فرمانده ی.پ.ژ: بیش از ۱۵۰۰ نیروی زن آماده ادامه دفاع از زنان و جامعه سوریهاند
فرمانده یگانهای مدافع زنان (ی.پ.ژ) میگوید مذاکرات با دولت موقت سوریه درباره آینده این نیرو همچنان ادامه دارد و حفظ ساختار سازمانیافته و تجربه آن از مطالبات اصلی است؛ او همچنین بر ادامه دفاع از زنان و جامعه در برابر تهدیدهایی مانند داعش تأکید کرده است.
مركز خبر- در روند بازسازی سوریه، گفتوگوها درباره آینده سیاسی، نظامی و اداری این کشور وارد مرحلهای حساس شده است. در این میان، جایگاه یگانهای مدافع زنان (ی.پ.ژ) در ساختار نظامی و امنیتی جدید سوریه نیز به یکی از موضوعات مهم مذاکرات تبدیل شده است. نوروز احمد، فرمانده (ی.پ.ژ)، جزئیات دیدارهای ۲۵ و ۲۶ آگوست در دمشق با دولت موقت سوریه را در گفتوگو با خبرگزاری ما تشریح کرده است.
نوروز احمد درباره گزینههای مطرح برای ادغام (ی.پ.ژ)، از جمله تشکیل این نیرو بهعنوان یگانهای ویژه در چارچوب وزارت کشور، و همچنین مطالبات این نیرو برای حفظ ساختار سازمانیافته و استقلال خود توضیح داد. به گفته او، در این دیدارها همچنین درباره دستاوردهای زنان، حقوق زبانی و آموزشی و آینده دفاع از خود در برابر خطر قدرتگیری دوباره داعش گفتوگو شده است.
نوروز احمد با اشاره به اینکه برخی موضوعات هنوز به تصمیم نهایی نرسیدهاند، تأکید کرد حفظ ساختار سازمانیافته (ی.پ.ژ) و تجربه مبارزاتی این نیرو که طی سالها شکل گرفته، از اولویتهای اصلی آنهاست.
از دیدار ۲۵ آگوست در کاخ ریاستجمهوری دمشق شروع کنیم. در این دیدار چه گذشت؟ فضای گفتوگو چگونه بود و درباره چه موضوعاتی به توافق رسیدید؟
این دیدار در نتیجه بسیاری از مذاکراتی انجام شد که پیش از این صورت گرفته بود. هفت ماه پیش توافقی حاصل شده بود و از آن زمان تاکنون روندی برای اجرای این توافق و عملی کردن آن در جریان بود.
بنابراین میتوانیم این دیدار را پایان یک مرحله و ورود به مرحلهای جدید تعریف کنیم. در مرحله نخست، گامهای بسیار مهمی برداشته شد. مهمترین آنها نیز ادغام نیروهای قسد در ارتش سوریه بود. هرچند برخی موضوعات هنوز نهایی نشدهاند، اما در مجموع میتوان گفت یک مرحله به پایان رسیده است.
موضوعات باقیمانده همچنان پیش روی ماست. روی آنها کار خواهیم کرد و به نتیجه خواهیم رساند. در این دیدار نیز درباره چگونگی تکمیل این موارد بحث شد. البته در کنار این موضوعات، مسائل اساسی دیگری نیز برای ما مطرح بود.
مهمترین موضوع، مسئله زبان بود
یکی از این موضوعات، نیروهای نظامی و نيروهای دموكراتيک سوريه(ه.س.د) بود. موضوع دیگر، (ی.پ.ژ) بود که در این دیدار مورد بحث قرار گرفت. همچنین درباره چگونگی تنظیم روابط نهادهای اداره خودمدیریتی و دیگر مسائل باقیمانده با دولت سوریه گفتوگو شد. بخشی از این مسائل عملی شده و بخشی دیگر هنوز به سرانجام نرسیده است.
طبیعی است که مسئله زبان و آموزش از مهمترین موضوعات بود. در این دیدار درباره این مسائل نیز بحث شد. همچنین درباره چگونگی ادامه روند، مسیر پیش رو و نقشه راه آینده گفتوگو کردیم. در مجموع میتوان گفت موضوعات اساسی مورد بحث قرار گرفتند.
وضعیت کنونی سوریه نیز بررسی شد. ما نمیتوانیم وضعیت خودمان را جدا از تحولات و رویدادهای منطقه ارزیابی کنیم. وضعیت ما از این تحولات جدا نیست، زیرا شرایط سوریه و بهطور کلی منطقه بر ما نیز تأثیر میگذارد.
