از استانبول تا جهان؛ پرادی و بازتعریف موسیقی زنانه

گروه پرادی از زمان تأسیس در استانبول در سال ۲۰۱۹، الگویی هنری مبتنی بر چندصدایی ارائه داده است؛ رویکردی که فقط به اجرای سنتی آواز محدود نمی‌شود، بلکه آن را به تجربه‌ای زیباشناختی و فکری تبدیل می‌کند.

مرکز خبر - اجرای «سرود زنان» توسط گروه پرادی، بازتاب نگاه هنری و اجتماعی آن‌هاست. این اثر برایشان نمادی از مبارزه جهانی زنان است و از طریق آن، بر حمایت خود از حقوق زنان و حق داشتن زندگی‌ای آزاد و عادلانه تأکید می‌کنند.

گروه پرادی در سال ۲۰۱۹ در استانبول به‌عنوان یک گروه آوازی زنانه، چندصدایی و چندزبانه شکل گرفت. اعضای آن از پیشینه‌های گوناگون هنری و فرهنگی می‌آیند. این گروه در کار خود از سنت‌های ریشه‌دار موسیقایی الهام می‌گیرد، از جمله کر چندصدایی دارالفنون گرجی و کر دوستان روحی سو؛ سنت‌هایی که بر چندصدایی به‌عنوان یک شیوه هنری و فکری تکیه دارند.

پرادی چندصدایی را فقط یک تکنیک هماهنگ کردن صداها نمی‌داند، بلکه آن را فضایی خلاق می‌بیند که در آن صداهای متفاوت در کنار هم قرار می‌گیرند و با هم تعامل می‌کنند. از نگاه این گروه، موسیقی صرفاً اجرای جمعی ملودی نیست، بلکه نوعی تفکر مشترک، خلاقیت گروهی و دگرگونی هنری است. در این چارچوب، آواز یک فرایند مشارکتی است که از دل تعامل صداها، معنایی تازه خلق می‌کند.

کار گروه بر پایه همکاری جمعی شکل می‌گیرد. قطعات موسیقایی آن‌ها از یک ارتباط اولیه و شهودی میان اعضا شروع می‌شود و سپس با کار مشترک و تنظیم صداها، به‌تدریج به اثری کامل تبدیل می‌شود که هویت گروه را نشان می‌دهد. در این مسیر، تفاوت دیدگاه‌ها نه مانع، بلکه عاملی مهم برای غنی‌تر شدن روند خلاقیت به شمار می‌رود.

پرداختن به یک قطعه از زاویه‌های احساسی و موسیقایی مختلف، باعث عمق بیشتر و تأثیرگذاری قوی‌تر آن می‌شود. این تنوع به شکل‌گیری لایه‌های گسترده‌تر معنایی و صوتی کمک می‌کند. گوش دادن به یکدیگر، دادن فضا به دیگران و حتی کنار کشیدن در مواقع لازم، از اصول مهم کار پرادی است. این رویکرد نشان می‌دهد که آن‌ها به همکاری‌ای باور دارند که در آن، صدای هر فرد در کنار یک کلیت هماهنگ ارزشمند است.

پرادی خود را صرفاً یک گروه اجرایی نمی‌داند، بلکه آن را نوعی جمع می‌بیند که با هم فکر می‌کند و تغییر می‌یابد. آن‌ها با ساختار چندصدایی‌شان، نه‌تنها موسیقی تولید می‌کنند، بلکه شیوه‌ای مشارکتی از حضور روی صحنه خلق می‌کنند که بر تعامل زنده میان صداها و تجربه‌ها استوار است.

در این چارچوب، آن‌ها «سرود زنان» را به زبان فرانسوی اجرا می‌کنند و بر اهمیت تاریخی آن به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سرودهای جنبش فمینیستی از دهه ۱۹۷۰ تأکید دارند. این سرود روایتگر مبارزه طولانی زنان در برابر انواع خشونت، بردگی و کشتار در سراسر جهان است. جملات جمعی آن، مانند دعوت به برخاستن و شکستن موانع، به شعارهای مهم فمینیستی امروز تبدیل شده‌اند.

این گروه می‌گوید اجرای این سرود از تمایلشان برای حمایت از زنانی می‌آید که برای رسیدن به زندگی برابر و عادلانه تلاش می‌کنند، به‌ویژه در شرایطی که تبعیض در حال افزایش است. آن‌ها بر جهانی تأکید دارند که در آن زنان بتوانند آزادانه زندگی و خلاقیت خود را شکوفا کنند. همچنین تأکید می‌کنند که حق تعیین سرنوشت برای زنان، حقی اساسی و غیرقابل انکار است و مبارزه برای حقوق زنان، به‌ویژه زنان کارگر، همچنان ضروری است.