاماتی علیه‌اش مطرح شد؛ از جمله اینکه با هدف جمع‌آوری مختصات برای هدف قرار دادن مدرسه، اقدام به تصویربرداری کرده است. همچنین او را به جعل کارت خبرنگاری متهم کردند، در حالی که کارت حرفه‌ای معتبر داشت. در جریان بازجویی نیز سؤالاتی درباره زندگی شخصی‌اش، از جمله قبیله و مسائل خصوصی او مطرح شد که نقض آشکار حقوقش محسوب می‌شود.

اتحادیه این اقدام را نمونه‌ای آشکار از سوءاستفاده از قدرت و نقض جدی حقوق قانونی و اساسی دانست و خواستار انجام تحقیقاتی فوری و شفاف و نیز محاکمه عاملان این برخورد شد.

این نهاد همچنین بر لزوم احترام به کارت خبرنگاری به‌عنوان یک مدرک رسمی تأکید کرد و خواستار آن شد که وسایل شخصی روزنامه‌نگاران تنها با حکم قضایی بازرسی شود. همچنین بر رعایت اصول حرفه‌ای و حقوق بشر در برخورد با روزنامه‌نگاران تأکید کرد و هشدار داد که باید از طرح پرسش‌های تبعیض‌آمیز پرهیز شود.

در حادثه دوم، اتحادیه انتقال اجباری هاجر سلیمان از محل سکونتش در خارطوم به شهر دنقلا در ایالت شمالی را نیز محکوم کرد. این انتقال برای بازجویی توسط دادستانی در پی انتشار مقاله‌ای درباره شبهات فساد در داخل این نهاد صورت گرفته بود.

اتحادیه با ابراز تعجب از این اقدام، آن را مغایر با ابتدایی‌ترین اصول عدالت دانست و تأکید کرد که می‌شد در محل اقامت او نیز تحقیق انجام داد. به باور اتحادیه، این اقدام نشانه سخت‌گیری و هدف‌گیری بی‌دلیل است و نوعی فشار و تنبیه علیه این روزنامه‌نگار به شمار می‌رود؛ تلاشی برای انتقام‌گیری از او به‌خاطر انجام وظیفه حرفه‌ای‌اش.