میتوان گفت درباره موضوعات کلی، از جمله بازسازی سوریه، بحثهای مهمی انجام شد. پیش از این نیز مذاکرات زیادی درباره این مسائل صورت گرفته و به نتایجی رسیده بودیم. البته هنوز برخی موضوعات به نتیجه نهایی نرسیدهاند و نمیتوان گفت درباره آنها کاملاً به توافق رسیدهایم. در دوره پیش رو، گفتوگوها و اقدامات درباره این مسائل ادامه خواهد داشت.
حضور (ی.پ.ژ) در این هیئت چه معنای ویژهای داشت؟ در دیدار ۲۵ آگوست، چه موضوعاتی درباره (ی.پ.ژ) روی میز مذاکرات قرار گرفت؟
موضوع (ی.پ.ژ) مدتهاست در دستور کار مذاکرات قرار دارد. هنگام بررسی وضعیت نیروهای دموکراتیک سوریه، (ی.پ.ژ) نیز بهعنوان بخشی از این نیروها مطرح میشد. اما در عمل، با وجود اینکه موضوع (ی.پ.ژ) در تمام این مدت مورد بحث بود، وضعیت آن مشخص نشده بود. پیش از این نیز هیئتهای (ی.پ.ژ) و نمایندگان ما در مذاکرات متعددی شرکت کرده بودند، اما مسئله همچنان بدون نتیجه روشن باقی مانده بود.
یکی از مطالبات اصلی ما در این دیدار این بود که این وضعیت بلاتکلیف (ی.پ.ژ)، هم برای نیروهای ما و هم برای جامعهمان، روشن شود. برای رسیدن به این نقطه مبارزهای طولانی صورت گرفته است. یکی از دلایل حضور ما در این دیدار نیز این بود که هنگام بررسی وضعیت قسد، بیشتر بر نیروهای مرد تمرکز میشد و نیروهای زن در هر مذاکرهای عملاً کنار گذاشته میشدند.
در این دیدار بهصراحت به ما گفته شد که در شرایط کنونی امکان حضور (ی.پ.ژ) در ارتش سوریه وجود ندارد. موضع آنها این بود که ارتش کنونی و بهطور کلی دولت سوریه هنوز برای پذیرش چنین ساختاری آماده نیستند. آنها گفتند نه زیرساختهای موجود، نه نگرش حاکم و نه جامعه در حال حاضر آمادگی چنین چیزی را دارند، اما ممکن است در آینده این امکان فراهم شود.
سوریه در حال بازسازی است
سوریه در حال گذار از روند بازسازی است. یکی از دلایل اصرار ما بر این موضوع نیز همین است. اگر قرار است سوریه از نو ساخته شود، نیروهای زن نیز میتوانند در این روند حضور داشته باشند. ما مجبور نیستیم ساختار ارتش سابق سوریه را عیناً حفظ کنیم.
سالهای زیادی از انقلاب و تحولات سوریه گذشته و در این مدت تغییرات بسیاری رخ داده است. با این حال، به ما گفته شد که در شرایط کنونی چنین امکانی وجود ندارد، اما شاید در سالهای آینده امکانپذیر باشد. ما نیز مبارزه خود را در این زمینه ادامه خواهیم داد و میخواهم بر این موضوع تأکید کنم.
با این حال، در شرایط فعلی موضع روشنی مبنی بر اینکه (ی.پ.ژ) نمیتواند در ارتش حضور داشته باشد، اعلام شد. پس از آن، دیدار با وزیر کشور مطرح شد. ما از مدتی پیش خواستار دیدار با وزیر کشور بودیم، اما این دیدارها به تعویق افتاده بود. پس از آنکه در نشست ۲۵ آگوست پاسخ روشنی درباره این موضوع دریافت کردیم، دیدار با وزیر کشور انجام شد.
در دیدار با وزیر کشور درباره چه موضوعاتی گفتوگو کردید؟ دیدار شما با وزیر کشور در ۲۶ آگوست، یک روز پس از نشست ۲۵ آگوست، چه تفآگوستی با آن داشت؟ آیا در نشست ۲۵ آگوست درباره چگونگی ادغام (ی.پ.ژ) تصمیمی گرفته شد و در دیدار روز بعد جزئیات آن بررسی شد؟
در نشست ۲۵ آگوست پاسخ روشنی به ما داده شد و اعلام کردند که در شرایط کنونی حضور (ی.پ.ژ) در ارتش امکانپذیر نیست. پس از آن تصمیم گرفته شد نشستی برگزار شود تا درباره خواستههای ما، چگونگی مشارکت نیروهایمان، ساختار فعلی وزارت کشور و جایگاه احتمالی ما در این ساختار گفتوگو کنیم. ما میخواستیم هم دیدگاه آنها را بشنویم و هم دیدگاههای خودمان را مطرح کنیم. بر همین اساس، دیدار با وزیر کشور انجام شد و جزئیات اصلی در همین نشست مورد بررسی قرار گرفت.
