اعلام عزای عمومی و تعطیلی مدارس (اعتصاب) در روز چهارشنبه ۲۹ بهمن
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن پاسداشت یاد جانباختگان اعتراضات دیماه، ازجمله صدها دانشآموز و معلمی که جان خود را از دست دادهاند، برای روز چهارشنبه ٢٩ بهمنماه، مردم را به عزای عمومی و اعتصاب فراخواند.
مرکز خبر – امروز دوشنبه ٢٧ بهمنماه، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، در بیانیهای با عنوان «برای نیمکتهای خالی، برای رویاهای ناتمام»، خواستار عزای عمومی و تعطیلی مدارس ( اعتصاب ) در روز چهارشنبه ۲۹ بهمنماه شد.
این شورا در بیانیه خود با اشاره به جانباختن بیش از ٢٣٠ دانشآموز و تعدادی از معلمان در اعتراضات دیماه، تاکید کرد: اگر دانشآموز در خیابان امنیت ندارد و اگر مدرسه به جای محلِ درس، به محلِ بازداشت تبدیل شده است، سکوت ما تنها بر عمق این فاجعه میافزاید.
شورا در این بیانیه از تمامی معلمان، فرهنگیان و خانوادههای دانش آموزان خواسته است به احترام تمام کسانی کە جان خود را از دست دادهاند، روز چهارشنبه از حضور در مدارس خودداری کنند و با حضور در مراسم چهلم کودکان جانباخته مرهمی بر داغ خانوادهها باشند.
متن کامل فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران به شرح زیر میباشد:
بیش از دویست و سی کودک و نوجوان؛
بیش از دویست و سی رویای ناتمام؛
بیش از دویست و سی نیمکت خالی.
هر نیمکت خالی، زخمی عمیق است بر وجدان جامعه.
جای دستی که باید بالا میرفت برای پاسخ دادن،
جای خندهای که باید زنگ تفریح را پر میکرد،
و جای دفتری که باید پر از تمرین و آرزو میشد، اکنون سرد و خالی است.
در کنار این نیمکتها، جای خالی معلمانی است که تنها جرمشان «فریاد زدنِ دردِ دانشآموز» بود.
کلاسهایی که اکنون نه دانشآموز دارد و نه معلم؛ تنها سکوتی مرگبار که فریاد میزند: «عدالت کجاست؟»
اینها عدد نبودند. نام داشتند، خانواده داشتند، آینده داشتند…
وقتی کودکی کشته میشود، جامعه فقط سوگوار نمیشود؛ آیندهاش تیرباران میشود.
ما سالهاست شاهد تعطیلی مدارس به بهانههای گوناگون هستیم:
برای آلودگی هوا، برای کمبود گاز، برای بحرانهای مختلف.
اما سوال ما از وجدانهای بیدار این است:
آیا «جانِ کودکان»، کماهمیتتر از آلودگی هواست؟
آیا دفاع از امنیت و کرامت دانشآموزان، فوریترین ضرورتِ امروز ما نیست؟
مدرسه باید امنترین پناهگاه این سرزمین باشد.
اگر دانشآموز در خیابان امنیت ندارد و اگر مدرسه به جای محلِ درس، به محلِ بازداشت تبدیل شده است، سکوت ما تنها بر عمق این فاجعه میافزاید.
ما، معلمان ایران، نمیتوانیم عادیسازی کنیم.
نباید اجازه دهیم نامها به عدد تبدیل شوند و عددها به فراموشی سپرده شوند.
دفاع از مدرسه، دفاع از آینده است.
حق زندگی، مقدم بر هر مصلحتی است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن پاسداشت یاد جانباختگان اعتراضات دیماه، ازجمله صدها دانشآموز و معلمی که خونشان مظلومانه بر زمین ریخت، اعلام میدارد:
۱. از تمامی همکاران فرهنگی دعوت میشود روز چهارشنبه ۲۹ بهمنماه، به نشانه سوگ و اعتراض، با اعتصاب، از حضور در کلاسهای درس (مدرسه و اداره) خودداری کنند.
۲. از والدین محترم و آگاه دانشآموزان درخواست داریم تا برای حفظ امنیت فرزندانشان و به نشانه همبستگی با خانوادههای داغدار، در این روز از فرستادن فرزندان خود به مدرسه خودداری نمایند.
۳. همچنین از عموم فرهنگیان و مردم شریف دعوت میشود تا در صورت امکان، در مراسم چهلم این عزیزان و کودکان جانباخته شرکت کرده و مرهمی بر داغ خانوادهها باشند.
نیمکتهای خالی را عادی نمیکنیم.
فراموشی را نمیپذیریم.
مدرسه را به میدان مطالبهگری برای حق زندگی تبدیل میکنیم.