البته حضور ما در نشست ۲۵ آگوست نیز اهمیت زیادی داشت؛ زیرا یک مرحله را پشت سر گذاشتهایم، اما هنوز موضوعات مشخصنشدهای وجود دارد که باید روشن شوند. اهمیت حضور ما نیز در همین بود. از این منظر میتوان گفت مبارزهای که انجام دادهایم واقعاً اهمیت داشته است. میتوان گفت این نتیجه حاصل مبارزه همه زنان بوده است.
در مورد نیروهای ما نیز همین مسئله صدق میکند. باید بتوانیم گفتوگو کنیم و به نتیجه برسیم. اما همانطور که گفتم، موضوع هنوز بهطور کامل روشن نشده است و به همین دلیل مبارزه خود را ادامه میدهیم.
اگر در شرایط کنونی حضور ما پذیرفته نشود، چگونه باید موجودیت خود را حفظ کنیم؟ مبارزه خود را به چه شکلی ادامه دهیم؟ شاید روند پیش رو پاسخ این پرسشها را روشنتر کند. اکنون نمیتوان با قطعیت چیزی گفت. بر اساس پاسخی که دریافت خواهیم کرد، ما نیز میتوانیم وضعیت خود را دوباره ارزیابی کنیم.
با این حال، میتوان گفت این یک نتیجه مهم است. بهواسطه مبارزه همه زنان، به این نقطه رسیدهایم و باور داریم که این موضوع میتواند گامی مهم برای آینده سوریه باشد.
زنان در ساختارهای نظامی کنونی حضور ندارند
اگر به نشستهای ۲۵ و ۲۶ آگوست نگاه کنیم، نیروهای ما تاکنون در ساختارهای نظامی حضور داشتهاند. این نیرو در شرایط جنگی شکل گرفت، سازمان یافت و تجربه کسب کرد. سازماندهی یگانهای ما نیز بر اساس شرایط موجود و تجربهای که در طول سالها به دست آوردهایم، انجام شده است.
از زمان امضای توافق تاکنون، نیروهای ما در سراسر منطقه در قالب تیپهای موجود سازماندهی شدهاند و ساختار خود را بر همین اساس شکل دادهاند. اما وزارت کشور شامل واحدها، بخشها و ساختارهای مختلفی است. نیروهای ما تاکنون بر اساس چنین ساختاری آموزش ندیده و آماده نشدهاند. درست است که آنها در میان مردم حضور داشته و برای حفاظت از جامعه مسئولیتهای مختلفی بر عهده گرفتهاند، اما فعالیت بهعنوان نیروی امنیت داخلی از جهات مختلف متفآگوست است.
یکی از مطالبات اصلی ما نیز همین بود. میخواهیم با توجه به ساختار فعلی نیروهایمان و تجربهای که طی سالها به دست آوردهاند، ساختاری ایجاد شود که بتوانند در آن بهترین نقش خود را ایفا کرده و وظایفشان را انجام دهند. به همین دلیل بر حضور آنها در ارتش، یعنی ساختار نیروهای نظامی، اصرار داشتیم.
اما پس از دریافت پاسخ منفی، پرسشی که مدتی بود درباره آن بحث میکردیم دوباره مطرح شد: «چه گزینه دیگری وجود دارد؟» از نظر ما مهم این است که بتوانیم نیروهایمان را به شکل سازمانیافته حفظ کنیم. به همین دلیل، یکی از مناسبترین گزینهها میتواند سازماندهی آنها بهعنوان نیروها یا یگانهای ویژه در ساختار امنیت داخلی باشد.
نیروهای ما عمدتاً نیروهایی عملیاتی هستند و به دلیل تجربهای که در میدان جنگ به دست آوردهاند، میتوانند در چنین ساختاری تواناییهای خود را بهتر نشان دهند. اما در ساختار فعلی نیروهای امنیت داخلی، زنان حضور ندارند و تاکنون در سازماندهی این نیروها جایگاهی برای زنان در نظر گرفته نشده است. به همین دلیل این مطالبه را مطرح کردیم.
زنان از قبل در نیروهای امنیت داخلی حضور دارند
آنها نیز تأکید کردند که زنان میتوانند در تمام واحدهای امنیت داخلی حضور داشته باشند و دولت از این موضوع استقبال میکند. میتوان گفت وزارت کشور در مقایسه با دیگر وزارتخانهها، حضور بیشتری برای زنان دارد. نمیگوییم این میزان کافی است، اما آنها معتقد بودند ساختار این وزارتخانه امکان بیشتری برای مشارکت زنان فراهم میکند و به حضور آنان نیز نیاز است.
اما مطالبه ما این نبود. زنان هماکنون در مناطق ما در نیروهای امنیت داخلی حضور دارند و تعدادشان نیز کم نیست. حتی میتوان گفت شمار زنان در این نیروها از بسیاری از استانهای دیگر بیشتر است و آنها تجربهای چندینساله دارند.
درخواست ما این نبود که زنان بهصورت فردی به ساختار موجود بپیوندند. وقتی متوجه شدیم نگاه آنها به مسئله چنین است، بهصراحت توضیح دادیم که منظور ما این نیست که زنان بهصورت فردی درخواست بدهند و پس از پذیرش، در واحدهای مختلف فعالیت کنند؛ چراکه زنان همین حالا نیز در این ساختارها حضور دارند.
ما میخواهیم ساختار کنونی نیروهایمان و تجربهای را که طی سالها به دست آوردهاند حفظ کنیم. میخواهیم آنها با تکیه بر این تجربه، مشارکتی قدرتمندتر داشته باشند، دانش و تواناییهای خود را توسعه دهند و از تجربهشان برای حفاظت از جامعه استفاده کنند.
بر همین اساس، پیشنهاد اصلی ما سازماندهی این نیروها در قالب یگانهای ویژه بود. آنها نیز با این پیشنهاد رویکرد مثبتی داشتند. درست است که تاکنون در مناطق دیگر و میان نیروهای موجود چنین ساختاری وجود نداشته، اما گفتند این پیشنهاد قابل بررسی است و با آن موافق هستند. ما دیدیم که رویکرد آنها در این زمینه مثبت و باز است. بنابراین میتوان گفت مشارکت نیروهای ما با این شکل، احتمال قابل توجهی دارد.
این نیروها میتوانند در قالب گردانها سازماندهی شوند و ساختار آنها نیز ممکن است تغییر کند، زیرا خود آنها نیز در حال گذار از روند بازسازی و سازماندهی مجدد هستند. این موضوع برای ما مسئلهای نیست. آنچه برای ما اهمیت دارد، حفظ انسجام و ساختار سازمانیافته نیروها بدون از هم پاشیدن آن است.
میخواهیم تجربهای را که به دست آوردهاند در کنار یکدیگر حفظ کنند، استقلال خود را نگه دارند و در عین حال بهصورت فعال در این روند مشارکت داشته باشند. مسئله فقط حفظ موجودیت فیزیکی این نیرو نیست؛ بلکه باید اطمینان حاصل شود که آنها بتوانند بهصورت فعال وظایف و مسئولیتهای خود را نیز انجام دهند.
گفتید (ی.پ.ژ) از این پس در قالب نیروهای ویژه حفاظت در وزارت کشور فعالیت خواهد کرد. آیا این موضوع نهایی شده یا مذاکرات درباره آن ادامه دارد؟ تاکنون نه (ی.پ.ژ) و نه وزارت کشور بهطور رسمی درباره این موضوع اطلاعیهای منتشر نکردهاند. این نیروها در چه مناطقی مستقر خواهند شد؟ آیا فقط در منطقه جزیره خواهند بود؟ نقش آنها چه خواهد بود؟ میتوانید جزئیات بیشتری ارائه کنید؟
آنها نیز گفتند که این موضوع برایشان مسئلهای جدید است و باید درباره آن با طرفهای مرتبط گفتوگو کنند. درخواست ما این است که نیروهایمان در مناطقی که هماکنون حضور دارند، باقی بمانند. بنابراین گفتند موضوع را با طرفهای مربوط بررسی و سپس پاسخ خود را به ما اعلام خواهند کرد.
اما همانطور که پیشتر گفتم، برداشت ما از این دیدار این بود که آنها رویکرد مثبتی نسبت به این پیشنهاد دارند. میتوان گفت احتمال تحقق آن زیاد است. ما نیز در این زمینه امیدوار و مصمم هستیم. تجربهای که این نیروها دارند، در واقع میتواند برای سراسر سوریه نیز الگویی باشد. ما بارها بر این موضوع تأکید کردهایم، اما در شرایط کنونی معتقدیم این ساختار بهویژه برای منطقه ما ضروری است.
ما باور داریم پاسخ مثبتی دریافت خواهیم کرد. به همین دلیل تاکنون درباره این موضوع اظهارنظر قطعی نکردهایم و منتظر پاسخ آنها هستیم.
در این فاصله باید با نیروهای خودمان نیز گفتوگو کنیم. نیروهای ما تاکنون بهعنوان یک نیروی نظامی و در قالب تیپها و ساختار ارتش سازماندهی شدهاند. مبارزهمان نیز بر همین اساس پیش رفته است. نیروهای ما خود را برای چنین ساختاری آماده کرده و سازماندهی موجود نیز بر همین مبنا شکل گرفته است.
بنابراین ما نیز باید این وضعیت جدید را با نیروها و یگانهایمان بررسی و متناسب با آن آماده شویم. از نظر ما نیز برخی تغییرات لازم خواهد بود و برای انجام این کار به زمان نیاز داریم. در دوره پیش رو روی این موضوع کار خواهیم کرد.
آیا تعداد مشخصی برای این نیروها تعیین شده است؟
در این دیدار درباره تعداد نیروها نیز گفتوگو کردیم. در حال حاضر بیش از هزار و ۵۰۰ نیروی نظامی داریم و درخواست خود را بر همین اساس مطرح کردیم. میخواهیم نیروهایمان در مناطقی که هماکنون حضور دارند، باقی بمانند. ما در کوبانی، حسکه، قامشلو و دیرک سازماندهی شدهایم و درخواستمان این است که نیروها در همین مناطق باقی بمانند و بر اساس همین جغرافیا سازماندهی شوند.
نیروهای ما تاکنون در قالب «فوج» یا هنگ سازماندهی شده بودند، اما آنها میگویند این ساختار ممکن است تغییر کند و نیروها در قالب «کتیبه» یا گردان سازماندهی شوند. این موضوع برای ما مشکل بزرگی نیست. آنچه اهمیت دارد این است که نیروهایمان بتوانند بهصورت مستقل، انسجام و موجودیت خود را در این مناطق حفظ کنند.
درباره آموزش نیز میدانیم که (ی.پ.ژ) تاکنون آموزشهای نظامی و فکری خود را در داخل این نیرو انجام داده است. پرسش مردم این است که از این پس نیروهای (ی.پ.ژ) چگونه آموزش خواهند دید؟ نیروها و فرماندهان دیدگاه و آموزشهای خود را مستقیماً از چه ساختاری دریافت خواهند کرد؟
درخواست ما این است که یگانهایمان همراه با ساختار فرماندهی خودشان ادغام شوند. شکل سازماندهی میتواند گردان یا فوج باشد، اما میخواهیم نیروها بر اساس مناطقی که در آن حضور دارند، همراه با فرماندهان خود سازماندهی شوند. همچنین درخواست کردیم زنان فرمانده نیز در سطوح فرماندهی این نیرو حضور داشته باشند.
این مطالبه را بهصراحت مطرح کردیم. جزئیات آن در ادامه روند مذاکرات روشنتر خواهد شد. بنابراین اکنون نمیتوانیم با قاطعیت بگوییم که همه چیز دقیقاً به همین شکل خواهد بود. اما رویکردی که تاکنون بر آن اصرار داشتهایم و در این دیدار نیز مطرح کردیم، همین است.
در زمینه آموزش نیز ما در حال حاضر یک نظام آموزشی مشخص داریم و میخواهیم این نظام ادامه پیدا کند. برای اینکه نیروها بتوانند ساختار و روحیهای را که تاکنون داشتهاند حفظ کنند، لازم است آموزشهای خود را ادامه دهند. در عین حال، متناسب با ساختار جدید، به آموزشهای تازهای نیز نیاز خواهد بود.
چون هنوز جزئیات نظام و شیوه آموزش نیروهای ویژه را نمیدانیم، اما روشن است که برخی تغییرات ضروری خواهد بود. بر اساس مسئولیتهایی که نیروها در آینده بر عهده خواهند گرفت، باید آموزشهای جدیدی نیز طراحی شود. این موضوع در مذاکرات آینده بیشتر روشن خواهد شد.
در این دیدار، مسئولان امور زنان نیز از طرف آنها حضور داشتند. مسئول و معاون واحد پلیس زنان نیز در جلسه شرکت کردند و دیدگاههای خود را مطرح کردند.
نظام آموزشی چگونه خواهد بود؟
زنان شاغل در وزارت کشور بر اساس یک نظام مشخص آموزش میبینند. تمام زنانی که به نیروهای امنیت داخلی میپیوندند، باید دورههای آموزشی آکادمیهای مربوط را بگذرانند. آنها برای نیروهای تازهوارد چنین سیستمی ایجاد کردهاند.
اما نیروهای ما نیروهای تازهوارد نیستند و تجربهای طولانی دارند. بنابراین اینکه این نظام آموزشی چگونه باید درباره آنها اجرا شود، موضوعی است که باید جداگانه بررسی شود.
در حال حاضر این آکادمی تنها یک مرکز در دمشق دارد. البته آنها گفتند در حال بررسی امکان ایجاد شعبههایی از این آکادمی در مناطق مختلف هستند.
این موضوع یکی از مسائلی است که باید در ادامه بررسی شود. اگر مسئله نهایی شود و نیروهای ما به این ساختار بپیوندند، لازم است یک مرکز آموزشی در منطقه ما نیز وجود داشته باشد. زیرا تعداد زنان در اینجا زیاد است؛ هم شمار زنان در نیروهای امنیت داخلی بالاست و هم در صورت پیوستن نیروهای (ی.پ.ژ)، نیاز به آموزش افزایش خواهد یافت.
این موضوع هنوز نهایی نشده است. اما آیا ممکن است در ادامه، زنان برای آموزش به مناطق دیگر فرستاده شوند؟
طبیعی است که اگر ادغام انجام شود، چنین نیازی به وجود بیاید. یا باید نیروها دورههای آموزشی را در همین آکادمی بگذرانند یا شعبههایی از آکادمی در منطقه ما ایجاد شود.
زیرا در منطقه ما تعداد زیادی نیروی زن وجود دارد و اینکه همه آنها برای آموزش به یک مرکز اعزام شوند، ممکن است کافی یا عملی نباشد. بنابراین ایجاد مراکز آموزشی در منطقه ما ضروری خواهد بود.
همچنین ممکن است بر اساس حوزه مأموریت و تخصص نیروها، آموزشهای ویژهای نیز لازم باشد. ما با این موضوع مشکلی نداریم. اما این مسائل پس از مشخص شدن موضوع اصلی قابل بررسی خواهد بود؛ زیرا هنوز در مرحله مذاکره هستیم و همه چیز بهطور کامل نهایی نشده است.
(ی.پ.ژ) سالهاست مبارزه میکند و به دلیل نقش خود در میدان جنگ و مقاومت، به نمادی از مقاومت تبدیل شده است. نام (ی.پ.ژ) و حتی یونیفرم این نیرو نیز به نماد تبدیل شدهاند. آیا نام (ی.پ.ژ) تغییر خواهد کرد یا حفظ میشود؟ یونیفرم این نیرو چه خواهد شد؟
اگر ادغام انجام شود، بسته به ساختار یگانی که به آن خواهیم پیوست، ممکن است این موارد تغییر کند. البته اصرار ما تنها بر حفظ نام (ی.پ.ژ) نبوده است.
درست است که نام (ی.پ.ژ) در جهان به یکی از نمادهای مقاومت زنان تبدیل شده و برای ما نیز بسیار ارزشمند است. باور داریم این نام جایگاه خود را در تاریخ پیدا کرده و همچنان به حیات خود ادامه خواهد داد، زیرا میراثی در اینجا خلق شده است.
البته حفظ نام برای ما مهم بود، اما اکنون میبینیم که ممکن است این امر امکانپذیر نباشد. زیرا در صورت ادغام، نیروها باید با نام ساختاری که به آن میپیوندند فعالیت کنند.
اما حتی اگر این اتفاق را پایان یک مرحله بدانیم، به این معنا نیست که همه چیز تمام شده یا میراثی که (ی.پ.ژ) ایجاد کرده از بین رفته است. قطعاً چنین نیست. (ی.پ.ژ) در قلب هر زن، جامعه ما و زنان سراسر جهان جای خود را پیدا کرده است. این میراث با باقی ماندن یا تغییر یک نام، یا با پیوستن (ی.پ.ژ) به این یا آن ساختار، از بین نخواهد رفت. ما به این باور داریم.
در مورد یونیفرم نیز همین موضوع صدق میکند. روند پیش رو جزئیات این مسئله را روشنتر خواهد کرد. زیرا همانطور که پیشتر نیز گفتیم، اصرار ما این است که این نیرو بتواند با حفظ ساختار سازمانیافته خود، مسیرش را ادامه دهد.
اگر پذیرفته نشود، مبارزهمان را ادامه خواهیم داد
اگر این روند در چارچوب وزارت کشور عملی شود، از نظر نام (ی.پ.ژ) این مرحله به پایان خواهد رسید. اما اگر پذیرفته نشود، مبارزهمان را ادامه میدهیم. زیرا پیشنهاد آنها مبنی بر اینکه زنان بهصورت فردی درخواست عضویت بدهند یا جداگانه در واحدهای مختلف حضور پیدا کنند، خواسته ما نیست. زنان همین حالا نیز در این واحدها حضور دارند و به فعالیت خود ادامه خواهند داد.
در ادامه، بر اساس پاسخی که از آنها دریافت میکنیم، این موضوع روشنتر خواهد شد. اما بُعد دیگری نیز وجود دارد. ممکن است همه نیروهای ما نیز این پیشنهاد را نپذیرند، زیرا هنوز در داخل مجموعه خودمان درباره این موضوع بهصورت گسترده بحث نکردهایم. هم میان نیروهای ما و هم در جامعه، اصرار زیادی بر حفظ (ی.پ.ژ) بهعنوان یک نیروی نظامی با ساختار کنونی آن وجود دارد. ما نیز این دیدگاه را ارزشمند میدانیم.
ممکن است برخی از نیروها نخواهند ادغام شوند یا به این ساختار بپیوندند. در چنین شرایطی باید بهطور جداگانه درباره چگونگی برخورد با این مسئله گفتوگو کنیم.
آیا از هماکنون گزینه جایگزینی برای این وضعیت در نظر گرفتهاید؟ اگر برخی از نیروهای (ی.پ.ژ) نخواهند در روند ادغام شرکت کنند، آیا جایگزینی وجود دارد؟
نکته مهم این است که اگر شرایطی که ما مطرح کردهایم پذیرفته شود، طبیعتاً خواسته ما این است که همه نیروهایمان بر همین اساس عمل کنند. حفظ موجودیت نیروهایمان در این چارچوب، از نظر ما یک دستاورد مهم است. باور دارم همه نیروهای ما نیز چنین رویکردی دارند، زیرا مسئله اساسی برای ما حفاظت از زنان و منطقهمان است.
اگر پیشنهاد ما پذیرفته شود، اما با این حال برخی از نیروها نخواهند به این ساختار بپیوندند، میتوانند در حوزههای دیگری فعالیت کنند. اما در این صورت ادامه فعالیت آنها بهعنوان یک نیروی مستقل با نام (ی.پ.ژ) دشوار خواهد بود.
اگر شرایط ما پذیرفته نشود، مسئله متفاوت خواهد بود و باید درباره راههای دیگری گفتوگو کنیم. اما همانطور که گفتم، اگر مطالبات ما پذیرفته شود، باور دارم همه نیروهایمان بر همین اساس مشارکت خواهند کرد.
حفظ دستاوردهای زنان
از زمان روی کار آمدن دولت موقت سوریه، هنوز حق قانونی و قانون اساسی مشخصی که حقوق زنان و دستاوردهای زنان در روژاوای کردستان، بهویژه دستاوردهای (ی.پ.ژ)، را تضمین کند وجود ندارد. شما نیز مدتها برای این موضوع مبارزه کردهاید. آیا فکر میکنید توافق حاصلشده میتواند دستاوردهای زنان در روژاوای کوردستان و بهویژه موجودیت (ی.پ.ژ) را حفظ کند؟
واقعیت این است که مشارکت زنان هنوز پایین است و به سطح مطلوب نرسیده است. ما نمیتوانیم بگوییم زنان در همه حوزهها به اندازهای که باید یا بهصورت برابر نمایندگی میشوند.
حرکتی که برای (ی.پ.ژ) آغاز کردیم و حمایت جامعه، بهویژه زنان، از آن نیز بر همین اساس بود. ما میخواهیم دستاوردها و موجودیت خود را حفظ کنیم. به باور ما، این موضوع برای سوریهای که قرار است در آینده بازسازی شود، اهمیت بسیار زیادی دارد.
آنها میگویند حضور زنان در حوزه نظامی در شرایط کنونی ممکن نیست. اما ما ۱۰ سال تجربه داریم. درست است که شاید این تجربه در همه مناطق به یک شکل وجود نداشته باشد، اما در منطقه ما تجربه مهمی شکل گرفته که امروز در بسیاری از نقاط جهان مورد توجه و الگوبرداری قرار گرفته است.
خطر بازگشت داعش
در پایان، با توجه به بالا بودن خطر جنگ و ناامنی در خاورمیانه، بهویژه سوریه، و احتمال قدرتگیری دوباره داعش، (ی.پ.ژ) که مبارزه گستردهای علیه داعش داشته، برای مقابله با این تهدید و در چارچوب دفاع از خود چه اقداماتی در نظر دارد؟ نقش شما در آینده چه خواهد بود؟
ما نیرویی هستیم که ارتباط مستقیمی با جامعه دارد. اساساً (ی.پ.ژ) برای پاسخ به همین نیاز شکل گرفت؛ برای حفاظت از زنان و جامعه، مقابله با رویکردهای نادرست نسبت به جامعه و ارائه شیوهای درستتر برای مبارزه با تهدیدها. (ی.پ.ژ) نیز بر همین اساس در میان نیروها شکل گرفت و تا امروز میراث مهمی ایجاد کرده است.
از این پس نیز بهعنوان نیرویی عملیاتی که مسئولیتهای ویژهای بر عهده دارد، بر اساس اطلاعاتی که درباره تهدیدهای احتمالی علیه جامعه به دست میآید، وظایف خود را انجام خواهد داد. همچنین مبارزهمان را برای حفاظت از زنان در برابر حملات احتمالی ادامه میدهیم.
همانطور که اشاره کردید، تهدید داعش و تحولات منطقه همچنان وجود دارد. ما همه این تحولات را از نزدیک دنبال میکنیم. از آنجا که در مرکز تحولات منطقه قرار داریم، طبیعتاً این رویدادها بر ما نیز تأثیر میگذارد. نیروها و یگانهای ما نیز بر اساس تجربهای که تاکنون به دست آوردهاند، در برابر این تهدیدها به وظایف خود ادامه خواهند داد.
اگر توافقی حاصل شود، نحوه ادامه این فعالیتها نیز بر اساس شرایط موجود و اصولی که تعیین خواهد شد، مورد بررسی قرار میگیرد.
ما در همین چارچوب نیز مبارزهمان را ادامه خواهیم داد و بر این تمرکز خواهیم کرد که چگونه مسئولیتهای خود را در قبال حفاظت از زنان و سپس جامعه انجام دهیم. البته باید تأکید کرد که دفاع تنها از طریق یگانها و نیروهای نظامی امکانپذیر نیست.
«از خود، خانواده و جامعهتان محافظت کنید»
من باور دارم جامعه ما در این زمینه آگاهی و تجربه لازم را دارد. تجربه سالهای گذشته نیز این را نشان داده است. ما بهعنوان یک جامعه نمیتوانیم حفاظت از خود را فقط به نیروهای رسمی واگذار کنیم. تاکنون نیز با این نگاه که «نیروهای دموراتیک سوریه جود دارد، از ما محافظت میکند و همین کافی است» عمل نکردهایم. این کافی نیست؛ جامعه باید خودش را سازماندهی کند.
این مسئله را بهویژه درباره زنان با وضوح بیشتری دیده و درک کردهایم. امروز در بسیاری از مناطق شاهد قتل و تعرض جنسی علیه زنان هستیم. نظام موجود هنوز به یک نظام دموکراتیک، برابر و آزاد تبدیل نشده است.
برعکس، همانطور که گفتم، تهدیدهای جدی در منطقه وجود دارد که داعش یکی از مهمترین آنهاست. افزایش فعالیتها و حملات این گروه در دوره اخیر نیز نشانهای از همین تهدید است. بنابراین جامعه باید بیش از گذشته اقدامات پیشگیرانه انجام دهد و خود را سازماندهی کند. مردم باید از خود، خانواده و جامعهشان محافظت کنند و طبیعتاً این کار را در کنار نیروهای خود انجام دهند.
به حفاظت از مردم ادامه خواهیم داد
ما، بهویژه بهعنوان (ی.پ.ژ)، میگوییم: ما نیروی این جامعه هستیم. برای این جامعه و در کنار آن وجود داریم. بنابراین برای انجام هر وظیفهای که از ما خواسته شود آمادهایم و مسئولیتهای خود را انجام خواهیم داد. هر خطری که پدیدار شود، برای حفاظت از جامعه در برابر آن خواهیم ایستاد.
البته جامعه ما نیز در این زمینه وظایف و مسئولیتهایی دارد و باور داریم این مسئولیتها باید بیش از گذشته جدی گرفته شوند.
پایان یافتن یک مرحله به این معنا نیست که میتوانیم آسوده شویم و تصور کنیم همه چیز تمام شده است. شرایط منطقه همچنان نامشخص است و نمیدانیم در آینده چگونه تغییر خواهد کرد. در هر شرایطی باید دفاع از خود را حفظ کنیم.
مسئله فقط این نیست که امروز خطری وجود دارد یا نه. نمیتوانیم صرفاً به دلیل نبودن خطر در یک مقطع، از دفاع از خود دست بکشیم. دفاع از خود به دوره یا مرحله مشخصی محدود نمیشود.
ما همواره میگوییم که از این سوریه حمایت خواهیم کرد. برای ساختن سوریهای دموکراتیک، آزاد و برابر، در کنار همه ملتها و گروههای اجتماعی ساکن سوریه تا پایان مبارزه خواهیم کرد. در عین حال باید برای همه احتمالاتی که ممکن است در آینده رخ دهد، آماده باشیم.